Sunday, January 24, 2010

วันนี้รู้สึกท้อแท้

คนเราทุกคนก็มีเรื่องท้อแท้ของตัวเองทั้งนั้น
คนอื่นมองปัญหาเราเล็กนิดเดียว เราก็มองปัญหาคนอื่นเล็กนิดเดียว
เรามองปัญหาตัวเองใหญ๊ใหญ่ คืนอื่นเค้าก็มองว่าปัญหาเค้าก็ใหญ่เหมือนกัน
ใคร ๆ ก็บ่นว่าไม่มีเวลากันทั้งนั้น ทั้ง ๆ ทีเวลาก็มีเหมือน ๆ กัน

เรา...ทำได้หลายอย่าง แต่ไม่ดีสักอย่าง
เอาดีไม่ได้ซักอย่าง เป็นไปได้ยังไง
วันนี้รู้สึกท้อแท้ ว่าเรามาทำอะไรอยู่ที่นี่ เราชอบสิ่งที่กำลังทำอยู่นี่หรือ ทำไมไม่มีแรงที่จะพุ่งไปหามันเลย
ไม่มีใครผลักดันเลย ตัวเองก็ไม่มีแรงผลักดันตัวเอง
แล้วทำไมต้องพยายามเรียนให้จบด้วย เรียนจบแล้วไงต่อ ไปเรียนต่อ แล้วก็กลับมาเดิม ๆ ต้องทำ thesis
แม่ง
โปรแกรมมิ่งก็ไม่ได้
ประสบการณ์ก็ไม่มี
ไม่รู้เหี้ยอะไรซักอย่าง
ตีโจทย์ปัญหาก็ไม่แตก มองก็ไม่ทะลุ
แล้วจะเรียนจบเมื่อไหร่
คนรอบข้างชอบถามว่า จะเรียนจบเมื่อไหร่ เป็นคำถามฮิตหรือยังไง

จะมีคนแบบเราเยอะหรือเปล่าในโลกนี้ คนที่โตมากับสังคมแบบนี้
คนเราทำไมถึงต้องมีกระแสสังคมพาไป
คำถามมากมายเกิดขึ้น
สุดท้ายคือ แล้วเราเกิดมาทำไม ทำไมต้องดิ้นรน

ทำไมคนเรา รู้ว่าไม่ดี ก็ยังทำ
ทำไมคนเรา รู้ว่าควรทำอะไร แต่ก็ไม่ทำ
ทำไมคนเรา ปากว่าไม่ชอบ แต่จริง ๆ แล้วชอบ
ทำไมคนเรา ต้องเกรงใจ เกรงใจ เกรงใจ ทำให้เรายอมรับในสิ่งที่เราไม่อยากได้ ทำให้เราปฏิเสธในสิ่งที่เราอยากได้ เอาเข้าไปสิ แล้วทำไมความเกรงใจต้องเป็นสมบัติของผู้ดีด้วยฟะเนี่ย

สอบครั้งแรกตอนป.1 ได้ที่ 10 ป้ากับลุงบอกว่า โหยไม่ไหว ทำไมไม่สอบให้ได้ที่ 1 ดูสิคนเรา
ม. 2 เทอม 1 ได้ 4.00 ครั้งเดียวในชีวิต ได้ประกาศนียบัตรด้วย ภูมิใจ
ม. 2 เทอม 2 ได้ 3.97 เพราะว่าเรียนกระบี่กระบอง ชิด ยก จ้วง ก้าว ชิด ยก รำ ห่าเหวไรฟะ แม่งทำไมตรูยังท่องได้จนถึงทุกวันนี้ แต่ได้เกรด 3 เฉลี่ยมาเลยพลาดสี่จุด
ม. 4 เห็นเพื่อนไปเข้าค่ายโอลิมปิก กลับมาคุย แม่ง อยากไปบ้าง ซุ่มอ่านชีวะ เอาวิชานี้แหละวะ เลิกเรียนกลับมาอ่านทุกวัน
ม. 5 ไปสอบโอลิมปิกวิชาการ สอวน. ทำข้อสอบนี่แม่ง ทำได้เกือบทุกข้อ ยกเว้นแถว ๆ นิเวศวิทยา ห่วงโซ่อาหาร ไม่ได้อ่านมา เว้นไว้ไม่ตอบ ในใจนี่กระหยิ่มยิ้มย่องว่า มันน่าจะสอบติด แม่ง ติดจริง ๆ สะใจ ไปเข้าค่ายตอนเดือนตุลา เรียนเช้า ทำแล็บบ่าย ตอนเรียนหลับตลอดเลย อ.มหาลัยนี่สามารถมาก เราไม่เคยหลับเลยตอนม.ปลาย มาเรียนกับอ.ปศน. สอนเรื่องเซลล์ หลับไม่เหลือซาก พอสอบต่อค่าย 2 ก็ไม่ติด ตามคาด ก็แม่งในห้องสอบยังหลับ ระหว่างเข้าค่าย ที่รร.ก็ประกาศผลสอบเทอมนั้น แม่งได้ 2.97 เพราะว่าฟิสิกส์ได้เกรด 1 คนอะไรมันโง่ขนาดนั้นฟะ เรื่องแรง x cos theta y cos theta เห็นโจทย์แล้วนิ่งอะ นิ่งเลย สมควรเกรด 1
จบม. 6 เกรดเฉลี่ย 3.41 ไปสอบโครงการพิเศษ แม่งสอบติด ตอนเรียนมหาลัยตรูเป็นเด็กทุนเฟ้ยยยย
สรุปว่าเรียนจบมาเกรด 3.08 ไม่ได้เกียรตินิยมอะไร แค่ตรูไม่หลุดทุนก็พอใจ เรียนฟรี ค่ากินก็ฟรี ภาษีประชาชน หลายแสนอยู่
ตอนทำโปรเจคป.ตรี ทำกับอ.สบ. คนนี้ไม่มีใครกล้าเข้าไปหา แต่ตรูเข้าไปเพราะว่ามันจะหมดกำหนดเลือกอ.ที่ปรึกษาแล้ว ก็นั่นแหละ ผ่านมาได้ เพราะว่าอ.เค้าโปร สั่งงานมา เค้าถามได้เมื่อไหร่ เราตอบ เร็วที่สุด เค้าบอกไม่ได้กำหนดวันมาเลย เร็วที่สุดของคุณกับของผมมันอาจไม่เท่ากัน เพราะฉะนั้นกำหนดวันมา โปรมะล่ะ
เราเรียนจบมาได้ทันเวลา สอบตอนเดือนกุมภานู่น ไม่รู้ทำได้ไง

แล้วชีวิตตรูก็มาถึงจุดที่ต้องตัดสินใจอีก
เรียนจบแล้วทำอะไร ตรูตัดสินใจเรียนต่อ ด้วยเหตุผลต่าง ๆ นานา

ตรูเลือกเรียน บ.อ.อ.ฟ.ม.ต. อย่าให้อธิบายเลย ไม่มีใครเข้าใจตรูหรอก
แล้วตอนนี้ ชีวิตมันก็กำลังท้อแท้
เรียนก็ไม่รู้เรื่อง
ไม่รู้เรื่องหลาย ๆ ทีเข้า มันก็ท้อแท้
โปรเจคก็ไม่คืบหน้า
อ.ที่ปรึกษาก็...ไม่อยากจะพูด แต่ละคนก็แต่ละสไตล์ เราจะมาหวังให้ใครเขาเป็นอย่างที่ใจเราต้องการไม่ได้หรอก ขนาดบางทีเรายังบังคับตัวเองไม่ได้เลย

ตรูคือคนที่ถ้าไม่รู้ ตรูจะโคตรโง่ เขียนอะไรไม่ออกจริง ๆ แถไม่ได้ แต่อ.ที่ปรึกษาตรูแถเก่งมาก เนี๊ยนเนียน สอนมั่ว ๆ ก็มีนะ ตรูว่า เอาเหอะ ช่างมัน

สอบพรอบพอซ่อล เพื่อนตรู ผ่านหมด ยกเว้นตรู เพราะตรูไม่มีอะไรไปโชว์เขา ตรูไม่มีอะไรเลยนี่หว่า

สิ่งที่ตรูต้องทำตอนนี้
1. เขียนพรอบพอซ่อล
1.1 เขียนวิธีทำให้ได้ก่อน
1.2 Literature Review
2. เตรียมตัวให้พร้อมเสมอสำหรับการสอบพร่อบพ๊อซ่อล ทำ power point

จะเอาอะไรดี linux ตรูก็โคตรมั่ว
stat ตรูก็ได้ C มา
โอ๊ะ ๆๆๆ แต่ตรูเคยเรียน Computer programming 1 ได้ A นะเฟ้ยยยย ตอนนั้นเรียนภาษาซี ตอนนั้นทำได้ ตอนนี้โง่เหี้ย ๆ
ไม่ชอบเลย ตอนได้โจทย์มา ไม่ว่าวิชาอะไรก็ตาม อ่านโจทย์จบปุ๊บ นิ่ง ไม่รู้จะคิดยังไง
ตอนนี้ตรูก็อารมณ์ประมาณนั้น

ได้เขียนอะไรซักหน่อยนี่มันดีจริง ๆ บางทีอาจจะช่วยจัดระบบความคิดก็ได้นะ
หรือว่าฮอร์โมนตรูเปลี่ยนแปลง
ไปหาอะมิโนโอเคมากินดีไหมเนี่ย
กินแบรนด์ดีไหมเนี่ย
หรือว่าช่วงนี้ไม่ได้ออกกำลังกาย ไม่ฟิต ไม่เฟิร์ม ไม่มีสารแห่งความสุข เค้าเรียกเอนโดรฟินเหรอหรือโดปามีน โอ๊ว งง
งั้นไปออกกำลังกายดีไหมเนี่ย

ชอบตีแบด แต่ตีคนเดียว อยากได้ลูกขนไก่ที่มันเหมือนบูมเมอแรงน่ะ มีไปแล้วมันกลับมาเอง จะได้ตีคนเดียวไม่ต้องมีคู่ก็ได้
ปั่นจักรยาน ก็ จะเอาชีวิตไปตายที่ถนน แม่ง ขับกันเหี้ย ๆ ไร้ระเบียบ กฎมีไว้แหก แถมนิดแถมหน่อย แซงซ้าย ปาดขวา แม่ง จะใช้รถใช้ถนนตรูต้องปล่อยวาง
ว่ายน้ำ ค่าสระแพง สระปิดเร็ว สระไม่มีห้องอาบน้ำอุ่น สระไกล โอ้สสส ไว้อารมณ์ดีค่อยไปว่าย เออ ชุดว่ายน้ำไม่ดีด้วย
วิ่ง โอยยยยยย เหนื่อยยยย และไม่หนุก แต่ก็เหนื่อยเร็วดี แต่ไม่ชอบที่สุด
สเก็ตบอร์ด ซื้อมาละนะ แต่ไม่กล้าไปเล่นคนเดียว กลัวกระแสสังคม ไม่ชอบโดนมอง ตรูน่าจะมีลานส่วนตัวนะเนี่ยยยยย ตรูเคยเอาไปเล่นที่ตึก อซบส. แม่ง โดนยามไล่ โว้ยยยยย เซ็ง บอกว่า น้องไปเล่นข้างล่าง เอ๊า ก็ข้างล่างมันเล่นได้ที่ไหนเล่า ตรูกำลังหัดไถอยู่
ตอนนี้อยากได้ Heelys แต่ก็ไม่รู้จะใส่ไปไหนอยู่ดี เด๋วก็โดนกระแสสังคมมองอีก เว้ยยยยยย

ไปดีกว่า

No comments:

Post a Comment

คอมเมนท์ดิ ดิ ดิ ดิ!

Stock Images

My latest images for sale at Shutterstock:

My most popular images for sale at Shutterstock: