Thursday, April 30, 2015

ฉันฝันถึงคุณ - i dreamt about you

I dreamt about you, last night. I hug you

ข้อดีของการเป็นเจ้าของ - good thing about being the owner

คือ....ทำงานเวลาไหนก็ได้ อยากจะเร่งก็เร่ง อยากจะยืดก็ยืด อยากจะไม่ทำต่อแล้วก็ไม่ทำ

ดี๊ดีย์ ดีสำหรับคนดี ๆ หัวสมองดี ๆ มองการณ์ดี ๆ

ส่วนคนไม่มีหัวคิด พอมาเจอ flexible แบบนี้...ควบคุมตัวเองไม่ได้ก็เละสิครับ

บั๊ย!

Wednesday, April 29, 2015

มองพนักงานลึกไปถึงเจ้าของ - see the owner through their staff

ได้ฟังเรื่องเล่าจากน้องคนหนึ่งเรื่องว่าไปกินขนมในร้านนมมา แล้วทีนี้เราถามว่ากินอะไร เค้าบอกว่า ก็ไม่รู้หรอก แต่พอถามพนักงานแล้ว พนักงานอธิบายได้กระจ่างแจ้งมาก ขนมปังอันนี้จะเป็นแบบนี้ อันนี้จะมีเนยมากกว่า อันนี้จะกรอบนอกนุ่มใน บลา ๆๆๆ มันทำให้เราคิดไปถึงเจ้าของร้าน ว่าเค้าจะเป็นคนยังไงน้อ มีพนักงานที่ดีแบบนี้ พนักงานที่ทำงานแทนเค้า
เจ้าของร้านนมนี้เป็นผู้ชายอายุประมาณสามสิบมีร้านนม ร้านไอติม ถึงจะดึกแล้วบางทีก็เห็นเค้าก็เดินไปเดินมาแถวร้านนมเค้านะ

ช่วงนี้มองไปร้านไหน เห็นพนักงานแล้วอยากรู้เรื่องที่มาที่ไปของร้านเลยอะ อยากรู้ว่าเจ้าของคิดยังไง ทำยังไง ร้านถึงออกมาเป็นแบบนี้

ไปดูตึกแถว เซลก็บริการดี เดินไปดูนั่นดูนี่ บอกว่า เนี่ย ช่องเสียบจดหมายก็ช่วยกันออกแบบเองนะ ถามอะไรไป ตอบได้ อธิบายได้ ทำให้เรานึกถึงหนังสือที่เคยอ่าน ว่าคนซื้อประกัน ไม่รู้เงื่อนไขประกันหรอก บางทีไม่อ่านด้วยซ้ำ เค้าซื้อเพราะคนขายประกันต่างหาก ตึกแถวนี่ก็เหมือนกัน ถ้าซื้อ ก็คงซื้อเพราะเซล
เจ้าของตึกแถวนี้เซลบอกว่าเป็นผู้หญิงอายุสี่สิบกว่า เค้าทำยังไงนะ ถึงได้ทำตึกแถวมาขายได้ ก่อนหน้านั้นก็มีขายบ้าน ขายคอนโด

มองกลับมายังพนักงานร้านกาแฟของเรา เค้าจะรักเรามั้ย เค้าจะตั้งใจทำงานมั้ย อันนี้เราก็ไม่รู้ แต่ที่เรารู้คือ เรารู้สึกขอบคุณพนักงานของเรา ที่อยู่หน้าร้านแทนเรา บางทีเข้าไปแล้วรู้สึกเป็นส่วนเกินเลย เพราะเค้าทำหน้าที่ต่าง ๆ ได้อยู่แล้ว เราเข้าไปแทรก จะทำให้ระบบพังเปล่า ๆ และเราก็คิดอีก ว่าที่เราคิดที่เราปฏิบัติ ต่อร้าน ต่อพนักงาน นี่มันดีหรือยังนะ......

Sunday, April 26, 2015

โต๊ะ 4 - table for four

เรื่องมีอยู่ว่า ไปหาที่นั่งรอล้างรถในวันเสาร์ ไปร้านนม/กาแฟแห่งหนึ่ง มีแต่โต๊ะใหญ่ โต๊ะสำหรับ 4 คน ตอนเราไปถึง ก็มีที่ว่างอยู่สามสี่โต๊ะ เราก็เลือกนั่งไป สั่งกาแฟไปแก้วเดียว เอาคอมมากางนั่งทำงาน

สักพักคนเข้าเรื่อย ๆ โต๊ะเต็ม ทำให้คนที่มาไม่ได้นั่ง ระหว่างนั้นเราได้ยินพนักงานบอกว่า รบกวนลูกค้ารอโต๊ะสัก 15 นาที

ไม่เข้าใจว่าทำไมเราต้องรู้สึกว่าอยากจะลุกจากตรงนั้นและบอกไปว่า นี่ไงโต๊ะว่างแล้ว นั่งเลย! การมานั่งคนเดียวทำให้รู้สึกผิดงั้นหรือ ที่รู้สึกจริง ๆ คืออยู่ไม่สุข ร้อน ที่ได้รู้ว่ามีคนเป็นกลุ่มมาแล้วไม่มีที่นั่ง แล้วได้เห็นว่าที่นั่งที่โต๊ะเราว่าง 3 ที่

หรือจะเป็นที่ร้าน ร้านไม่จัดโต๊ะเดี่ยว โต๊ะคู่ มีแต่โต๊ะ 4 เพราะคิดว่าคนน่าจะมาเป็นกลุ่ม หรือไม่ก็ร้านมีที่เท่านั้น จะทำอย่างไรให้คนนั่งได้เยอะ ๆ ก็เลยจัดโต๊ะ 4

นั่งไปอีกสักพัก ปวดฉี่ กรรมจริง ก็เลยต้องออกร้านไปโดยปริยาย เพราะว่าไม่มีคนเฝ้าโต๊ะให้ และพนักงานก็อาจจะมองว่า มาคนเดียว นั่งโต๊ะใหญ่แถมสั่งกาแฟแก้วเดียวอีก(และทำไมเราต้องแคร์สายตาคนอื่น นั่นน่ะสิ....)

ออกมาฉี่ รถก็ยังไม่เสร็จ เนี่ยการทำอะไรที่คนหมู่มากทำ ล้างรถวันเสาร์อาทิตย์ แห่กันไปล้าง คิวก็ยาวสิ เลยต้องไปหาร้านอีกร้านนั่ง ทีนี้สั่งอาหาร(เริ่มหิว) รอนานอีก 40 นาทีได้ แต่ก็ทำใจเย็นไป

จบละ

ความสุขหายไปไหนนะ ความสุขอยู่ในใจเราหรือนี่ ความสุขอยู่ ณ ขณะปัจจุบันหรือนี่

Tuesday, April 21, 2015

สไตล์การทำงาน - working style

คุณเคยมีปัญหาการทำงานกับคนหรือไม่ แน่นอน ต้องมีสิ ถ้าไม่เคยมีปัญหากับคนอื่น แสดงว่าไม่เคยทำงานกับใครเลย ยังไงคนเรานะ ถ้าอยากจะโต ก็ต้องทำงานกับคนอื่น ก็ประมาณว่าถ้าอยากยิ่งใหญ่ แบบบริษัทใหญ่ ๆ ก็ต้องจ้างคนอื่นมาทำงานด้วยอยู่ดี ทำคนเดียวไม่ไหวหรอก

ดังนั้น จากการอ่านหนังสือ Getting to be a manager that employees want to work with ชื่อยาวมาก แปลไทยว่า รับมือกับคนอย่างโดนใจและได้งาน เขาบอกว่า(เขาก็อ่านมาอีกทีน่ะนะ)สไตล์การทำงานของคนออกเป็น 4 อย่าง เราจะได้ปฏิบัติต่อพวกเขาได้อย่างถูกต้อง
ปกหนังสือ
เริ่มกันเลย มีคน 4 สไตล์การทำงาน เราว่าเค้าแบ่งได้ดีเลยแหละ

1. นักปฏิบัติ (Doers) อ่านว่าดูเอ้อ ดูเว่อ อ่านไปนะ พวกชอบทำ ไม่ชอบคิด
คนพวกนี้ถนัดทำ บอกมาเถอะว่าจะให้ทำอะไร ไม่ถนัดคิด ทำเลย คนกลุ่มนี้บางทีทำก่อนคิด ไม่วางแผน อาจจะทำอะไรที่ไม่จำเป็น หรือไม่สื่อสารกับเพื่อนร่วมงานว่าที่ทำนี่ทำทำไม ถ้าเราสั่งงานคนกลุ่มนี้ เราควรมีเช็คลิสต์ให้เขาเพื่อตรวจสอบผลการทำงาน

2. นักชี้นำ (Leaders)
คนกลุ่มนี้กำหนดวิสัยทัศน์ แล้วสร้างแรงบันดาลใจให้คนอื่นเชื่อฟัง โน้มน้าวในสิ่งที่เขาคิดไว้ ซึ่งคนกลุ่มนี้ควรเก่งทักษะการสื่อสาร เพราะจะทำให้คนอื่นยอมรับในการเป็นผู้นำของเราและทำตามที่เราบอก

3. นักสร้างสัมพันธ์ (Lovers)
คนกลุ่มนี้ชอบให้กลุ่มมีความสามัคคีกัน พวกนี้ชอบเอาเรื่องของคนอื่นมาคิด อารมณ์อ่อนไหว ในหนังสือบอกว่า คนกลุ่มนี้ถือคติ "งานช้าไม่ว่า ขอให้มาช่วยกันคิด" คนกลุ่มนี้เป็นที่รักและไม่ทะเลากับใคร บางทีงานอาจจะช้าที่คนกลุ่มนี้ก็ได้ เพราะมัวแต่สร้างสัมพันธ์กับคนอื่น จนงานไม่เดิน ฮาาาา...

4. นักเรียนรู้ (Learners)
คนกลุ่มนี้ชอบสงสัย ตั้งสมมุติฐาน หาคำตอบ ชอบคิด มองปัญหาให้ทะลุ คนกลุ่มนี้ได้รับการขนานนามว่า "ทฤษฎีจัด ปฏิบัติแย่" ชอบคิด ไม่ชอบทำ

พออ่านดูแล้วก็ทำให้เราเข้าใจคนอื่นมากขึ้นนะ บางคนที่คิดไม่ได้อะ ก็เค้าคิดไม่ได้ ต้องบอก บางคนมีเซ้นส์ในการทำงาน บางคนไม่มี ถ้าเราคาดหวังให้คนอื่นคิดเองได้ เรานี่แหละจะผิดหวัง ตัวเราเองก็สอนคนอื่นมาพอสมควรในงานร้านกาแฟ ความเชื่อพื้นฐานของเราคือ ทุกคนสอนได้ ทุกคนทำได้หมดแหละ แต่จะช้าเร็วต่างกันแค่นั้น บางคนสอนคนอื่น พอเค้าทำไม่ได้ก็อารมณ์เสีย ต้องทำใจก่อนว่า มันอาจจะเสียแน่ แต่ก็ต้องให้เค้าได้ทำ จะได้เรียนรู้

วันนี้มีสาระมากอะ จะพิมพ์ทุกตัวตามหนังสือมันก็จะก็อปอีก 555 ก็สรุปมาได้ประมาณนี้ ที่พูดมานี่จำได้แต่ดูเอ้อ พวกทำแต่ไม่ชอบคิด เราคิดว่าพวกนี้มีเยอะสุด และมันก็ควรมีเยอะสุด พวกนี้ก็คือพวกพนักงานประจำนี่แหละนะเราว่า

ส่วนเราจะเป็นนักชี้นำก็ละกัน ฮี่ ๆ

Monday, April 20, 2015

แสดงท่าทางโง่ ๆ - acted stupid in front of your crush

บางครั้งการอยู่ต่อหน้าคนที่เราชอบ ทำให้เราเสียสติ ส่งผลให้เราแสดงบางอย่างโง่ ๆ ออกไป ซึ่งทุกทีก็ไม่เป็นนะ ทุกทีก็เป็นคนมั่นใจนะ แต่การอยู่ต่อหน้าคนที่เราชอบ ทำให้เราประหม่า ทำให้หัวใจเต้นผิดจังหวะ(ว่าไปนั่น) บางทีก็เสียความมั่นใจเพราะว่า เรากลัวทำบางอย่างไม่ถูกใจเขา

We fear what we don't know

บายม์

Thursday, April 16, 2015

อารมณ์ไม่มา - no mood

[บล็อกย่อยที่ 1]
จากการใช้ชีวิตที่ผ่านมาหลายปี ทำให้เราเกิดความปลง ปลงสินะ ก็คงจะใช่คำนี้แหละ เป็นความรู้สึกว่า ได้ก็ดี ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ไม่คาดหวัง ทีนี้พอไม่มีอารมณ์ มันจะไม่มี passion พอชีวิตไม่มี passion ชีวิตก็ไม่พุ่ง ไม่พุ่งไปข้างหน้า ข้างหลัง ข้างซ้าย ข้างขวา

passion เป็นตัวที่ทำให้เกิด enthusiasm การที่เรามี enthusiasm จะทำให้เราเกิดความสนุก ความอยากจะทำ แบบว่าตื่นเช้ามาแล้วเด้งออกจากเตียง แล้วไปทำสิ่งนั้นเลย

ชีวิตมันต้องมีอะไรผิดพลาดแล้วหละ ต้องทำอะไรบางอย่าง
- ทำบางอย่างให้มากขึ้น
- ทำบางอย่างให้น้อยลง
- เริ่มทำบางอย่าง
- เลิกทำบางอย่าง
แล้วบางอย่างพวกนี้มันอะไรบ้างนี่

-------------------
[บล็อกย่อยที่ 2]
สงกรานต์ที่ผ่านมา เราไม่ได้ทำแบบคนส่วนใหญ่ทำ ไม่ได้กลับบ้าน ไม่ได้เล่นน้ำ ไม่ได้ดำหัว ไม่ได้ฉลองอะไรทั้งนั้น
ตอนแรกว่าจะไปขายของ แต่ก็ยังไงไม่รู้ ไม่ขายละ แต่ต่อมาเราไปช่วยเพื่อนทำงานอยู่ร้านกาแฟ 3 วัน ได้เงินมา 900 บาท เรารู้สึกโอเคกับการตัดสินใจในครั้งนี้

-------------------
[บล็อกย่อยที่ 3]
เราเหมือนจะไปชอบคนคนหนึ่ง บ้ามาก ๆ อารมณ์แบบอยากได้แต่ไม่ได้ มันอยู่ไม่สุขจริง ๆ ต่อมาเราก็ได้รับรู้ว่าเขาทำอะไรบ้าง คือ ยังไงดีอะ มันบอกไม่ถูก สรุปว่าให้เวลานำพาเราให้ผ่านเรื่องนี้ไปก็ละกัน ผ่านไปแบบเฟด ๆ เนียน ๆ

Sunday, April 12, 2015

กาแฟพาเพลิน - hosted for a coffee training

เบื่อ ๆ อะ อยากทำอะไรที่ทำแล้วสนุกและรู้สึกมีคุณค่าก็เลยคิดว่าจะลองจัดเทรนการชงกาแฟดู จัดเองนี่แหละ สอนเอง เอาเพื่อน ๆ มาเป็นนักเรียนนี่แหละ ก็เลยโพสต์ลงเฟสบุคไป ปรากฏว่า เอ้ย มีเสียงตอบรับมีคนอยากมาเข้าร่วม หลายคนด้วย ทำเอาหวั่น ๆ ไปเลยว่า เอ้ย คนเยอะ จะดูแลยังไง เราคนเดียว แต่ก็เอาวะ

เรานี้ทำจริงจัง มีการปริ๊นป้ายชื่องาน มีเอกสารประกอบการเรียนให้(คุณบอยบอกว่า งานก็คือตัวเรา เราอยากทำให้มันดี ๆ อยากให้คนมาแล้วประทับใจ ไม่ใช่มาแล้วแบบไก่ก่า บ้าน ๆ มันต้องมีแฝงความโปรให้เห็นบ้าง อะไรบ้าง)

คนมาเยอะเรามีอุปกรณ์ชุดเดียว ดีที่มีเพื่อนเปิดร้านกาแฟ เค้ามีพิชเชอร์ 2 อัน เลยยืมมาอันนึงได้ ข้อดีของการมีคอนเน็กชั่นมันดีอย่างนี้ มีคอนเน็กชั่น จะทำอะไรก็ได้ จริงเลยอะ

มีคนมาเข้าร่วม 6 คน ได้ฝึกชงกาแฟแบบเอสเปรสโซ่ แล้วก็กินกาแฟที่ตัวเองชง สตีมน้ำเปล่า สตีมนม เทโกโก้เป็นรูปหัวใจ ได้ทำคนละรอบ ตอนแรกเราอะ กลัวคนเยอะ จะได้ทำอะไรนิดเดียว แต่เราถามแล้วพวกเขาก็บอกว่าโอเคนะ มีคนเยอะจะได้ดูว่าคนอื่นเป็นยังไงด้วย ก็จริงนะ มุมมองคนสอนกับมุมมองคนเรียนก็ต่างกัน เราเคยสอนนักเรียนคนเดียวนะ เรานี่ดูอย่างใกล้ชิดเลย แต่ว่าคนเรียนบอกว่าเกร็งมาก 555

ก่อนหน้านี้ก็สอนตามหน้างานประปราย ตอนทำงานร้านกาแฟก่อนหน้านี้เจ้านายสั่งให้จัดเทรนลาเต้อาร์ท ตอนนั้นคนเยอะเหมือนกันนะ 6 คน วุ่นวาย อาจเป็นเพราะว่าเป็นพนักงานร้านกาแฟมันทำกันเป็นอยู่แล้วก็ได้ เลยไม่ค่อยสนใจกัน ก็ทำอย่างเดียว แต่อันนี้ที่เราจัดเอง เพื่อน ๆ สกิลกาแฟเป็นศูนย์ เวลาทำก็จะตั้งใจ และเวลาคนอื่นทำก็จะตั้งใจดูด้วย

กาแฟหมดไปไม่เท่าไหร่เอง นมหมดไปเยอะกว่า ได้ความหนุกหนานด้วย ถือว่าประสบความสำเร็จ และมันก็ทำให้เราเห็นว่า เราก็ทำได้เฮ้ย จัดงานเทรนกาแฟก็ได้ เลเวลอัพ!

อันนี้ฝีมือเราเทสก่อน เริ่มงาน สวยอ้ะ นาน ๆ เทได้อย่างนี้ที

ฝีมือนักเรียนฮะ

นี่ก็อีกคน

แก้วแรกในชีวิต

ขายของเลยละกัน รับสอนชงกาแฟทั่วราชอาณาจักร เอ้ยยยยยยย...มันใช่มั้ย!

[คำคม]คุณบอยบอกว่า งานจะเป็นอะไรไปไม่ได้เลย นอกจาก"ความสุข"

สงกรานต์ 2558 - songkran 2015

ตอนแรกแม็กก็คิดนะ...เอ้ย เริ่มมาก็ไม่ใช่ละ เรานี่แหละคิด ว่าจะขายของวันสงกรานต์ ขายอะไรดี สิ่งที่เราไปทำมาก็คือ
1. ไปถามที่ตรงหัวมุมคูเมือง เค้าบอกว่า 4 วัน 2 พัน หน้าร้านก็สบ้าย
2. เห็นเค้าแชร์ว่าต้องไปลงทะเบียนคนขายที่เทศกิจด้วย วันที่ 9 เมษา เริ่มเกิดความยุ่งยากเล็กน้อย
3. ทีนี้ได้ที่(เพื่อนอะนะ)ตรงข้ามโรงแรมแห่งหนึ่ง ไม่มีไฟฟ้าให้ โรงแรมขายปิ้งย่าง เพื่อนขายปิ้ง ๆ นี่เหมือนกัน มีร้านลาบแล้วด้วยและที่ตรงนั้นก็อยู่ข้างเซเว่น โอ้โห โจทย์คืออยู่ข้างเซเว่น ไปไม่เป็นเลย แบบว่าทำอาหารไม่เป็นอะ ตอนแรกว่าจะขายน้ำเปล่ากับมาม่า กะว่าจะเอากระติกน้ำร้อนไปเสียบปลั๊กแค่นี้พอ แต่ตอนนี้ก็ยังไงไม่รู้ ลึก ๆ เสียงในใจบอกว่า ไม่อยากทำอะ
4. เลยไปเดินร้านขายของส่ง ดูว่ามีอะไรซื้อมาขายได้บ้าง ทำให้รู้ว่าไอ้ปืนฉีดน้ำที่เราไปซื้อมาที่ท่าแพ 600 บาทอะนะ ที่นี่คือ 250 บาท อ้ากกกกกกกก... คือ ๆ แต่ถ้าซื้อของไปขายรู้สึกเสี่ยงยังไงไม่รู้ ถ้าขายไม่ออกล่ะ ถ้าเหลือปืนฉีดน้ำ เหลือกระบอกฉีดน้ำล่ะ แล้วจะเอาไปทำยังไงต่อ คิดมาก ไม่กล้าเสี่ยงอีก

ตอนนี้ได้ข้อสรุปใหม่ก็คือ ใช้เวลาเงียบ ๆ กับตัวเองดีกว่า อยู่บ้าน จบปิ้ง

Saturday, April 11, 2015

จิตใจมันว้าวุ่น - distraught

เมื่อจิตใจว้าวุ่น เวลาย่อมผ่านไปช้า ....ช้า.....ช้ามาก ให้ตายเหอะ คนเราบางทีก็อยากบ่นบ้าง อยากให้มีคนรับฟังด้านที่อ่อนแอ อยากให้มีคนบอกว่า ควรทำยังไงดีกับชีวิต คิดเอง ทำเอง โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว เงี้ยเหรอ มันก็เหนื่อยมั้ย เบื่อออออออ จักรวาลลลลลลล ช่วยหน่อย I need a little sweetness in my life

Monday, April 6, 2015

สัก -Tattoo

เมื่อวานไปสักมาเป็นครั้งแรก การสักมันเหมือนเป็นอีกขั้นหนึ่งของชีวิตที่เราได้ก้าวข้ามมา มันเจ็บแต่ก็ทนได้(ก็สักลายเล็ก ๆ อะนะ) รู้สึกเหมือนเป็นคนมีของ(อยู่ข้างในแต่ไม่โชว์ 555)

สัก Amor Fati แปลว่า จงรักในชะตาชีวิตของตัวเอง หรือจากวิกิ "love of fate" or "love of one's fate"

หนึ่งพันบาท


Wednesday, April 1, 2015

หรือว่าจะเป็นคนนอนดึก - maybe i am a night owl

ต้นเดือนที่แล้ว หลับดึก ทำงานวาดภาพ ทำให้ยอดขายกระเตื้องขึ้นมาได้ $90 แต่ก็ไม่แน่ใจว่าบังเอิญป่าวนะ พอมาช่วงท้าย ๆ เดือน เริ่มรู้สึกว่าอยากปรับตัวเป็นคนตื่นเช้า ทีนี้ตื่นเช้าปุ๊บ รู้สึกว่างจัดทันที ว่าง ๆ เวิ่น ๆ แต่พอตื่นสายก็รู้สึกไร้ค่า เหมือนมันขัดแย้งในตัวเองกับค่านิยมของสังคม

งั้นเอางี้ เดือนเมษานี้ จะหลับดึกตามใจร่างกายเลยดีมั้ย ง่วงก็นอน ไม่ง่วงก็ไม่นอน ที่ผ่านมา หลับดึกมันทำอะไรให้ชีวิตมาเยอะ รู้สึกทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันมากกว่า

ตื่นเช้าถ้าไม่มีแผนที่วางไว้ จบเลยสำหรับเรา เพราะไม่รู้จะตื่นมาทำอะไร ยิ่งช่วงนี้จิตใจว้าวุ่นได้อีก จะว้าไปทางดีหรือไม่ดีก็ไม่รู้ อิอิ อุอุ (แล้วจะอิอิอุอุทำไมวะคะ)

Stock Images

My latest images for sale at Shutterstock:

My most popular images for sale at Shutterstock: