Wednesday, December 14, 2011

[ไม่มี]รอคอยนางฟ้า วันที่ 13 - My Angel 13

หยังมาห่อเหี่ยวจะอี้

ไม่มีอะ

วันนี้ได้ไปคุยงานกับเพื่อนที่กลายไปเป็นอาจารย์แล้ว โฮ่สสสสส...

ปัญหาคือ งานที่เราทำ ไม่มีคนตรวจว่ามันถูกรึป่าว เราก็งม ๆ แบบว่าเข้าใจของเราเองอะ

นั่นแหละ เราถึงพร่ำเพ้อว่า ไม่มีใครช่วยเราจริง ๆ เพราะคนที่ช่วย ก็บอกว่า ไปลองทำนั่นนี่นู่นดูสิ...

ก็ไม่รู้ว่าที่ทำมานี่ถูกป่าว ที่พูดไปอะมันถูกป่าว เข้าใจไปเองรึป่าว บลา ๆๆ

อารมณ์แบบความรู้ก้าวเดินไปด้วยกันอะ มันไม่ใช่พี่เลี้ยงน้องเลี้ยง แต่มันเป็นเพื่อนร่วมทำวิจัยง่ะ

ซึ่งมันควรจะเป็นอย่างงั้น....เหรอ ..หรือยังไง

ก็ยังงง ๆ กับการศึกษาไทย

พรุ่งนี้ต้องไปนำเหนองานให้อ.ที่เป็นฝรั่งฟัง

ใจนึงก็ขี้เกียจว่ะ เหมือนกับต้องให้คนนี้มาช่วยอีกแล้ว ต้องเล่าปัญหาของเราให้เค้าฟัง(ก็เล่าให้คนอื่นฟังหลายรอบ เหมือนกัน แต่รอบนี้ต้องเล่าเป็นภาษาอังกฤษ) พรีเซนท์ก็ขี้เกียจทำ ภาษาก็สเน็คก ๆ ฟิช ๆ

คือจะบอกว่า มีคนช่วยก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ ถึงจะช่วยไม่ตลอดรอดฝั่ง ช่วยคนละนิดละหน่อย แต่ก็ได้ช่วย
จะว่าอย่างงั้นก็ได้ แต่เราต้องการคนช่วยแบบตลอดรอดฝั่ง คือ..คนมันจะตายแล้วอะ

แล้วก็ไปทำงานร้านกาแฟ ขายไปแก้วเดียว โคตรจะไม่มีคน

ช่วยกันถ่ายรูป ทำเมนูร้าน

แล้วก็กลับมาออกกำลังกายด้วยพาวเวอร์เสตรช(กะลังเห่อ)

ต่อด้วยหัดบีทบ็อกซ์ มันหนุกดีนะ

ไม่เจอสาว ๆ เลย

ปล. มีกรณีกับพืชสวนโลกนะ ไว้ถ้ามีรมณ์จะเล่า

No comments:

Post a Comment

คอมเมนท์ดิ ดิ ดิ ดิ!

Stock Images

My latest images for sale at Shutterstock:

My most popular images for sale at Shutterstock: