Thursday, December 29, 2011

[ไม่มี]รอคอยนางฟ้า วันที่ 29 - My Angel 29

วันนี้ไม่เจอสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่านางฟ้าเลย ตามคาด

ตื่น กินกาแฟ ไปแล็บ กลับ จบ

วันนี้พึ่งนึกได้ว่าพรุ่งนี้กลับบ้าน เราเหลือเวลาเขียนถึงการรอคอยนางฟ้าอีก 2 วัน คือพรุ่งนี้และมะรืน

อาจจะได้มาอัพเดทหลังปีใหม่ แต่จะเขียนไว้แล้วค่อยเอามาพับบลิช

ซึ่ง ก็คงจะตามคาด ไม่เจอ หะ ๆๆ

กลับบ้านไปให้แม่เลี้ยงดีกว่า

Wednesday, December 28, 2011

[ไม่มี]รอคอยนางฟ้า วันที่ 28 - My Angel 28

ตื่นมาแล้วหนาว ก็เลยนอนต่อ ถึงเกือบ 10 โมง พออากาศอุ่นค่อยลุก

ได้แต่ให้อภัยตัวเอง ที่ตื่นสายทุกวัน

ไปแล็บ เขียนพร็อพพอซอลต่อ ได้อีกจึ๋ง ก็ยังดีเอ๊าะ

กินผัดซีอิ๊ว กินชาเนสทีเย็น

ไปทำงาน

วันนี้แอบเซ็ง น้องที่ทำงานด้วยกันมันไม่ค่อยช่วยเลยฟร่ะ บอกให้ทำถึงทำ

ตอนแรกคิดว่ามันจะทำงานดีนะ ก็ไม่ดีละ

เลิกงานมารอเพื่อนสอนพิเศษเสร็จ ก็ไปกินข้าวกัน

อิ่มว่ะ

รู้สึกอ้วนด้วยช่วงนี้ ปีใหม่กลับบ้านไปตายแน่ ...ปริ

ชีวิตก็หมดไปอีกวัน นี่ถ้าหมดเดือนนี้จะไม่เขียนทุกวันละนะ ผ่านช่วง 31 วันอันตรายของเดือนธันวาคมเนี่ย นางฟ้าอยู่ไหนก็ไม่รู้ เหลือเวลาพรุ่งนี้ กับวันศุกร์ ไม่งั้นก็กลับบ้านละ คงไม่เจอนางฟ้าที่บ้านแน่ ๆ

พอละ ไม่เขียนละวันนี้

อยากได้รถยนต์ อยากได้มือถือ อยากได้บ้าน อยากมีธุรกิจ อยากมีแฟน ก๊ากก

[ไม่มี]รอคอยนางฟ้า วันที่ 27 - My Angel 27

วันนี้ตาซ้ายกระตุกทั้งวันเลยฟร่ะ รำคาญ

มีเรื่องดี ๆ ก็มีมาเลย จัดมา กระตุกทั้่งวันแล้วไม่มีอะไรเกิดขึ้นเนี่ย ..เอ๊ะ หรือเราขาดแคลเซี่ยม -*-

วันนี้เขียนพรอบพอซอลไปได้เป็นที่น่าพอใจ นั่งเทียนเขียนเอา ก็ไม่เชิง เขียนไปก่อน เด๋วหาเรฟเฟอเรนส์ที่เกี่ยวข้องมาแทรก

เซ็งแต่เช้า จองเว็บ agoda แม่ง กดนิดเดียวคอนเฟิร์มเฉยเลย เราว่ามันน่าจะคอนเฟิร์มเยอะกว่านี้หน่อย อย่างเวลาจ่ายเงินอีเบย์งี้ กดคอนเฟิร์มตั้งหลายที สรุปว่าจะจอง 2 ห้องดันไปจองห้องเดียว
ก็เลยเมลล์ไปติดต่อลูกค้าสัมพันธ์ หน้าเว็บบอกว่าจะติดต่อกลับเร็วที่สุด นี่ผ่านไปวันนึงยังไม่ติดต่อกลับมา เราก็เลยเอาชื่ออีกคนจองไป แม่งช้าว่ะ รมณ์เสีย
แต่ก็ผ่านไปละ ช่างมัน

ต่อมาหุ้นวันนี้ จากเขียว ๆ แม่งกลายเป็นแดงอีก รู้สึกว่าหน้าง่าวจริง ๆ

แมงเม่าโชว์พอร์ตบะเฮ้ย
กำไรไม่ขาย โวะ!


วันนี้ก็ไปทำงานตามปกติ


กินข้าวเย็นกะเพื่อน ๆ ตอนสามทุ่ม อาหารอีสาน อิ่มมาถึงตอนนี้ ห้าห้า

เมื่อเช้าดูข่าว เค้าบอกว่าแฟชั่นต้องห้ามเลยคือ กางเกมวอร์ม ถ้าคุณไม่ได้ไปออกกำลังกาย อย่าใส่กางเกมวอร์มออกบ้าน เราว่าก็จริงว่ะ

แล้วก็ดูรายการสุขภาพ เค้าบอกว่ามีโรค economy syndrome คือว่านั่งนาน ๆ ไม่ค่อยขยับตัว เลือดจะเป็นลิ่ม อะไรก็ไม่รู้ สารธยายแต่ที่มาของโรค ที่มาของชื่อโรค ไม่บอกซะทีว่าอาการจะเป็นไง ก็ดูแล้วก็จบไป อะไรวะ งง ตอนนี้ก็รู้แต่ว่านั่งนาน ๆ แล้วมันเมื่อย แค่นั้น จบข่าว ก็ลุกมาเดิน ไม่ก็นอน
แต่ช่วงนี้รู้สึกว่านั่งนาน ๆ แล้วไขมันไปพอกหลัง เวลาวิ่งนี่รู้สึกได้ถึงไขมันรอบ ๆ เอวและหลัง ต้องไปวิ่งบ่อย ๆ สลายไขมันซะละ

พ่อโทรมาวันนี้บอกว่าจะมารับกลับบ้านวันศุกร์
โอเค กลับไปอยู่กับคนที่รักเราดีก่า

เหลือเวลาเดือนนี้อีก 3-4 วัน จะมีมั้ยนางฟ้า จะเจอมั้ย ใช้ชีวิตอย่างงี้

แต่ก็มีความสุขของเราดี ไม่ต้องไปปาร์ตี้หนัก ๆ ไม่ต้องดิ้นรนอะไร

เออ อยากบอกว่าหน้าหนาวนี้ ยังไม่ค่อยรู้สึกว่ามันหนาวเลย ไม่ได้สัมผัสอากาศหนาวตอนเช้า เพราะว่าตื่นทีก็เหยียบ 10 โมง อากาศตอนกลางคืนก็ไม่ได้สัมผัส เพราะว่าก็อยู่ในเคหะสถาน <- อี้เลาะ เคหะสถาน

กลับไปบ้านต้องหนาวแน่ ๆ เลย บรึ๋ย ๆ

Monday, December 26, 2011

[ไม่มี]รอคอยนางฟ้า วันที่ 26 - My Angel 26

พอละ เก็บถุงเท้าที่เรียงไว้รอซานต้าเอาของขวัญมาให้

ไม่เห็นได้อะไรเลย

วันนี้กลิ้งไปกลิ้งมาก็เกือบ 10 โมง

ไม่มีอะไรเท่าไหร่

หุ้นก็งั้น ๆ ก็ยังเขียวอ่อน ๆ (จากเขียวที่เข้มกว่า)

ไปทำงาน กินข้าว กลับ

หมดไปอีก 1 วัน เยส!

ไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย หะ ๆๆ

Sunday, December 25, 2011

[ไม่มี]รอคอยนางฟ้า วันที่ 25 - My Angel 25

วันนี้วันคริสต์มาส

ซักผ้า อ่านหนังสือที่โดนัลทรัมป์เขียนกับโรเบิร์ตคิโยซากิ พึ่งเริ่ม

เอาไปเอามา บ่ายสอง

กินข้าว ปั่นจกย.ไปกินกาแฟ

เซ็งจริงวันนี้ บ่ายวันอาทิตย์ช่างน่าเบื่อ

แต่เป็นบ่ายที่อากาศเย็น ลมเย็นพัดมา ท้องฟ้าก็มีแต่เมฆ

จะมีนางฟ้าที่ไหน ก็ไม่มีน่ะสิ

กลับมาเล่นเน็ตนิด ๆ ออกกำลังกายหน่อย ๆ ดูคลิปยูทูบอีกนิด

สามทุ่มเลย

ออกไปกินข้าวร้านหารปุ่นแถวนี้

กลับ อาบน้ำ กินโยเกิร์ตริชเชส

เราว่ารสตรอเบอรี่อร่อยดี แต่ต้องวัดดวงว่าถ้วยไหนจะได้สตรอเบอรรี่เยอะ

เคยลองซื้อกินเทียบกับดัชชี่ไบโอละ ริสเชสชนะเลิศ

ดัชชี่ไบโอสีแรงเกินไปว่ะ และหวานมาก ๆ
ชอบริชเชสมากกว่า
มะวานแขวนถุงเท้ารอซานต้าละ วันนี้ไม่เห็นได้ไรเลย

วันนี้ก็เลยยังไม่เก็บถุงเท้า ให้เวลาซานต้าอีกคืนละกัน

เงียบเหงาจริง ๆ ขนาดไม่ได้อยู่ในศาลานะ เพราะว่า ศ ศาลาเงียบเหงา ตึง!

ทำไงดีอะ อยากได้นั่นนี่นู่น

อยากมีตังค์

แต่ไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไรในชีวิตอะ

รู้สึกเหมือนอยู่ตัวคนเดียวอะ จะทำอะไรก็ต้องทำคนเดียว เฮ้อ พอละ ๆๆๆ เพ้อเจ้ออีกละ

ไปนอนอ่านหนังสือดีกว่า

เออ มันจะมีมั้ยอะ คนที่อ่านหนังสือพัฒนาตัวเองย่างเดียว แต่ไม่ทำอะไร แล้วก็ไม่เกิดอะไรขึ้น

เราจะเป็น 1 ในนั้นป่าวนะ

บางทีอยากเริ่มต้นธุรกิจนะ แต่อยากมีรถยนต์ก่อน ไม่อยากขี่มอไซค์ไฟท์ไปนั่นนี่นู่น ไปดูของ ไปซื้อของ อะไรงี้อะ หรือบางทีอยากลองไปขายของตามตลาดนัด ถ้ามีรถคงจะดี

อยากเอาของใส่รถ อยากเอาของเก็บไว้ที่รถบ้าง ทุกวันนี้สะพายเป้ ยัดคอม(ก็หนักแล้ว)ยัดหนังสือ ยัดน้ำ แทบไม่อยากไปไหน

อยากอยู่โหมดตัวปลิว

อยากไปหมด คนเรา แต่ก็ดี ความอยากทำให้ต้องขวนขวายหามันมา

เออ เมื่อวานไปเดินดูเสื้อผ้าด้วย มันเยอะ ไม่รู้จะใส่จะซื้อไรเลย เสื้อผ้าเด๋วนี้ก็หลายร้อย ไม่มีตังค์อีกละ ไม่ใช่ไม่มีตังค์ ตังค์มีแต่ไม่อยากจ่าย อยากมีสไตลิชส่วนตัวคอยเลือกเสื้อผ้าให้แต่ละวัน

ช่วงก่อน ขี้เกียจเลือกเสื้อผ้ามาก ซื้อเสื้อขาวเสื้อดำมาห้าหกตัว ใส่แม่งแต่เสื้อขาวเสื้อดำ ...เห่อ ก็ทำไปได้เนาะ

บ่นได้เรื่อย ๆ นะเราเนี่ย

พูดถึงนางฟ้า ถ้ามันไม่เจอภายในเดือนนี้ ก็ช่างมันเถอะวะ อยู่คนเดียวก็ดีไปอีกแบบ อยากทำอะไรเวลาไหนก็ทำ อิสระสุด ๆ ไม่ต้องเป็นห่วงใคร และไม่ต้องให้ใครเป็นห่วง ถึงมันจะเหงา ๆ เย็น ๆ ชืด ๆ ชา ๆ บลา ๆ ไปบ้าง มันก็อยู่ได้

อยู่ใช้ชีวิตไปวัน ๆ โอเค๊

Saturday, December 24, 2011

[ไม่มี]รอคอยนางฟ้า วันที่ 24 - My Angel 24

วันนี้วันคริสต์มาสอีฟ เอาถุงเท้ามาแขวนรอซานต้าละ

เอาถุงติงมาเรียงรอซานต้า "ซานต้าฮะ จัดเต็มนะฮะ"
(แต่แกะคู่เดียว คู่อื่นม้วนไว้แล้ว) แถมรองเท้าอีกคู่


วันนี้ต้องไปสัมนากิมเอ็งแทนเพื่อน

กินข้าวกลางวันที่โรงแรม ก็ตักข้าวกับผัดกะหล่ำดอก หร่อยละ หะ ๆ ^^

มันก็ดีนะ อารมณ์เหมือนดูข่าวช่อง 9 ตอนเช้า

แต่ก็ทำให้เราเห็นความสัมพันธ์ของ หุ้น ทอง น้ำมัน พันธบัตร บลา ๆๆๆ เริ่มจะอินกะเค้าบ้าง

มีแต่คนแก่ ส่วนใหญ่เป็นผู้ชาย ถ้าเป็นผู้หญิงก็จะออกแนวคุณนายไฮโซ หัวฟูหน่อย

เราก็เข้าใจที่เค้าพูดนะ  PE ROA ROE MACD SloSto แหม๊ อิน

มีแนะนำหุ้น top pick ประจำปี 2012 ด้วย

คุณสมบัติหุ้นนั้นคือ
1. รายได้มั่นคง คือ มีการเซ็นต์สัญญาไว้แล้ว รอรับรู้รายได้ เค้าเรียก backlog ๆ อะไรซักอย่างนี่แหละ
2. PE ต่ำ
3. เติบโตกำไรปีหน้าสูงกว่าตลาด
4. มีปันผล

ดูง่ายมะ 55

เวลานักวิเคราะห์จะบอกว่าแนะนำหุ้นตัวไหนะ จะชอบพูดว่า "เราชอบ" เช่น ในกลุ่มนี้เราชอบ CPF อะไรงี้

จบการบรรยาย

ไปแอ่วหาเพื่อนอีกคนดีก่า ซื้อพิซซ่าไปกินด้วยกัน

แล้วก็เมาท์เรื่องหุ้นกะแฟนเพื่อนอีก เด๋วนี้เค้าปั๊ดตะนาไปเล่น TFEX แล้ว อุ๊บ๊ะ อยากเล่นมั่ง คือว่าอยากลองวิชา แต่ไม่มีตังค์ ไม่มีตังค์แม้จะเปิดซักสัญญาเดียว ก็ต้องฝึกตนในตลาดหุ้นต่อไป

วันนี้ไม่เจอนางฟ้า แต่มาร์เกตติ้งของเพื่อนก็น่ารักดีนะ แต่ก็ยังไม่โดน 55 ทำยังกะเลือกได้นิ

Friday, December 23, 2011

[ไม่มี]รอคอยนางฟ้า วันที่ 23 - My Angel 23

อะแฮ่ม ตื่นก็ไม่สายนะ แต่ก็ไม่เช้า เอออาจจะสาย

ไปซื้อของ วันนี้ขายของได้ต้องไปส่งของที่ปณ.

กินชา มาแล็บ

ดูหุ้น กรี๊ด หุ้นเราโวลุ่มเข้า พร้อมกับเขียวแล้ว ดีใจ

วันนี้ย้อนกลับไปดูพอร์ตตอนเล่นหุ้นใหม่ ๆ เมื่อต้นปี พอร์ตโคตรดูดีมีสกุลอะ ก็นะ ตลาดขาขึ้น ก็ขึ้น ๆๆๆ ทุกคนก็แฮปปี้ หลับตาซื้อหุ้นก็ได้(เค้าว่ากันนะ)

กำไรแบบ 7% 10% 17% อะไรอย่างงี้ เด๋วนี้ตลาดยึกยักอยู่แถวพันจุด ไม่ไปไหน กำไร 4% ก็หรูแล้ว พอไม่ขายมันก็กลับมาที่เดิม ให้ตายสิ เด๋วนี้เลยกลัวเลยอะ แต่ก็ขายหมูไปหลายที ...แต่ก็ดีกว่าขาดทุน(แต่ก็แอบเสียดาย คนเราน้อ)

แต่ขาดทุนก็เคยนะ ขาดทุน 14% ไรงี้ แต่ก็คัทตอนนั้นแหละ(ยังจะเรียกว่าคัทมั้ยวะ)

ตอนตลาดลงนั่นแหละ จะเป็นตัวพิสูจน์ว่า เราแน่แค่ไหน

แล้วก็กอบกู้ชีวิตมาเรื่อย ๆ

ตอนหลังถือคติของ William O'Neil เค้าบอกว่า ถ้าหุ้นที่คุณถือราคาตกลง 7-8% ให้ขายทิ้ง โดยไม่มีข้อยกเว้นใด ๆ ทั้งสิ้น

นั่นแหละแต่กฎนี้ก็เคยพลาด และก็เคยได้ผล

พลาดตอน KAMART นะ ถ้าจำไม่ผิด มันสวิงแรงไง พอมันลบเจ็ด เราก็ขาย วันต่อ ๆ มามันก็ขึ้น ฮ่วย!

แต่ตอน LOXLEY มันมาวนเวียนแถว -7% นี่แหละ แล้วก็ไม่ลงไปมากกว่านั้น จะคลิกขายหลายทีนะ 55 แต่ก็ไม่ขาย แล้วก็รอจนได้กำไร และขายหมูในที่สุด ...อู๊ด อู๊ด

วันนี้เวิ่นมากถึงมากที่สุด แต่ก็แอบมีสาระตอนท้าย ๆ ติ๊ดนึง

ไม่ได้เจอใคร

ไปกินข้าวกะเพื่อน

กลับ

พรุ่งนี้ต้องไปงานปีใหม่แทนเพื่อนคนนึง โบรคเกอร์เค้ามีที่นั่งให้ แต่เค้าติดธุระ ก็เลยให้เราไปแทน

เราก็ไปแทน ได้ข่าวว่าจะมีสัมนาหุ้นอะไรงี้ด้วย

ก็ดี ลองไปดู เป็นอะไรที่ไม่เคยมาก่อน แอบตื่นเต้ว ไม่รู้จักใครเลยยยยย...

เดี๋ยวปลาย ๆ ปีมาสรุปเรื่องหุ้นกันดีก่า ประสบการณ์ตลอดปีนี้เนาะ

ช่วงนี้พูดเรื่องหุ้นบ่อย เห่อ ๆ

[ไม่มี]รอคอยนางฟ้า วันที่ 22 - My Angel 22

เย่ส เขียนย้อนหลังอีกละ

วันนี้ทั้งบ่ายนั่งหาวิธีนอมอลไลเซชั่น แบบออนไลน์อะ อัพโหลดไฟล์ ปุ๊ง ออกมา ปั๊ง อะไรงี้

ไม่มี หาจนยม

รอเพื่อน ๆ สอนพิเศษ เสร็จ ก็ไปกินข้าวกัน สามทุ่มกว่าแล้วอะ

กลับ หลับ จบ

ไม่เจอใครเลย หะ ๆ

กะลังบ้า iphone 4s ก็เข้าไปอ่านกระทู้

อ่านไป หาดูราคาไป ยิ่งดูก็ยิ่งอยากได้ แต่อีกใจก็ไม่มีตังค์ ไม่งั้นก็ต้องขอพ่อ สองหมื่นห้าง่ะ

อีกใจก็ ซื้อมาทำอะไร มันก็เหมือนเดิมเครื่องเดิมก็ใช้ได้อยู่

มันก็อยู่ที่มุมมองของเราจริง ๆ แหละ ก็แค่อยากเล่นกับ siri

ถ้ารวยคงสอยตั้งแต่เปิดตัวที่อเมกาละ

ซื้อมาอาจจะเล่น แล้วก็เบื่อก็ได้

สุดท้ายก็ใช้แบบเดิม ถ่ายรูป เล่นเน็ต เช็คเมลล์ หง่าาาา... แต่ก็อยากได้

เราก็อ่านข้อมูลไอโฟนเนี่ย ดูรีวิว อ่านกระทู้ เห็นกระทู้ถามว่า สิริพูดไทยไม่ได้เหรอ(สงสัยดูคลิปของซีมาป่าววะ) มุมมองของเราคือ โวะ มีตังค์ซื้อไอโฟนแล้วแค่นี้ไม่รู้ ใช้ไม่เต็มประสิทธิภาพ มาตั้งกระทู้ปัญญาอ่อนง่ะ อั๊วไม่มีอั๊วยังรู้เลย T^T

แต่มันก็แล้วแต่คนนะ บางคนก็ชอบถามคนอื่น เพื่อที่จะได้รู้คำตอบเลย
ส่วนเราชอบหาคำตอบเองก่อน ค่อยถามคนอื่น

อีกกระทู้ถามว่า เจลเบรคคืออะไร siri คืออะไร แล้วกซื้อไอโฟนมาแล้วต้องเติมโปรแบบบีบีรึป่าว แล้วก็ถามอีกมากมาย ...คือ คำตอบพวกนี้ มันมีอยู่แล้วอะ หาเองหน่อยจะเป็นไรไป

ก็ว่ากันไป คนเรา

อยากได้ ๆๆๆๆ T^T แต่ก็อดใจไว้ รอหาเงินได้เดือนละ 3 แสนก่อน อยากได้อะไรจะซื้อแม่ง

Thursday, December 22, 2011

[ไม่มี]รอคอยนางฟ้า วันที่ 21 - My Angel 21

[เขียนย้อนหลัง] และวันนี้ไม่มีนางฟ้า บ่นซะเยอะ

วันนี้มีความรู้สึกอยากตัดผมมาก มันมองไม่เห็นทางแล้ว -*-

ไปร้านตัดผม ที่ว่าจะไปตัด มันก็ปิด เพราะว่ามันเป็นวันพุธ..รึ

ก็โทรหาเพื่อนจะให้ไปส่งตัดผม เพื่อนไม่ว่าง

โทรหาคนนั้น ....มันน่าตีมือตัวเองอีกละ คนนั้นก็ไม่ว่าง (รู้งี้ไม่น่าโทรให้เสียฟอร์มเลยว่ะ)

กินกาแฟ มาแล็บ

มาเซิชอีก ว่าร้านไหนดี สุดท้ายก็ไม่ได้ไป

ไปทำงาน เจอน้องน่ารักมาเรียนภาษาเกาหลีตามเดิม

วันนี้ก็ไม่มีอะไร

แต่แอบเซ็งเจ้าของร้าน

ก็เห็นหน้าตาซีเรียส ๆ เราก็ถามไปว่า ปิดร้านช้าพี่ซีเรียสเหรอ (ดูสิ ต้องให้ถาม)

เค้าก็บอกว่าอยากให้ปิดร้านเร็ว ๆ เพราะจ่ายเงินตามเวลาถึงสองทุ่ม แล้วก็บอกว่า ถ้าได้ทำงานกับคนที่ซีเรียสเรื่องเวลา กลัวจะมีปัญหา ก็เลยอยากให้ปิดร้านเร็ว ๆ(หมายถึงใช้เวลาปิดร้านเร็ว ๆ)

ร้านกาแฟ บอกลูกค้าว่าปิด 2 ทุ่ม ในความคิดเราคือ 2 ทุ่มเป๊ะยังต้องสามารถรับออเดอร์ได้ ไม่งั้นก็ต้องบอกลูกค้าไปเลยว่าปิดร้าน 19.45 หรือ 19.30 ก็ว่าไปเลย

แล้วการที่เป็นเจ้าของร้าน จะจ้างพนง. ถ้าเราเป็นเจ้าของร้าน ถ้าปิดร้าน 2 ทุ่ม เราจะจ้างพนง.ถึงสองทุ่มครึ่ง หรือสามทุ่มก็ว่าไปสิ ปิดร้านก็ต้องเคลียร์ของ ล้างของ กวาดถู อะไรก็ว่าไป

แต่เจ้าของร้านคนนี้บอกเราว่า อยากให้ซักสองทุ่ม สิบนาที เสร็จ กลับได้ เราก็ถามว่าแล้วมันจะเรียบร้อยเหรอ เจ้าของร้านบอกว่า พี่ทำได้ ...เฮ้อ ก็คุณอาจจะทำได้คนเดียว ไม่ดูศักยภาพพนง.ตัวเองเลย ใช้มาตรฐานตัวเองเป็นที่ตั้งอะ

จากเหตุการณ์นี้ เราก็เลยมีความคิดว่า ก็ได้วะ จะให้ปิด ก็จะปิดให้ ...ฮึ่มมม

ก็หมดละไม่มีอะไร ก็ไม่ได้คิดมาก

ก็ถือว่าเราก็ได้เรียนรู้ การที่จะเป็นเจ้าของร้าน ว่าทำแบบไหนกับลูกน้อง แล้วลูกน้องรู้สึกยังไง มีอีกหลายเรื่องที่เราได้มองเห็น การใช้คำสั่ง การลงโทษ ความเด็ดขาดในการพูด ความตรงไปตรงมา บลา ๆๆ

ซักวันเราก็จะต้องมีธุรกิจของเราเองบ้าง

Wednesday, December 21, 2011

Hell LOWESS Normalization

จะทำ lowess normalization ทำก็ไม่เป็น

วันก่อนหา online analysis tool ได้ ก็อัพโหลดไฟล์เข้าไปเนาะ แล้วมันก็ออกมาเรียบร้อย

คือไม่สามารถต่อสู้กับแพ็กเกจต่าง ๆ ใน R ได้ ก็เลยต้องหาตัวช่วยออนไลน์

มาวันนี้.....

แม่งเว็บเข้าไม่ได้ว่ะ เซ็งเลยอะ แล้วทีนี้จะ lowess ยังไง T^T

ที่พึ่งของเราดับสลายไปแล้วหรือนี่....ฮือ ๆๆ อะไรมันจะซวยอย่างงี้

Tuesday, December 20, 2011

[ไม่มี]รอคอยนางฟ้า วันที่ 20 - My Angel 20

วันนี้ยิ่งตื่นเช้าเข้าไปใหญ่

ตื่นมาเพลงเรียงความของแม่อยู่ในหัว ก็เลยหาฟังซะเลย



ได้ดูวู้ดดี้ตอนท้าย ๆ ด้วย ลูกของลูกเกดดูฉล๊าดฉลาด บอกให้ทำไรก็ทำได้

วันก่อนดูรายการนึง ลูกดาราคนนึงนี่แหละ บอกให้ทำอะไรเล่นอะไรก็ไม่ทำเลย เซ็งแทน

กินข้าว กินกาแฟ ไปแล็บ

วันนี้เทลาเต้อาร์ทด้วย มันก็ค่อนข้างจะอาร์ททีเดียวนะ

ลายใบไม้หรือ Rosetta นมจะล้นแก้วอยู่แล้วเนี่ย

แง่ว มันจะสามารถ rotate รูปได้ยังไงในบล็อกเกอร์เนี่ย ก็ช่างมัน ดูแบบเอียง ๆ นี่แหละโนะ

วันนี้กะว่าจะดูว่าสูตร metastock มันใส่ยังไง แต่ก็ยังงง ๆ

ก็เขียน proposal ไปได้อีกนิด

กินข้าว กินกาแฟ ไปทำงาน

วันนี้มีคนญี่ปุ่นมาที่ร้าน มาเอาใบมาให้ เกี่ยวกับศาสนานี่แหละ

เราถามว่าเป็นคริสเตียนหรือว่าคาธอลิค เค้าบอกว่าเค้าเชื่อพระยะโฮวา เออนะ

เราก็เลยบอกว่า ถ้าสนใจจะไป ถ้าไม่สนใจจะไม่ไปก็ละกัน ก็คือว่าเราไม่สนใจนั่นแหละ

วันนี้ก็แค่นี้

แล้วก็ไปกินปิ้งย่างกะเพื่อน ได้ช้ามาก แต่ก็อร่อยดี หมดไปคนละ 240 ก็โอ แต่เนื้อมันเบ ๆ ไปหน่อยว่ะ

เนื้อวัวรูปร่างเหมือนลิ้นวัวตอนปิ้งเสร็จแล้ว แต่เรามองว่าเนื้อวัวเหมือนรูปพยาธิใบไม้ในตับง่ะ แบบสีม่วง ๆ แดง ๆ อะนะ

เด๋วไปหารูปในเน็ตก่อนนะ

เออ ไปหารูปมาละ แต่ไม่เอามาลงดีกว่าว่ะ มันไม่งามเลย

เมาท์กะเพื่อนเรื่องพี่เสกแถลงข่าว คือไม่เข้าใจว่าจะปิดท้ายด้วยการร้องเพลงน้ำตาไหลพรากทำไม(วะ)

แล้วยังบอกให้แกรมมี่มาคุยกันแบบพี่น้อง ไม่ใช่แบบธุรกิจอีก ก็ว่ากันไป

ถ้ามองที่ผลงาน เราว่าเพลงพี่เสกก็ฟังม่วนอยู่นะ เราก็เล่นกีตาร์เพลงพี่เสกอยู่เหมือนกัน ตอนมัธยม อะไรงี้ แต่ก็นะ เรื่องเสพยานี้ก็เป็นอีกด้านนึงของชีวิตว่ะ เห่อ..

กลับมาเกือบสี่ทุ่มละ ดูข่าว อ้าวรายการ SME ตีแตกถูกถอดออก โอ้ว ม่ายยยยย... เราชอบมาก เราอยากมีธุรกิจเป็นของตัวเองอะ ได้ดูรายการนี้ เราก็ได้มองแนวคิดคนอื่นว่าเค้าคิดกันยังไง แล้วทางนักวิชาการเค้าวิเคราะห์กันว่ายังไง ไม่น่าถูดถอดออกเลยว่ะ เซ็งจอร์จ

ว่าแต่นางฟ้าของหนูอยู่ไหนน้า...

[ไม่มี]รอคอยนางฟ้า วันที่ 19 - My Angel 19

วันนี้วันจันทร์ ต้องกินข้าวมัน

ตื่น เช้ากว่าเดิมหน่อย แปดครึ่ง

ตลาดหุ้นไทยน่าตื่นเต้วแต่เช้า SET บวกเขียวเชียว RS ของเราก็ไปถึง 2.8 บร๊ะ เวลาเกิดอะไรที่ไม่ชอบมาพากลแบบนี้ แบบว่าไม่เป็นไปตามตลาดโลก ผู้เชี่ยวชาญแนะให้ขายหุ้น ลดพอร์ต คือตลาดหุ้นนี่เป็นอะไรที่ไม่แน่นอนจริง ๆ ว่ะ นี่ก็ปลง ๆ ไปบ้างแล้วนะ แต่เม่า บางทีก็คันไม้คันมือ อยากเทรด 55
ช่วงหลังนี่เริ่มดี กอบกู้พอร์ตอย่างมีสติ ไม่เป็นไร หุ้นเราไม่วิ่งขึ้นก็รอไว้ ขออย่าวิ่งลงก็พอ T^T
พอเย็น ๆ มาเช็คอีกที โคะ ปิดลบ เซ็งเลย ไม่เป็นไร หุ้นส่วนหุ้น SETส่วนSET (มั้ยวะ)

ก็กินข้าว กินกาแฟ ไปนั่งที่แล็บ

นั่งยาวเลยวันนี้ นั่งนาน ๆ ไขมันพอกที่หลังและคอและเอว มาปั่นงานเอาชั่วโมงสุดท้ายก่อนไปทำงาน

วันนี้แคนดิเดทเราคนที่ 2 (ถ้าจำไม่ผิด ขี้เกียจย้อนบล็อกไปดูละ) ก็มานั่งเรียนภาษาเกาหลีที่ร้านกาแฟด้วย

อ้อ แต่ก็ขอตัดความเป็นแคนดิเดทไปเลยละกัน เพราะแฟนมานั่งเฝ้าด้วย -*-

วันนี้เป็นวันธรรมดาอีกวันหนึ่ง ธรรมดามาก ๆ

ทำงานร้านกาแฟ ก็แอบเบื่อกาแฟนะ คนเรากินกาแฟวันละแก้วสองแก้วก็พอละ วันนี้ซื้อกินไป 1 แก้ว ซัดที่ร้านอีก 3 แก้ว เดะ ๆ ที่ร้านหัดทำลาเต้ร้อน จะสตีมนม จะเทลาเต้อาร์ท ก็ทำไปกินไป อิ่มจริง

ทำกาแฟสนุกนะ สนุกตอนทำ ไม่สนุกตอนล้าง ตอนกินก็แก้วเดียวพอละ 55 สั่งมาเยอะ ๆ เลย ที่ร้านทุกคนจะชอบทำลาเต้ร้อนมาก อยากเท

เราก็เทดีบ้าง ไม่ดีบ้าง แต่ก็หนุกง่ะ เอาผลงานบางส่วนมาฝาก บางทีก็ไม่ได้ถ่ายรูป มันเยอะ

แมวต้นแบบ ได้มาจากเพจชุมชนคนรักแมว
แมวพยายาม พยายามจะแมว
หมีพยายาม
วันก่อนนู้น ซื้อนมมาลองเล่น ลงทุนนะตัวเธอว์

อันนี้ก็ดี แต่ต่อไปต้องเป๊ะกว่านี้

แมวปากนกแก้ว ... >_<

ตอนเย็นอยากกินมาม่าหมูสับ ก็ไปสั่งร้านตามสั่ง ...แต่มันไม่ใช่มาม่าหมูสับอะ มันเป็นมาม่าอะไรก็ไม่รู้(อาจเป็นเส้นมาม่าแพ็ก ๆ ทั่วไปก็ได้) แต่มันไม่ใส่พริกมาม่าหมูสับ มันไม่ใช่ เสียรมณ์ นั่งอ่านคู่สร้างคู่สมย้อมใจ

กลับมาทันดูทีวีแชมเปี้ยนด้วย ชอบจริง อะไรเกี่ยวกับอาหาร ๆ เนี่ย

ทุกวันนี้เบื่อที่ต้องคิดว่าจะกินอะไรดี อยากกินอะไรอร่อย ๆ แต่ไม่รู้จะกินอะไรอร่อย ๆ ไม่รู้จะไปกินร้านไหน ย่านไหน อยากมีเพื่อนไปกินข้าวด้วยจังเลย

Sunday, December 18, 2011

รอคอยนางฟ้า วันที่ 18 - My Angel 18

วันนี้เวิ่น ๆ วันอาทิตย์

ช่วงก่อน ๆ เคยรู้สึกว่าวันทุกวันเหมือนกันหมด ไม่มีวันจันทร์ ไม่มีวันศุกร์ วันหยุด วันสำคัญ วันต่าง ๆ เหมือนกันทุกวัน ซึ่งมันเป็นชีวิตที่ซังกะตายมาก มันเซ็งที่มองเห็นคนอื่นรู้สึกตื่นเต้นกับการเป็นวันศุกร์ หรือเป็นวันหยุดยาว อะไรทำนองนี้ ซึ่งไอ่เราก็ไม่เห็นจะอินเลย

เพราะฉะนั้น ก็เลยพยายามปรับตัว ให้มันอินหน่อย เช่นวันธรรมดาก็แต่งตัวดี วันเสาร์อาทิตย์ก็ใส่เกงขาสั้น รองเท้าแตะ ไรเง้ ก็รู้สึกเหมือนชีวิตจะดีขึ้น

บางทีคนเราปลงเกินไป มองอะไรธรรมดาเกินไป ก็ไม่มีความสุข มันจืดชืด ไร้อารมณ์

วันนี้มีสอบธกส. ก็ไม่ได้ไปสอบหรอกนะ ไปกะเพื่อนเฉย ๆ

เจอสิฮะ... จะเรียกว่าอะไรดี เจอคนที่เคยมีความรู้สึกดี ๆ ร่วมกัน งี้ ฟังดูดีมั้ย แต่ความรู้สึกไม่ดีก็มีนะ

เอาเป็นว่าเราไม่อยากจะพยายามกับคนนี้ละ ไม่อยากจะเคลียร์อะไรด้วยแล้ว เรื่องบางเรื่องก็ช่างมันไป เราทนไม่ได้ที่จะต้องรับรู้ว่าคนที่เราให้ความสำคัญ เค้าไม่ให้ความสำคัญกับเรา จบมั้ย เราฝืนตัวเองมาก ๆ ไม่อยากคิดถึงเค้าอีกแล้ว เราตัดทุกอย่าง พยายามทุกอย่าง เอาทุกอย่างทิ้ง ลบ(เกือบ)ทุกอย่าง ที่จะทำให้คิดถึงเค้าไป ก็พยายามมากนะ แต่ยังนึกถึงเค้าทุกวัน เห็นอะไรก็นึกถึง นึกถึง ไม่ใช่คิดถึงอยากเจอ
เพราะรู้ว่าเจอแล้วแต่ทำอะไรไม่ได้แล้ว มันจบไปแล้ว จะไปเจอเพื่อรื้อฟื้นความรู้สึกเก่า ๆ มาอีกทำไม
วันนี้ก็พยายามสงบสติอารมณ์ พอละ คบเป็นเพื่อนนี่แหละ

ไม่รู้จะไปไหน กลับมาหอ

วันนี้เลยไปวิ่ง เผื่อสารแห่งความสุขจะหลั่งมาบ้าง เจอคนน่ารัก(มองจากระยะไม่ใกล้มาก) นั่งกดมือถืออยู่ตรงม้าหินอ่อน เจอแล้วก็ผ่านไป ไม่รู้จะทำไง เดาว่ามาส่งแฟนวิ่งบ่ะ!

วิ่งเสร็จก็กลับมา เล่น powerstretch ต่อ รู้สึกเจ็บจิ๊ด ๆ ที่กล้ามเนื้อบางส่วน ก็เลยไม่อยากหักโหมมาก กลัวกล้ามเนื้อฉีก เล่นไปก็ดูทีวีไปด้วย วันนี้มีมวยบัวขาวอะไรก็ไม่รู้ เห็นเค้าพูดกันใน fb ก็เลยเปิดดูซะหน่อย พอดีเลย รู้สึกจัดเวทีเหมือนดูมวยปล้ำแถวอเมกาอะไรงี้เลยว่ะ แต่พิธีการเยอะตามสไตล์อะนะ

ยังไม่ได้กินข้าวเลยตอนนี้ แต่กินคิทแคทไป 2 อัน จะกินข้าวดีมั้ยน้อ...

Saturday, December 17, 2011

รอคอยนางฟ้า วันที่ 17 - My Angel 17

วันนี้ตื่นเช้า เพราะเมื่อคืนนอนเร็ว

ที่จริงตื่นเพราะว่าคนซักผ้ามาเอาผ้า แล้วมาเคาะห้อง(เราเขียนโน้ตไว้เองว่ามาเอาผ้าให้เคาะห้อง จะจ่ายตังค์ แต่ไม่ได้เตรียมตังค์ไว้พอดี เค้าไม่ได้เอาตังค์มาทอน เราก็เลยยังไม่ได้จ่าย แป่ววว..)

อะไหน ๆ ก็ตื่นแล้ว จะทำอะไรดี อยากอ่านวาร์แจ็ก พอว์ อีก แต่ว่าอ่านหนังสือตอนตื่นใหม่นี่อาจหลับได้

ก็เลยดู the l word ดีกว่า โหลดไว้ ไม่มีซับเซิบอะไรซักอย่าง โหลดบิทก็ผิดกฎหมายละ ก็รู้ แต่ก็ทำ

อะ ไหน ๆ ก็โหลดละ ก็ดูซะ พึ่งดูถึงซีซั่น 1 อยู่เลย แบบเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง

ดูไปดูมา ก็เล่นเน็ตไปด้วย เน็ตก็กากเหลือเกิน ดูหนังจบ หลับไปอีกชั่วโมง

ตื่นมาถูห้องครั้งใหญ่ ถูใต้เตียงด้วย ถ้าถูห้องธรรมดาคือถูพื้นเฉพาะที่เราอยู่ ถ้าถูครั้งใหญ่คือรื้อของออกมา แล้วก็ถู วันนี้พื้่นห้องน่ากลิ้งมาก 55

โอ้ว แต่ยังไม่ได้กินข้าว ออกไปหาข้าวกิน ทำธุระ วันนี้ปั่นรถถีบด้วย เพราะว่าเห่อแว่นใหม่ อยากใส่ ถ้าขี่มอไซค์จะใส่แว่นไม่ได้ มันคากะหมวกกันน็อค ได้ใส่แว่นสมใจ เย่ส!

ว่าจะไปซื้อทิชชู่ที่ท็อปส์ วันนี้เค้าคัดเลือกเดอะสตาร์อีก เข้าไปมอไซค์จอดเต็ม ก็เลยออกมา ไปหาซื้อทิชชู่ที่สหกรณ์ดีกว่า

ก่อนไปสหกรณ์ ก็แวะอ่านสือที่หอหมุด กะว่าหอหมุดใกล้ปิดค่อยไปสหกรณ์

เจอเลยคับ น่ารักแบบเรียบร้อย พร้อมไวโอ้ 1 ตัวบนตัก นั่งพิมพ์งานบนเก้าอี้โซฟาตะแล็กแต๊ก ๆ

ไปนั่งแถว ๆ โซฟาทันที

ก็น่ารักดี แต่ก็ไม่กล้ามองมาก และไม่รู้จะทำยังไง

นั่งกันอยู่ซักพัก แฟนเค้า(คาดว่า)เดินมา จบเลย! >_<

ออกมาซื้อของ กลับหอ จบข่าว

[ไม่มี]รอคอยนางฟ้า วันที่ 16 - My Angel 16

ขวาสุด วาร์แจ็ก พอว์
โว้ว เขียนย้อนหลัง เพราะมะวานหลับเร็ว

เมื่อวานไปทำอะไรมาบ้างน้า....คิดก่อง

อ๋อ ก็เหมือนเดิม แต่ตอนเย็นไปกินข้าวกะเพื่อน อิ่มเลย

ดี กินข้าวกับเพื่อน มันทำให้กินเยอะ หร่อย

เอ๊ วันนั้นดูรายการอะไรก็ไม่รู้ มีผลการวิจัยบอกว่า

ผู้หญิงที่กินข้าวต่อหน้าผู้ชายจะกินน้อยลง เพราะแบบว่ารักษาภาพพจน์ จะกินควาย ๆ เหมือนอยู่กับเพื่อนก็เดี๋ยวจะไม่งาม

ส่วนผู้ชายที่กินข้าวต่อหน้าผู้หญิงจะกินเยอะขึ้น เพราะว่าโชว์พาว แบบกูกินเยอะนะเว้ย

กลับหอมาพาวเวอร์สเตร็ชอีก ยังเห่อไม่เลิก

วันนี้หลับเร็วนะ ก่อนนอนอ่านวาร์แจ็ก พอว์ด้วย

อ่านหนังสือเหตุผล ๆ มาเยอะหลัง ๆ ต้องอ่านนิยายเสริมสร้างจินตนาการด้วย

Friday, December 16, 2011

[ไม่มี]รอคอยนางฟ้า วันที่ 15 - My Angel 15

เห่อ ใส่เปลี่ยนผ้าปูที่นอนวันนี้ *_*
วันนี้ ได้แว่นที่รอมาแล้ว ดีใจ

ไปทำบัตรกองบินด้วย

แล้วก็นั่งจ๊อกป๊อก

ไม่เจอใคร

กินข้าว

กลับ

จบ

อดทนหน่อย อีกครึ่งเดือนก็ไม่ต้องบังคับตัวเองให้เขียนทุกวันละ

ฝันดีนะฮับ นางฟ้า(ในอนาคตของผม)

Thursday, December 15, 2011

[ไม่มี]รอคอยนางฟ้า วันที่ 14 - My Angel 14

แอบเบื่อ ต้องเขียนทุกวัน แต่ก็ตั้งใจเอาไว้แล้วนี่

มันเบื่อเพราะว่ามันไม่มีอะไรเกี่ยวกับนางฟ้าน่ะสิ

มีแต่เรื่องเรียนกับเรื่องงาน ซึ่งถึงมันจะหนุกมันก็ไม่หนุกเท่าเรื่องความรัก

มันดีนะที่โลกนี้มีความรัก มันเป็นสีสันจริง ๆ

มันเป็นเรื่องของอารมณ์ อารมณ์ อารมณ์ มันมีความเป็นมนุษย์อยู่

เบื่อที่ต้องบ่น งั้นวันนี้ไม่บ่นละเนาะ

ฝันดีนะฮะ นางฟ้าของผม เราเจอกันซักวันแน่ ๆ

Wednesday, December 14, 2011

[ไม่มี]รอคอยนางฟ้า วันที่ 13 - My Angel 13

หยังมาห่อเหี่ยวจะอี้

ไม่มีอะ

วันนี้ได้ไปคุยงานกับเพื่อนที่กลายไปเป็นอาจารย์แล้ว โฮ่สสสสส...

ปัญหาคือ งานที่เราทำ ไม่มีคนตรวจว่ามันถูกรึป่าว เราก็งม ๆ แบบว่าเข้าใจของเราเองอะ

นั่นแหละ เราถึงพร่ำเพ้อว่า ไม่มีใครช่วยเราจริง ๆ เพราะคนที่ช่วย ก็บอกว่า ไปลองทำนั่นนี่นู่นดูสิ...

ก็ไม่รู้ว่าที่ทำมานี่ถูกป่าว ที่พูดไปอะมันถูกป่าว เข้าใจไปเองรึป่าว บลา ๆๆ

อารมณ์แบบความรู้ก้าวเดินไปด้วยกันอะ มันไม่ใช่พี่เลี้ยงน้องเลี้ยง แต่มันเป็นเพื่อนร่วมทำวิจัยง่ะ

ซึ่งมันควรจะเป็นอย่างงั้น....เหรอ ..หรือยังไง

ก็ยังงง ๆ กับการศึกษาไทย

พรุ่งนี้ต้องไปนำเหนองานให้อ.ที่เป็นฝรั่งฟัง

ใจนึงก็ขี้เกียจว่ะ เหมือนกับต้องให้คนนี้มาช่วยอีกแล้ว ต้องเล่าปัญหาของเราให้เค้าฟัง(ก็เล่าให้คนอื่นฟังหลายรอบ เหมือนกัน แต่รอบนี้ต้องเล่าเป็นภาษาอังกฤษ) พรีเซนท์ก็ขี้เกียจทำ ภาษาก็สเน็คก ๆ ฟิช ๆ

คือจะบอกว่า มีคนช่วยก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอ ถึงจะช่วยไม่ตลอดรอดฝั่ง ช่วยคนละนิดละหน่อย แต่ก็ได้ช่วย
จะว่าอย่างงั้นก็ได้ แต่เราต้องการคนช่วยแบบตลอดรอดฝั่ง คือ..คนมันจะตายแล้วอะ

แล้วก็ไปทำงานร้านกาแฟ ขายไปแก้วเดียว โคตรจะไม่มีคน

ช่วยกันถ่ายรูป ทำเมนูร้าน

แล้วก็กลับมาออกกำลังกายด้วยพาวเวอร์เสตรช(กะลังเห่อ)

ต่อด้วยหัดบีทบ็อกซ์ มันหนุกดีนะ

ไม่เจอสาว ๆ เลย

ปล. มีกรณีกับพืชสวนโลกนะ ไว้ถ้ามีรมณ์จะเล่า

Tuesday, December 13, 2011

[ไม่มี]รอคอยนางฟ้า วันที่ 12 - My Angel 12

วันนี้ตื่นเช้า เพราะมีเพื่อนมานอนด้วย

ไปกินข้าวห่อใบตอง

ไปพืชสวนโลก อ้อ พืชสวนโลก เรามีกรณีกัน อารมณ์เสีย

ไปส่งเพื่อนทำฟัน

เสร็จ ทำงาน

หมดละ

เบื่อ ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น

วันนี้มอไซค์เกือบล้มกับฝาท่อแน่ะ

ปวดเมื่อย ไม่รู้เพราะว่าเล่น power stretch ที่ซื้อมาใหม่ป่าว

แว่นตาพอลแฟรงที่สั่ง ไม่มาซะที รอ อยากใส่แว่นใหม่

รอกันต่อไปนะ นางฟ้านะ จุ๊บ ๆ

Monday, December 12, 2011

[ไม่มี]รอคอยนางฟ้า วันที่ 11 - My Angel 11

วันนี้ซักผ้า

แล้วก็ไปงาน nap กับเพื่อน เย้ เที่ยววว...

สอยผ้าพันคอมา 2

จะกินไอติมมะม่วง โคนละ 40 เฮ้อ ขอพักไว้ก่อนนะ วันนี้รู้สึกไอติมแพง

กินสึนามิ

จะไปกินเบียร์บัดไวเซอร์ที่สุขเกษม..ไม่มี ก็ไม่กิน

จบข่าว

กลับ นอน

นางฟ้า เจอกันในฝันนะจ๊ะ จุ๊บ ๆ

ปล.วันนี้เย็นยะเยือกทั้งวัน

Saturday, December 10, 2011

[ไม่มี]รอคอยนางฟ้า วันที่ 10 - My Angel 10

วันนี้กะตื่นเช้า เกือบ 8 โมง ตื่นมาดันฝนตก

แต่ก็แปรงฟัน กินหนมปังไป 2 ก้อน นม 1 กล่อง

แล้วก็...อ่านหนังสือหุ้น...

แล้วก็..หลับไป ธ่อว้อย!

ก็ไม่เป็นไร

วันนี้กะซ่อมรถ เนื่องจากสตาร์ทติดยากละเกิน

ไปซ่อม นั่งรอ ตั้งแต่บ่ายกว่า ถึงเย็น ๆ เลย

เปลี่ยนด้ามคลัช อันเก่าไม่เหมาะมือ อันใหม่ก็....งั้น ๆ

เปลี่ยนหุ้มเบาะ สุโก้ยยยยไปเลย แจ่มมาก

เปลี่ยนหัวเทียน เป็นแบบแพง ๆ ngk อีริเดียม แม่เจ้า เค้าบอกว่าทำความสะอาดตัวเองได้ด้วย บลา ๆๆ
สอยเลย 580 ดูดิ๊จะเป็นยังไงต่อไป

คืออารมณ์ว่า ทำอะไรให้มันสตาร์ทง่ายกว่านี้ก็จะทำ T^T

ไปนั่งร้านกาแฟแป๊บ

แล้วว่าจะไปซื้อทิชชู่ที่ท็อปส์ ไปถึงปรากฎว่าขาดตลาด บ๊ะ! ไม่ซื้อก็ได้

วันนี้สอยเครื่องออกกำลังกายแบบไถ ๆ มา 1 อัน 650 บาท แต่เล่นแล้วเจ็บหัวเข่าชิหายเลย

แล้วก็สอยหนังสือมา 3 เล่ม

กินข้าวเชสเตอร์กริลเป็นอาหารเย็น ช่วงนี้เฟรนช์ฟรายลดราคา มันเยอะจริง ๆ กินไม่หมด พนง.น่ารักนะ 55

วันนี้มีจันทรุปราคาด้วย ก็ว่าระหว่างขี่รถกลับ คนเค้าแหงนมองอะไรกัน - -" พอกลับมาจะดู จะถึงช็อตเด็ด เมฆดั๊นมาบัง... -*- ไม่เป็นไรก็กล้อมแกล้ม ดูนิด ๆ หน่อย ๆ ก็พอ

จบละวันนี้ ไม่ค่อยจะมีอะไรน่าตื่นเต้นเลย

เออตอนไปห้าง เดินผ่านที่หนีบผม ก็คิดอยู่ว่าอยากได้ เดินผ่านแบบราคาถูก ๆ อะนะ แต่ก็ไม่กล้าซื้อ ต้องกลับมาอ่านรีวิวก่อน โห เจอเลย เครื่องหนีบผมระเบิดงั้นงี้... เพราะฉะนั้นไม่ซื้อแน่นอนถูก ๆ
แต่มันก็ยังไม่จำเป็น ยังไม่หนีบก็ได้ ใช้ไดร์เป่าผมไปก่อน

10 วันมาแล้วที่รอคอยนางฟ้า ก็ยังไม่เจอซะที ไม่รู้อีก 21 วันที่เหลือจะเป็นไง...เนาะ

มีใครลุ้นกะเราบ้างเนี่ย

ปล.อยากไปงาน nap ใครจะชวนบ้าง ถ้าไม่มีใครชวน เด๋วเราชวนเองก็ได้

[ไม่มี]รอคอยนางฟ้า วันที่ 9 - My Angel 9

วันนี้กว่าจะมีชีวิตออกมาเจอผู้คนก็บ่าย 3 ได้

ออกมากินข้าวร้านตามสั่งร้านเดิม ผัดถั่วฝักยาวหมูสับ ได้เยอะโคตร กินไม่หมด กลัวจะอ้วกอีก แถมตอนท้ายเจอหนอนน้อยด้วย จอดเลย

ช่วงนี้รถสตาร์ทติดยากส์มาก แอบเซ็ง คงต้องเอาไปเข้าศูนย์อีกซักที

กินกาแฟเสร็จ ไปนั่งอ่านหนังสือที่หอหมุด อยู่ตั้งแต่ประมาณสี่โมงเย็นถึงสองทุ่มกว่าแน่ะ วันนี้มีสาระ อ่าน mutual information ลองหาหนังสือเรื่องนี้ภาษาไทยไม่มีว่ะ หาในเน็ตก็อะไรไม่รู้ กาก ๆ

เจอน้องคณะพยาบาลน่ารักด้วย ใส่เสื้อกันหนาวสีเหลือง เดินมากับกลุ่มเพื่อน ๆ มาทักโต๊ะข้าง ๆ บอกว่าคณะพยาบาลครองหอสมุดแล้ว 55 ก็แอบเห็นโต๊ะข้าง ๆ อ่านอิมมูโนฯ ที่แท้ก็เรียนพยาบาลนะเอง

ออกมาก็มาซื้อของสหกรณ์ ทิชชู่แพ็กใหญ่ ๆ ที่อยากได้ไม่มี คงต้องไปซื้ที่ท็อปส์

ไปกินข้าวร้านหารปุ่น อิ่ม

กลับมานอนดู SME ตีแตก หนุกดี เราว่ามุมมองคุณตันดีนะ สอดคล้องกับที่อ่านหนังสือมาเลย เราควรขยายสาขาเมื่อจำเป็นอะ ยิ่งสาขาเยอะ ยิ่งต้องควบคุมคุณภาพให้ได้

ธุรกิจก็คือธุรกิจ
ความรู้สึกก็คือความรู้สึก

เราเคยดูคนค้นคนตอนโก๊ะตี๋อะ พี่น้อง ญาติทั้งหลายแหล่ของโก๊ะตี๋มาเกาะโก๊ะตี๋กินอะ ทำได้ไงอะ ทำไมไม่ช่วยเหลือกัน อยู่เฉย ๆ ไม่สร้างความเดือดร้อนให้โก๊ะตี๋ก็ได้เงินเดือนจากโก๊ะตี๋แล้วอะ ถ้าจำไม่ผิด โก๊ะตี๋ต้องหาเงินให้ได้อย่างน้อยเดือนละแสนห้าเพื่อเลี้ยงคนพวกนี้นะ

แต่ก็นะ เราก็ไม่รู้ว่าในครอบครัวเค้าอะไรยังไงกัน ก็สู้กันต่อไป

แล้วก็นอนอ่านหนังสือ Elliot wave ก็กะลองอ่านดูว่ามันจะเวิร์คมั้ย

วันนี้แอบดีใจ ตั้งซื้อ RS ไว้ 2.66 ได้ด้วย ปิด 2.70 เย้ 2 ช่อง ดีนะที่เมื่อวานซื้อไม่ได้ และก็ดีนะที่ไม่ไล่ราคา ชอบเป็นชาวไล่อะ เคาะขวาตลอด
เคยขาดทุนกะ RS ด้วย ตอนนั้นดิอ่านบทวิเคราะห์ธนชาต ช่วงนั้นเล่นหุ้นใหม่ ๆ ไม่รู้ผีรู้สาง อ่านเสร็จ อุ๊ย บ.ดีจริง ซื้อเลย แต่ทำไมราคามันร่วงเอ๊าร่วงเอา ลบไป 14% ได้ ยอมขายขาดทุน
หลัง ๆ มาเลยหัดดูกราฟเพื่อหาจุดซื้อ ก็พอได้นะ แต่ยังขายหมูประจำเลย ถ้ากำไรซัก 10% เราจะกระสับกระส่ายละ อยากขาย แต่ถ้าติดลบ จะนิ่ง คิดไว้ว่าเดี๋ยวก็ขึ้น ไม่ดีเลยแบบนี้
ช่วงนี้ก็ดี ไม่จ้องจอเหมือนตอนแรก ๆ ละ ยิ่งเห็นทิกเกอร์ยิ่งมีอารมณ์ตาม บาย เซล กันพรืดๆๆ นะ อยากตาม 55

Friday, December 9, 2011

แหลกเหล้าง่าวจริง - stupid drunker

อ้วกของฉัน
ต่อจากโพสต์ที่แล้วเลย

อยากแหลกเหล้า ก็ไปซื้อเกรกูสมากินเนาะ

กะว่าหลับสนิท ๆ ที่ไหนได้ มะคืน อ้วกอีกต่างหาก

ที่กินแซมอล(ต้องอ่านว่าแซ้มอึ่น ตัว l ไม่ออกเสียง)เข้าไปตอนเย็น ก็ออกมา...แบบคาว ๆ สีส้ม ๆ

ฮานิบะเฮ้ย

ตื่นมาก็มึน ๆ อีก ลมเต็มท้อง ยังอยากอ้วกอยากเรออยู่ - -"

หาเรื่องใส่ตัวแท้ ๆ วันนี้คงรู้สึกแย่ทังวัน

รู้สึกขยาดไปเลย เห้ออออ.... จะอ้วก
...............
........................
.....................................
.....ว่าแล้วก็ลุกไปอ้วกอีกจนได้

เข้าไปในห้องน้ำยังได้กลิ่นคาวปลาแซมอนอยู่เลย เมื่อเช้าตอนอาบน้ำก็ล้างห้องน้ำแล้วนะ

เดินเข้าไปได้กลิ่นคาว อ้วกมันดัน ๆ อยู่แล้ว ก็ขย้อนเลย

ออกมาเป็นน้ำที่กินเข้าไปตอนเช้า ดู๊ ขนาดน้ำเปล่าท้องมันยังไม่รับเลย

แต่ตอนนี้รู้สึกดีขึ้นมาก

หาเรื่องใส่ตัวแท้แท้....................>_<

Grey Goose

เนื่องจากวันนี้บรรยากาศมันอึมครึมและอารมณ์มันก็เซ็ง ๆ

ไปซื้อว้อดก้ามากิน

อยากเมา

แต่ก็ไม่เค้ยไม่เคย ไม่เคยไปซื้อมากินเองซะที คือใจอยากลอง แต่ไม่กล้าอ้ะ

ก็หาข้อมูลว่า vodka ยี่ห้อไรดี เห็นในเซเว่นก็มี absolut, grey goose

อ่าน ๆ ดูรีวิว <-- อีกละ เป็นพวกชอบดูรีวิว

เห็นว่า grey goose นุ่มกว่า ลื่นกว่า absolut ก็เลยจัด grey goose มาเลย

ก็เคยกิน absolut อยู่บ้าง แต่อยู่กับกลุ่มเพื่อน ๆ เค้าชอบกินแสงโสม กินเรด อะไรงี้กัน พอดีเราไม่ค่อยชอบ แต่อยู่กับเพือนก็กิน ๆ ตามกันไป เหล้ามันหวานอะ ใส่เครื่องดืมชูกำลังไปหน่อยเปรี้ยว ๆ พอตัดไปได้

ไปซื้อนี่เหงื่อแตกนะ แอบเก็บอาการ เหมือนคนกะลังทำสิ่งไม่ดีอะ เหงื่อแตกเลย

แต่ก็เก็บอาการ ทำหน้าแบบชินแล้ว อะไรงี้ 55 ซื้อออกมา สไปรท์ เกรกูส และน้ำแข็ง

มาถึงห้อง แกะไอ้น้องห่านเทานี่มาชิมก่อนเลย

เทใส่แก้ว กินเพียว....

หงะ หวานเหมือนกัน ก็หวาน ๆ กลิ่นแอลกอฮอล์ทิ่มจมูกนิดหน่อย และร้อน ๆ คอนิดหน่อย แต่ไม่ขมอะ หวาน ๆ อย่างเดียวเลย

ต่อมาเลยเอาสไปรท์ใส่ น้ำแข็งใส่ ค่อยดีขึ้นหน่อย

เราว่าพวกเหล้า พวกเบียร์ เครื่องดื่มแอลกอฮอล์พวกนี้ไม่ใช่จะอร่อยอะไร แต่ที่คนติด เพราะว่าติดเมา อารมณ์ตอนเมา ๆ อะ มันเป็นอะไรที่สนุก พวกติดยาก็คงเป็นแบบนี้แหละมั้ง มันผ่อนคลาย ไม่ต้องคิดอะไรมาก และเราว่ามันมีความจริงใจด้วยนะ คือเราจะกล้าเปิดใจคุยกันมากขึ้นอะ นั่นแหละ มันทำให้กล้า บางคนก็เลยกล้ามีเรื่องกับคนอื่นแหละมั้ง แต่เราไม่ไง โดยพื้นฐานเป็นคนดีอยู่แล้ว กร๊ากกก

/ระหว่างเขียนบล็อกก็ยังกินเกรกูสอยู่นะ ไม่เห็นเมาเลย
แต่ต้องระวัง จากไม่เมา อาจจะข้ามไปเมาเลยก็ได้ แบบว่าเมาไม่รู้เรื่อง 55
มันหวานอะ ถ้ามีมะนาวมาตัดจะเยี่ยมมาก แต่เซเว่นไม่ขายมะนาวอะ

พูดถึงเรื่องกินหล้า เคยไปเซเว่นตอนเช้า ๆ เช้ามืด มีคนมาตั้งวงเหล้ากินกันหน้าเซเว่นว่ะ เล่าให้เพื่อนฟัง เพื่อนบอกว่าเป็นเรื่องธรรมดา เซเว่นไหนก็มี ไอ่เราก็....อ้ออออ เหรอออออ พึ่งรู้นะเนี่ย -*-

อ้อ แล้วเรารู้สึกว่ากินเหล้าแล้วหลับสนิทนะ ถึงเราจะกลับมาดึกดื่นตีสามอะไรงี้ ซัก 8-9 โมงก็ตื่นแล้วอะ ตื่นเอง ด้วยความสดชื่น คือทุกทีก็ตื่นมาแล้วก็นอนต่อแบบแถ ๆ แต่วันที่ตื่นจากหลังการไปเที่ยวกลางคืนมานั้นสดชื่น แต่เคยมีเหมือนกันตื่นมาแล้วปวดหัว ก็หลับต่ออีกซัก 2 ชั่วโมง มันก็ดีขึ้นนะ แล้วก็ตื่นจริง ๆ

แต่เมานี่มันสนุกจริง ๆ นะ สำหรับเรา ยอมรับเลย
แต่เราก็รู้ว่าเวลาไหนควรไปเมา เวลาไหนไม่ควรเมา <-- พูดดี

หือ แต่เคยอ่านมาว่ากินเหล้าแล้วหน้าแก่....ม่ายยยยยยยยยยยยยย...

คนเราอะ จะมองเห็นว่ามันเป็นโทษ ก็ต่อเมื่อเห็นมันเป็นโทษอยู่ต่อหน้า เข้าใจมะ แบบ right here right now อะ
ถ้ามันเป็นโทษสะสม คนเรามักมองไม่เห็น เช่น โทษจากการสูบบุหรี่ หรือโทษจากการกินเหล้า หรือเสพสิ่งเสพติด แล้วมันไปส่งผลในอนาคต

คนเราก็จะไม่สนใจ จะเอาความสนุกข้างหน้าไว้ก่อน คือไปตายเอาดาบหน้านั่นแหละ

เนี่ยแหละ มนุษย์

/ตอนนี้ชักมึน ๆ แล้ว ว้าว ๆๆ ตื่นเต้ว ๆ 555
พยายามกินนะ ไม่ใช่อร่อย -_-"

เออ แล้วบางทีกินเหล้ากะเพื่อนเหมือนกัน เบื่อที่ต้องลุกไปฉี่บ่อย ๆ อยากให้เน้นคุณภาพมากกว่า แต่เน้นคุณภาพมากก็กินไม่ไหว กินแล้วจะอ้วก แง่ว

จริง ๆ เป้าหมายคือ อยากตื่นเช้า วันนี้เลยอยากนอนหลับสนิท ๆ ก็เลยลงทุนไปซื้อเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มากินนะเนี่ย ลองมันทุกทางแล้ว ไอ้ตื่นเช้าเนี่ย
ไปซื้อนาฬิกาปลุก
ตั้งปลุกจากมือถือ
คือพยายามเอง ก็ไม่ตื่น ตื่นมาก็หลับต่อ แต่ถ้าวันไหนมีเพื่อนมานอนด้วย เราจะแบบว่าเกรงใจเพื่อนนะ ก็ตื่นเช้าไปโดยปริยาย
เนี่ย ขนาดตัวเรายังบังคับไม่ได้เลย จะไปบังคับคนอื่นก็คงยากส์ว่ะ

สุดท้าย อยากบอกว่าเมาแค่ไหน ก็ยังมีสติ สำหรับเรานะ อย่างเช่นตอนนี้ เราก็รู้นะว่ามันมึน ๆ แต่ก็สามารถพิมพ์ข้อความได้ และรู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ มันเหมือนกับว่าคนเมาต้องใช้สติในการทำอย่างเดียวกับคนไม่เมา แต่ต้องตั้งใจมากขึ้นอะ แต่รู้จะนะ รู้โหม้ดดดดด อะ

ส่วนคนที่้อ้างว่าเมา นี่ก็ไม่รู้จะว่าไงว่ะ แต่ก็อาจจะเมาจริงก็ได้ แต่เราก็ไม่เคยไปถึงขั้นเมาแบบไม่มีสติอะ
แต่มีข้อสังเกตนะว่าเราเมาหรือยัง
1. หน้าจะชา ตบ ๆ ไปจะไม่รู้สึกเท่าไหร่ ตบเบา ๆ ก็พอนะ
2. มันจะวืด คือกะว่าจะวางแก้วเท่านี้แล้ว มันจะวางแรงไป เพราะว่ามันวืด หรือกะจะจับสิ่งนี้ แต่จับไม่แน่น หรือจับไม่โดน เพราะว่ามันวืด แค่นั้นแหละ

เอาล่ะ จบข่าว วันนี้คงนอนหลับสนิ๊ทสนิทนะเรา -_- zzZZZzz...

Thursday, December 8, 2011

รอคอยนางฟ้า วันที่ 8 - My Angel 8

บล็อกเลยละกันวันนี้ ไม่น่ามีไรแล้ว

วันนี้อากาศไม่ดีเลย พับเผื่อยสิ คือแดดไม่ออก

แต่วันนี้ดีที่เน็ตดี ไม่ต้องพิมพ์ตะแล็กแต๊ก ๆ ในมือถือ

วันนี้ส่งหนังสือไปอมเกา แต่ดันพลาดส่งเป็นจดหมายทางอากาศ คือพลาดปิดผนึกไป ไม่งั้นทุกทีจะส่งเป็นพัสดุย่อยทางอากาศ แต่ก็ช่างมันเหอะ จะว่าไปค่าส่งปณ.บ้านเราก็แพ้งแพงเนอะ บ่นไป๊

ช่วงนี้ปวดเมื่อย เป็นเพราะว่านอนเยอะไปป่าววะ

มันเป็นอย่างงี้ คือตื่นเช้ามา มาฉี่ แล้วก็ไม่รู้จะทำไร ก็นอนต่อ เป็นวงวนซ้ำ ๆ กันอย่างงี้ทุกวัน แล้วมันจะมีความคิดที่ว่า ตื่นเช้าไม่รู้ทำอะไร เข้ามาในหัวตอนเช้าอะ ทั้ง ๆ ที่ก่อนนอน ก็คิดไว้ว่าอยากตื่นเช้า ตื่นเช้ามันดี บลา ๆๆๆ เนี่ย เป็นคนควบคุมตัวเองไม่ได้ แต่ถ้ามีภาระกิจอะไรต้องทำตอนเช้า เราก็ตื่นเช้าได้นะ เห้ออออ...เบื่อเตัวเองเบา ๆ แต่ก็ให้อภัยตัวเองเรื่อย ๆ

เซ็งไม่มีอารมณ์อ่านหนังสือ เราต้องคอยต่อสู้กับความคิดที่ว่า
อ่านไปทำไม
เข้าใจไปทำไม
ทำแล้วได้อะไร
ทำได้แล้วยังไงต่อ

มันเหนื่อยจริง ๆ คนอื่น ๆ ทั่ว ๆ ไป เค้าไม่มีใครมานั่งคิดหรอกว่าทำไปทำไม มีชีวิตทำไม เค้าก็แค่อ่านไป ทำไป อยู่ไป

เราก็อยากจะเป็นแบบคนพวกนั้นบ้าง ก็พยายามจะไม่คิดว่าทำไปทำไม ก็มีหนังสือก็อ่านไปน่ะ

ไม่เจอใครเลยวันนี้ ไม่มีแคนดิเดท บางทีก็ไม่อยากมองหา ไม่อยากมองใคร

อยู่มันอย่างงี้ก็ได้วะ

ตอนเย็นเลยไปกินหารปุ่นคนเดียวเลย แหลกคนเดียวก็ได้วะ

รอคอยนางฟ้า วันที่ 7 - My Angel 7

วันนี้ได้เห็น 2 มุมมองของโทรศัพท์มือถือ

กินข้าวกลางวันเนาะ(เริ่มเรื่องมาก็กลางวันเลย ชีวิต) ก็ว่าจะให้เพื่อนอีกคนซื้อของให้ ก็ทำผ่านมือถือ คือแช็ตนั่นนี่นู่นด้วย คุยสองคน โอนเงิน บลาๆๆ มีสมาร์ทโฟนมันดีอย่างงี้ เหมือนทำงานได้ทุกที่อะ

แล้วก็ไปกินกาแฟร้านเดิม
เจอเลย แต่ไม่นับเป็นแคนดิเดท เป็นคนรู้จักที่อันเฟรนแล้ว หน้าตาน่ารักจริง ยอมรับ แต่คงได้แค่มอง จบไป

ไปทำงาน ถามถึงคนที่เจอมะวาน มีแฟนแล้ว จบเลยเหมือนกัน

แม่โทรมาว่าได้รับของที่ส่งให้แล้ว ก็ดี ชีวิตเราก็มีครามสุขดี ได้ซื้อของให้แม่ ให้พ่อ ให้น้อง ครอบครัวสำคัญที่สุด

เลิกงาน กินข้าว กลับหอมา เจอยามบอก ใส่ซิมให้หน่อย ทำมือถือตก มือถือยามคือไอโมบาย 2 ซิม หน้ากากหลุดได้อีก แต่เปิดเครื่องเร็วกว่าไอโฟนอีก มียาม 2 คน อีกคนโนเกีย ดีหน่อย แต่จอสีทั้ง 2 คนนะ

เราว่าไอโมบาย 2 ซิมอะใช้ยาก ตอนแรกมันหาเครือข่ายไม่เจอ เพราะตั้งเป็นแมนวลไว้ เราก็เข้าไปตั้งค่าให้มันใช้แต่ซิม 1 แล้วก็หาเครือข่ายออโต้ เราว่ามันยากเกินยามจะทำได้ว่ะ

มันทำให้เรามองเห็น 2 ประเด็น
1. ทำไมยามหอเรากาก แล้วงี้จะใช้การได้เหรอ
2. แล้วเราจะอยากได้มือถือแพง ๆ ไปทำไม มือถือเรา ซื้อมือถือยามได้ 10 เครื่อง อยากให้ยามมีชีวิตดี ๆ เห้อออ

บางทีก็สับสนระหว่างชีวิตแบบเมือง ๆ กับบ้าน ๆ ว่ะ

Wednesday, December 7, 2011

รอคอยนางฟ้า วันที่ 6 - My Angel 6

วันนี้ทำตัวมีสาระหลายอย่าง

ส่งปณ. ของเล่นไห้น้อง แว่นกันแดดให้แม่ ปลอกแฮนด์ให้พ่อ

ส่งเอกสารรายงานทุน

อ่านสือ

ไปทำงาน วันนี้คนเงี๊ยบเงียบ เจอลูกค้าน่ารัก แต่น่าจะมากับแฟนมั้ง แต่จะให้เป็นแคนดิเดทไว้ก่อน 555

แคนดิเดทคนที่ 3
- น้องจุดจุดจุดซึ่งเป็นลูกค้าซึ่งเป็นเพื่อนน้องจุดจุดจุดอีกที

วันนี้เขียนแบบไร้อารมณ์ ขี้เกียจเขียนทุกวันอะ แต่บอกไว้ตอนแรกว่าจะเขียนทุกวัน ก็เขียนไป

Monday, December 5, 2011

รอคอยนางฟ้า วันที่ 5 - My Angel 5

วันนี้เป็นวันหยุด เป็นวันพ่อแห่งชาติ

เราตื่นมาก็มีถ่ายทอดสด เลยหลับต่อ คร่อก

อาบน้ำ แต่งตัว ไปกินกาแฟร้านเดิม

แล้วก็ไปทำงาน บลา ๆๆ วันนี้ช่างไม่มีอะไร

ไม่มีใครเข้าตาแบบจัง ๆ เลย

Sunday, December 4, 2011

รอคอยนางฟ้า วันที่ 4 - My Angel 4

ไปมีไหนฮั่น

และเมื่อคืนก็มัวเล่นเกมอีก need for speed ดริฟได้ดริฟดี ตื่นสิบครึ่งเลย

วันนี้มีทำงานเที่ยงถึงสองทุ่ม

ที่จริงกะกว่าจะกินข้าวก่อนไปทำงาน แต่ไม่แน่ใจว่าเนื่องจากเป็นคนกรุ๊ปโอ หรือว่าเป็นเพราะเราเอง มันก็ไม่ทันอยู่ดีว่ะ เหมือนกับคิดว่าอีกนิดน่า ยังทัน เอาเข้าจริง ๆ อีก 10 นาทีเที่ยงอะ ต้องรีบบึ่งไปทำงาน -*-

คนเยอะดีที่ร้านวันนี้ ทรงผมใหม่นี่มันช่างบังตาละเกิน คิดจะอีโมก็ต้องอย่างงี้แหละ ทรงตาเดียว 55

วันนี้เอากล้องไปถ่ายรูปด้วย ถ่ายชิว ๆ เอาลง fb ร้าน

เลิกงานกินข้าว จบ!

สรุปวันนี้ไม่มีแคนดิเดทอีก - -"

รอคอยนางฟ้า วันที่ 3 - My Angel 3

Need for Speed โหลดมาเล่นในมือถือ
วันนี้ตื่นบ่าย เมื่อคืนเมาเล่นเกม need for speed ถึงตี 3 ได้ เอาจนผ่าน

บรรยากาศวันนี้ดูอึมครึม ๆ ด้วย ตื่นมาก็ 11 โมง แถต่ออีกถึงบ่าย

วันนี้แว่นกันแดดที่สั่งจากอีเบย์มา เห่อ ก็เลยใส่ซะ วันนี้ปั่นจกย.ดีก่า จะได้ใส่แว่น ถ้าขี่มอไซค์ต้องใส่หมวกกันน็อค เด๋วมันจะซ้ำซ้อน เยอะ

เอาจกย.ไปร้านด้วย ปั่นแล้วมันดังแต็ก ๆ ก็เลยรวดซื้อปลอกแฮนด์ให้พ่อด้วย ปลอกแฮนด์ของพ่อยางมันเหนียวหนึบ ๆ แล้วอะ ติดราคา 320 เราก็จ่ายไป ไม่พูดพร่ำทำเพลงมาก ตามสไตล์เจ้าของร้านนี้ถ้าเราไม่ซื้อเยอะ ๆ ก็จะไม่ค่อยคุยกะเราเท่าไหร่ คงต้องซื้อจกย.คันละแสน เค้าถึงจะจำเราได้ กร๊ากก เมาท์เค้าอีก อะ พอจ่ายตังค์ไป 400 เค้าก็บอกเราว่า 250 อ่าว ลดราคาให้ซะงั้น ทำให้เห็นว่าติดราคาเผื่อลดนี่หว่าาาาา...หรือเห็นเราปั่นจกย.ยี่ห้อที่ซื้อจากร้านนี้ไปด้วย แต่ก็ดีได้ปลอกแฮนด์สมใจ เด๋วส่งปณ.ไปให้พ่อ

ปั่นรถถีบไปลองร้านกาแฟใหม่ อร่อยทีเดียว แล้วก็พบว่า อ่าว ไอ่เจ้าของร้านกาแฟคือคนที่เรารู้จัก และไม่ค่อยชอบหน้ามันตอนปี 1 เนื่องจากมันเป็นแฟนของคนที่เราชอบ 55 ก็แค่ไม่ชอบหน้าแค่นั้นแหละ เค้าอาจจะไม่รู้จักเราเลยด้วยซ้ำ อะ บรรยายเรื่องกาแฟหน่อย เราสั่งลาเต้ร้อนกิน นุ่มเลยทีเดียว เทลาเต้อาร์ทมาให้เราด้วย ต่อมาเราสั่งซิงเกิ้ลเอสเพรสโซ่ กาแฟค่อนข้างเปรี้ยวทีเดียว(บรรยายได้เท่านี้แหละ บอกได้แค่ว่าเปรี้ยวมากเปรี้ยวน้อยว่ะ) แต่ตอนกินลาเต้ไม่รู้สึกถึงความเปรี้ยวนะ อาจได้นมดี แต่ว่าเคยไปกินอีกร้านอะ สั่งลาเต้ร้อนอะ กินจิบแรกนี่รู้สึกถึงกลิ่นมะขามอะ รู้สึกเลยว่าเปรี้ยว แต่พอสั่งเป็นเอสเพรสโซ่ก็ไม่ได้เปรี้ยวเวอร์นะ แหม้ ศาสตร์แห่งกาแฟมันช่างล้ำลึก

นั่งอ่านหนังสือ วันนี้มีสาระนะ ไม่เอาคอมไปด้วย

ตอนเย็นไปงาน Family Carnival กะเพื่อน ก็เฉย ๆ ไม่หนุกเท่าไหร่ ค่าเข้า 60 แล้วอะ แล้วจะเล่นอะไรก็เสียตังค์อีก 30 อะไรงี้ ซุ้มก็ซ้ำ ๆ กัน ของรางวัลก็คือหมีเหมือน ๆ กัน ไม่น่าสนใจเลยพับเผื่อยสิ

ก็เลยจะไปหากินเบียร์กัน บัดไวเซอร์ (Budweiser) เห็นเพื่อนอีกคนว่าอร่อย จะไปหาร้านที่มันมีขายซึ่งคือร้านสุขเกษม แต่มันยังไม่เปิดมันพึ่งย้ายร้านมาใหม่ ฮ่วย ไม่กินก็ได้

กลับเลย ก่อนกลับไปกินมาม่าฟ้าธานี ก็อร่อยดี ที่ร้านมีแมวชื่อทอง เล่นกะหมาด้วย หมางับหัวเลย 55

จบละวันนี้ไม่มี candidate ไม่มีคนเข้าตา

Saturday, December 3, 2011

รอคอยนางฟ้า วันที่ 2 - My Angel 2

เอ้อเอ๊ย เน็ตเจ๊งว่ะวันนี้
เพราะฉะนั้น เนื่องจากเราไฮเทคมาก เราจะเขียนบล็อก และอัพเดทผ่านมือถือกันอย่างฉลาด ๆ นะฮับพี่น้อง

วันนี้ตื่นสายเหมือนเดิม ที่จริงก็ลุกมาฉี่แล้วหลับต่อ แต่ถ้ามีคนมานอนด้วยก็จะตื่นไม่สายมาก สร้างภาพว่างั้น

ไปหาอ.ช่วงบ่ายคุยthesis ชีวิตดูมีสาระขึ้นหน่อย ไปคุยที่ร้านกาแฟ(แน๊ะอาจารย์และเด็ดสมัยนี้นะนัดคุยงานร้ายกาแฟ)

วันนี้ก็เจอแคนดิเดทนางฟ้าเหมือนกัน เดินชุดแดงมาเลย แอร์เอเชียร์สิฮะ แต่ไม่ได้มองชัด ๆ ง่ะ T^T คือก็ต้องให้ความสำคัญกับคนและงานที่คุยอยู่ก่อนเนาะ

เราจะให้ความสำคัญและให้ความสนใจกับคนที่เรามาด้วยนะ เช่น จะสบตาเวลาคุย ฟังเวลาเค้าเล่า จะไม่คุยโทรศัพท์นาน ไม่กดมือถืออยู่คนเดียว ประมาณนั้นแหละ

สรุป candidate นางฟ้าคนที่ 2
สาวแอร์เอเชีย ถ้าโชคดีเราคงได้พบกันอีกนะ จะได้มองหน้าให้ชัด ๆ นะฮะ

วันนี้ตอนเย็นไปกินข้าวกะเพื่อน ๆ ด้วย
หิวมาก สั่งกุ้งอบวุ้นเส้น 2 กินคนเดียว
...สุดท้าย กล่องข้าวน้อยฆ่าแม่ กินไม่หมด ฮานิบะ! แต่ยังไปกินหนมปังกันต่อนะ 55

อ้อ วันนี้ซื้อของเล่นให้น้องด้วย เป็นไอ่ที่ให้เราขุดหาโครงกระดูกไดโนเสาร์อะ ที่จริงเราก็อยากได้เองนะ แต่มันต้องตอกอะ มันเสียงดังกลัวจะรบกวนคนอื่น อยากให้น้องได้เล่นอะไรเยอะ ๆ อยากให้น้องค้นหาตัวเองให้เจอว่าชอบอะไร อยากให้มีแนวทางชีวิตเร็ว ๆ ชีวิตจะได้มีเป้าหมาย

เราก็เป็นพี่ที่รักน้องอีกคนหนึ่ง ดูแลเท่าที่ทำได้อะนะ

Thursday, December 1, 2011

รอคอยนางฟ้า วันที่ 1 - My Angel 1

คืองี้ ไปดูดวงมาบอกว่าจะได้เจอนางฟ้า ในเดือนธันวาคมนี้

และนี่ก็คือวันที่ 1 ธันวาคม โอ้!

เราเลยมีความคิดว่ามาดูกันว่า 31 วันอันตรายนี้ ชีวิตเราจะเจออะไรบ้าง

เราจะเขียนบล็อกทุกวัน เหมือนเขียนไดอารีแหละ

เริ่มเลยละกัน

วันนี้ตื่นเช้า(8.30 เช้ามั้ย) ได้ดูรายการพลฟู้ดมาเฟียด้วย ทำแกงเขียวหวาน

แต่เนื่องจากนอนดู ก็หลับไปอีก เพราะเมื่อคืนหลับดึก เมาเล่นเกม need for speed โหลดมาใหม่

นอน ๆ ได้ยินข่าวแว่ว ๆ ฮั่งเส็ง บวก 5% รึยังไงนี่แหละ ช่วงนี้ เราถือ CPF กับ TMB(แต่วันนี้ขาย TMB รับ VIBHA มาแทน มาดูว่าจะขายหมูซื้อควายรึป่าว ช่วงก่อนคับพี่น้อง ขาย LOXLEY มารับ TMB นั่นแหละขายหมูซื้อ.... แต่กำไรอยู่นะ ติ๊ดนึง)

เพื่อนมาโพสต์ใน fb ว่าให้จะเอาหนังคืน หนัง prison break หลายซีซั่นมาก เพื่อนไปยืมคนอื่นมาอีกทีแล้วเค้าทวงแล้ว

จะว่าไปเราก็ไม่ได้ดูให้จบนะ ดูได้ซักครึ่งแผ่นเอง แต่เพื่อนบอกหนุกมาก เลยเอามาให้เรายืมต่อ

วันนี้ก่อนส่งคืนเราก็ดูความเรียบร้อย และพบว่า อ้าว เราเริ่มดูซีซั่น 4 เหรอเนี่ย ก็เห็นว่าเป็น disc 1 แต่ดันตาถั่ว ไม่ได้ดูว่าซีซั่นไหน แง้ววว..T^T มิน่า ถึงดูไม่หนุก ไม่รู้แผ่นแรกจะเป็นไง หะ ๆ

เออวะ แต่ก็เอาคืนไป

วันนี้เราจึงได้โทรหาเจ้าของหนัง ซึ่งเป็นเพื่อนของเพื่อนอะนะ แต่ก็ไม่เอาเอาหนังคืนให้ว่ะ มันวุ่นวายขี้เกียจเล่า(อีกละ)

จบเลย สรุป candidate นางฟ้าของเราคนที่ 1 (มัดมือชกอย่างงี้แหละ)
1. คุณอ. ซึ่งมีเบอร์แล้ว เคยคุยแล้ว น้ำเสียงคุยแบบรีบ ๆ ไงไม่รู้ แต่ไม่เคยเห็นหน้า ลุ้นดี 55

ที่จริงวันนึงวันนึงเราก็ทำอะไรหลายอย่างเนอะ จะให้เล่าละเอียด ๆ ก็...ขี้เกียจ 555

ที่จริงวันนี้ไป kbank มาด้วยนะ กะว่าไปดูน้องฟาง ไม่อยู่ซะงั้น(ไม่รู้ว่ายังทำอยู่สาขานี้ป่าว) จะไปส่งเพื่อนทำ k-cyber banking อะ วุ่นวายจริง สรุปยังทำไม่ได้ ...

น้องฟางนี่ก่อดาย ดูชื่อมาแล้วนะ add friend แล้วนะ แต่ไม่รับ จบเลย ไม่อ๊งไม่แอ๊ดมันละ

nongpimmy ณ scb2423

Tuesday, November 29, 2011

อยากเอาขวานสับคอม - axe hit laptop

อยู่ดี ๆ ก็มองที่แป้นคีย์บอร์ด

อยากเอาขวานมาจาม

แค่นั้นแหละ คงสะใจดี

สับ จึ้กกกกกกกกกกก!!

สะใจง่าว

จินตนาการไปเรื่อยนะเรา

ของถูกของแพง-cheap expensive

ช่วงนี้ก็บ่นอยู่ได้ (เรานะบ่น)

คืองี้ เราก็คุยกับพ่อ พ่อก็โยงมาคุยเรื่องประมาณว่าซื้อของให้สมฐานะ

แล้วมันก็มาเป็นประเด็นเรื่องโทรศัพท์ครับพี่น้อง

พ่อก็บอกว่า คนรวยเค้าจะซื้อมือถือเครื่องสองสามหมื่น ก็ซื้อได้ แต่เราก็แค่โทรเข้าโทรออกส่งแมสเซจ ก็ไม่ต้องไปใช้แพงก็ได้

ตึง....!!!

แล้วพ่อรู้มั้ยว่าทุกวันนี้เราใช้โทรศัพท์ทำอะไรบ้าง พ่อไม่เคยรู้หรอก

n73 (ซึ่งตอนนี้เรายกให้พ่อไปละ) เราใช้
โทรเข้าโทรออก
ส่ง sms
ส่ง mmsถ่ายรูป
เช็คเมลล์
เปิดเว็บอัพเฟสบุค
อัพโหลดรูปลงเฟสบุค
ฟังวิทยุ(ตอนทีวีพัง)
เอาไปลงโปรแกรมอ่านบาร์โค้ด
ลงโปรแกรมเป็นรีโมตพาวเวอร์พอย(ผ่านบลูธูท)
มันทำได้หลายอย่างนะเนี่ย
คือ เราว่าเราก็ใช้มันเต็มความสามารถนะ เครื่องมันช้าด้วยแหละ แล้วก็ทำได้ทีละอย่าง แต่โอเคถือว่าคุ้ม

โวะ ขี้เกียจเล่าละว่ะ
เอาเป็นว่าตอนนี้เราก็มีโทรศัพท์ที่เป็นสมาร์ทโฟนเครื่องหลักหมื่นก็ละกัน

รู้สึกเหมือนพ่อว่ากระทบ...ทำไมไม่ว่ามาตรง ๆ

เราก็ใช้มันเต็มความสามาถนะ
ไม่ใช่แค่โทรเข้าโทรออก

พ่อเรายังไม่ส่ง mms เล้ยยยย พับเผื่อยยยยย...

อะ ถ้าจน แล้วใช้ของดีของแพง จะถูกมองว่าไง ไม่เจียม ใช่มะ

แต่ทำไมของดี ๆ ต้องแพงด้วย(วะ)

ถ้าจน ใช้ของกะหลั่ว ๆ มันก็ดูสมฐานะใช่มะ

ถ้ารวย ใช้ของแพง ก็ถือว่าสมฐานะ ใช่มะ

ถ้ารวย ใช้ของถูก ก็ถือว่าสมถะ ใช่มะ

นั่นแหละ มันเลยมีคำว่า "คนรวยทำอะไรก็ไม่น่าเกลียด"

คนรวย จะควักมือถือเครื่องละ 7 ร้อย หรือเครื่องละ 2 หมื่นออกมา มันก็โก้ได้ทั้งนั้น

อะ พอพ่อบอกว่าใช้ของสมฐานะ

เราก็บอกไปว่า งั้นนาฬิกา 199 ก็ดูเวลาได้เหมือนกะนาฬิกาเรือนละหมื่นเรือนละแสนสิ

ที่จริงนาฬิกา 199 ก็ท๊นทนนะ เราก็เคยใช้ กะรอพังอะ ไม่พังซะที เปลี่ยนถ่านไปเรื่อย ๆ จนสีมันหลุดลอก ถลอกไปไหนต่อไปแล้วอะ

พ่อก็คงพูดอะไรมากไม่ได้ ได้ข่าวว่าใส่เรือนละ 2 หมื่นอยู่... -*-

จะใส่เรือนละกี่บาทมันก็ดูเวลาได้เหมือนกันอะ

เบื่อพ่ออีกละ

ชอบสอน ในสิ่งที่มันเป็น idealize อะ

ช่วยใส่ความรู้สึกเข้าไปด้วยได้มั้ย ใส่ความเป็นคนเข้าไปน่ะ

การมีความรู้สึกเนี่ยแหละที่มันทำให้คนเป็นคนอยู่ทุกวันนี้

คน มีความรู้สึก ไม่ใช่หุ่นยนต์ที่มีแต่ตรรกะเหตุผล

แล้วไง คนที่ถูกสอน ก็จะต้องมองคนสอนว่าทำได้หรือยัง มาสอนเนี่ย ใช่มะล่ะ

เค้าถึงบอกว่า การสอนที่ดีที่สุดคือทำให้ดูไงล่ะ

ถ้าสมมุติมีคนมาบอกให้เลิกบุหรี่ บุหรี่ไม่ดีอย่างนั้นอย่างนี้ แต่ตัวเองยังสูบ ใคร้..จะเชื่อ...

บอกเลย ว่า ยังไม่ศรัทธา

จบข่าว ...และจะเดินหน้าสอย 4s แน่นอน ไม่...พลาดดดดด..

เรียนวิดยาจบมาทำอะไร๊ - we are all scientist

วันนี้คุยโทรศัพท์กับน้อง

น้องกำลังจะสอบโควต้า...เข้ามหาลัย

เราก็ดูในเว็บละเลือก วิดวะเครื่องกล กับ พยาบาล

น้องบอกว่าช่วงที่เลือกคณะก็เครียด ไม่รู้จะเลือกอะไร

ถามพ่อ พ่อก็บอกว่าอะไรก็ได้ <-- อั๊วละเบื่อกับคำนี้ของพ่อ(และแม่)จัง คือจะช่วยให้ความเห็น หรือบอกว่าตัวเองรู้อะไรเกี่ยวกับสิ่งนั้นบ้างได้ไหม คนเป็นพ่อเป็นแม่ ช่วยฟังหน่อย อย่าไปบอกลูกว่าอะไรก็ได้ คือลูกมันยังไม่รู้หรอกว่าอะไรมันคืออะไรบ้างอะ เข้าใจปะ ตัวเองเป็นพ่อเป็นแม่ มีประสบการณ์ชีวิตมาเยอะกว่า ช่วยให้คำแนะนำที่มันดีกว่าคำว่า "อะไรก็ได้" "แล้วแต่ลูก" ได้มั้ย คือก็รู้ว่า อยากจะเป็นพ่อแม่ที่ไม่บังคับลูก แต่โปรดช่วยแนะแนว แนะนำลูกหน่อย

อะ มาต่อช่วงที่น้องเลือกคณะ พอน้องบอกว่าเลือกวิดวะ อันดับหนึ่ง มันก็เหลืออันดับสองว่าจะเลือกอะไรดี

น้องบอกว่าเรียนอย่างที่เราเรียนดีมั้ย วิดยา ชีวะ

พ่อบอกว่า จบวิดยามาทำอะไร๊ <--- ช่วยอ่านเน้น ๆ เสียงหน่อย ทำ.. อะ.. ไร๊...

น้องก็เลยบอกว่า งั้นเลือกพยาบาลก็ละกัน... (ได้ข่าวว่าน้องเราเป็นผู้ชายว่ะ ก็ที่จริงมันก็เลือกก็ได้ แต่มันเหมือนว่าเป็นคณะมาจากไหนไม่รู้ คือไม่รู้จะเลือกอะไร หลับหูหลับตา เอาอันนี้ละกัน เงี้ย... มันไม่ใช่อะ น้องก็อาจจะพูดขึ้นมา เพราะเห็นว่าแม่เป็นพยาบาล มันเป็นสิ่งใกล้ตัวไง ตอนเราเลือกเราก็คิดถึงพยาบาบเหมือนกัน เพราะแม่เป็นพยาบาล แต่เราก็ไม่เลือก เพราะเรารู้ว่าไม่ใช่แนวเรา)

พ่อบอกว่าไงรู้มะ ...พ่อบอกว่า ก็แล้วแต่

คือไม่ได้ช่วยเล้ยยยยยย....

เราฟังอย่างงี้แล้วเราโกรธพ่อเราจริง ๆ เลย

เราโกรธพ่อแม่ทุกคน ที่มีลูกแล้วไม่ดูแลลูก คือไม่พยายามดูแล

จะปล่อยให้มันเป็นไป แล้วคิดว่ามันจะดีเอง มันจะมีทางไปเอง

อ่อนใจหวะ

แต่บ่นไปก็สายไปละ คณะก็เลือกไปละ เราก็ห่างกับน้อง น้องก็ไม่โทรหาเรา เราก็ไม่โทรหาน้อง

จะบอกว่าเป็นพี่ ไม่ดูแลน้อง

กับบอกว่า เป็นพ่อแม่ ไม่ดูแลลูก ... เราว่าพ่อแม่หนักกว่าว่ะ

ยังไงเราก็มองว่า "มันเป็นความรับผิดชอบของพ่อแม่ ที่จะต้องดูแลลูก ไปตลอดชีวิต"

เพราะ พ่อแม่ ทำให้ลูกเกิดมา ทำให้เกิดมาก็ต้องรับผิดชอบสิ เราคิดถูกไหม มัน make sense ใช่มะ

แต่ ทำไม ค่านิยมในสังคม ถึงมองว่า ลูกต้องดูแลพ่อแม่ ต้องขอบคุณ ลูกเป็นหนี้บุญคุณพ่อแม่ ไม่เข้าใจ

วันนี้เบื่อโลกบวม ๆ ใบนี้ว่ะ

เซ็งเลยอะ เซ็งพ่อแม่ตัวเอง มันน่าไถตังค์ให้หนัก ๆ มั้ยล่ะ..

Monday, November 28, 2011

เบื่อเฉลิมพระเกียรติ - bore of celebration

โพสต์นี้อาจไม่สวยงาม...โปรดใช้วิจารณญาน

ก็นั่นแหละ เบื่อเฉลิมพระเกียรติ เทิดพระเกียรติ บลา ๆๆ

เรารู้สึกว่ามันเยอะเกินไปละ จะทำอะไรก็ต้องเฉลิมพระเกียรติ ไม่ว่าจะเป็นช่วงไหนของปี..มันก็ใกล้วันครบรอบหมด

เรารู้สึกว่า มันเสียตรรกะไปหมดแล้ว ทำจุดจุดจุด เพื่อจุดจุดจุด ...ไม่เกี่ยวกันเลย แต่ก็ยังจะเอามาเกี่ยวกันอะ ...sick

สะอิดสะเอียน ใช้คำนี้ได้มะ หรือกระอักกระอ่วน เออ ไม่ใช่ ๆ รู้ละ เอาคำว่าเลี่ยนดีกว่า

มันเป็นอะไรที่เรารู้สึกว่ามันเยอะไป จึงทำให้รู้สึกเลี่ยน

ไม่ได้แอนตี้ คุณจะเปิดหรือจะแสดงอะไรก็ทำไปเหอะ

ทำไป เราก็แค่ไม่ดู(ดูบ้างก็ได้เอ๊าะ) ดูในระดับที่ไม่ทำให้เลี่ยนก็ด้ะ..

แต่มันเบื่ออะ มันเหมือนกับว่าเราต้องรับสื่ออะไรพวกนี้ตลอดเวลา

ทั้งวัน ตอนดูทีวี ตอนเล่นเน็ต ตอนขับขี่ตามท้องถนน ตอนเดินไปที่ต่าง ๆ

มันได้เห็น มันได้ยิน ตลอดเวลา

เหมือนกับว่าใครก็ตามที่.. ยิ่งประโคม ยิ่งนำเสนอ ยิ่งเฉลิม ยิ่งเทิด ...จะยิ่งได้รับการยอมรับ ได้ชื่อว่าเป็นคนไทย อะไรประมาณนั้น ...รึ

เสพสิ่งเหล่านี้...ทุกวัน มันทำให้ คำว่าฉุกคิด คำว่าเหตุผล มันหายไปจากสมองเรา... <-- เวอร์ไปปะ -*-

เอาล่ะ

มันก็อารมณ์ประมาณว่า จะทำอะไรซักอย่างที่ไม่เพื่อเฉลิมพระเกียรติได้มั้ย ...

ก็นั่นแหละ บางอย่าง พูดตรง ๆ ก็ไม่ได้

ก็แค่อยากบ่น ขอบ่นได้มั้ย หรือว่าห้ามบ่นอีก...

Friday, November 25, 2011

โลกที่แคบลง - small world

ทุกวันนี้เรามีอินเตอร์เน็ต

เรามี facebook

เรามี google

อยากรู้ไรถามกูเกิ้ล อยากบอกอะไรก็ไปอัพสเตตัสเฟสบุค..

....ครับ

ผมเจอคนตัวเป็น ๆ น้อยลง

ผมเหงามากขึ้น

ผมรู้สึกว่าโลกเรากว้างมากขึ้น...

ผมไม่อบอุ่น

ทุกวันนี้ผมรู้สึกชีวิตมันไม่เต็มอะ

เรามีโทรศัพท์ ....แต่ไม่มีคนโทรเข้า

คือมันเหมือนเราพร้อม เราเตรียมพร้อมสำหรับการติดต่อ แต่เราไม่

ติดต่อกันมันง่าย  ง่ายเกินไป

โวะ ความรู้สึกอะไรก็ไม่รู้

วันนี้มันช่างเป็นความรู้สึกที่ว่างเปล่าจริง ๆ

ว่าแล้วก็กด Publish Post ....จบ!

ความอ่อนแอ - weakness

เบื่อความอ่อนแอของตัวเอง

เบื่อร้องไห้

เบื่อความรู้สึกอึดอัด

ไม่รู้จะไปทางไหนดี

หง่า..

Thursday, November 24, 2011

สงสัยจะหิวข้าว - hungry huh?

คิดอะไรไม่ออก

ไม่อยากทำอะไร

ไม่รู้จะทำอะไร

ลืมไม่ได้ซะที

บลา ๆๆๆๆ

มันอึดอัด ๆๆๆ ยังไงไม่รู้

เบื่อไปหมด

หรือว่าจะหิว...?

ฮอร์โมนเปลี่ยนแปลง..?

หรืออะไร?

Monday, November 21, 2011

ความรู้สึกไม่อยากไปทำงาน - dont wanna go to work

งานประจำ...คืองานที่ต้องไปทำเป็นประจำ

ทำเป็นเวลา ทำจันทร์-ศุกร์ ทำ ๆๆๆ

รู้ละ ว่าความรู้สึกไม่อยากไปทำงานมันเป็นยังไง

...งานที่ได้ค่าแรงน้อย ชั่วโมงซาวห้าเอ๊าะ!

การที่ต้องไปทำงาน หลังจากวันหยุด .... อาาาาาห์

ว่าแล้วก็ต้องไปทำงาน

จบข่าว ขายแรงงานกันต่อไป

Sunday, November 20, 2011

ท้อ - discourage

วันนี้รู้สึกท้อแท้...


ต๊อแต๊...อะไรก็ไม่รู้

พ่อแม่มาหา เอามะกู้กะช็อกโกแล็ตจากสิงคโปร์มาให้

เคียดดดด... ไม่มีตู้เย็น

เคียดดดดด... มดเยอะ

ปวดหัว ไม่ได้กินกาแฟ

ท้องฟ้าอึมครึมวันนี้ พ่อบอกว่าฝนจะตก แล้วมันจะหนาว

ออกไปซื้อกาแฟที่ลาเต้ดีไลท์กินดีก่า

Friday, November 18, 2011

บอกก็ได้ว่าชั้นไหน - lift floor

กี๊ขึ้นลิฟต์มา

แม่ง

คนก็ยื่นแขน ยื่นนิ้วข้ามหน้าข้ามหลังมา เพื่อจะจิ้ม ว่าจะไปชั้นไหน!

คือ เอ็งบอกก็ได้นะ บอกคนที่อยู่ใกล้ปุ่มกดนะ เค้าก็คงมีน้ำใจพอ...

ทุกทีขึ้นลิฟต์นี้ คนอื่นก็จะบอกนะ ว่าชั้นไหน

แม่ง วันนี้ คนก็เยอะ แล้วยังจะยื่นแขนมาจากข้างหลังเพื่อที่จะมากดปุ่มลิฟต์

ไอ้ห่าาาาาาาาาาาาาา....

ฟายยยย

อารมณ์เสียโว้ย!!

Thursday, November 17, 2011

ส่องวอทซ์แอพ - last seen whatsapp

ยอมรับว่ะ

ว่าบางทีก็ส่อง whatsapp บางคน ...

ว่ามัน last seen เมื่อไหร่

ไม่รู้จะส่องไปทำไม

ก็ บางทีก็อยากรู้ความเคลื่อนไหวบ้างไรบ้างไง ว่ายัง active อยู่ในว็อทซ์แอพนะ

รู้ทั้งรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้ ก็ขอแค่ได้ส่อง

ไอ้เรามันก็คนใจอ่อน เค้าคุยมานิด ก็ดี๊ด๊าอยากจะไปคุยกับเค้าละเกิ๊นนน...มันน่าตีมือ(ไหนนิ้วไหนจิ้มห๊า)

ก็ไม่อยากจะสนใจเค้าแล้วแหละ ...หง่าาา จริง ๆ นะ

โวะ บ่นอยู่ได้

ถึง LINE มันจะมีอีโมติคอนน่ารักกว่า(น่อวร้อกอ้ะ) แต่มันไม่มี last seen อะดิ เลยสู้ whatsapp ไม่ได้

Wednesday, November 16, 2011

ทำไมเราไม่ซ่าส์ - why i'm not za

อารมณ์ประมาณว่า...

ทำไมเราไม่กินเหล้า ไม่ไปเที่ยวกลางคืนตอนมัธยม

แบบว่าหนีตำรวจ หรือแอบเอาบัตรคนอื่นไป อะไรงี้อะ

รู้สึกว่าชีวิตไม่คุ้มค่าว่ะ

รู้สึกว่าถ้าคนที่ซ่า ๆ แหกกฏ โดดเรียน กินเหล้า เที่ยว แล้วชีวิตมันคุ้มอะ

แล้วพอโตมาก็เลิก เหมือนว่ามันอิ่มตัวแล้ว

คืองี้

ถ้าเป็นคนเลว แล้วกลับตัวเป็นคนดี ก็มีคนชื่นชม ใช่มะ

แล้วทีนี้ ถ้าเป็นคนดี แล้วอยากเลวบ้าง ...ใครจะชื่นชม ...วะ

โวะ!!

รู้สึกสับสนว่ะ อยากเป็นตัวร้าย อยากมีเรื่องบ้าง ...

ใครจะเข้าใจบ้างวะเนี่ย ...

คือรู้สึกว่าชีวิตมันไม่มีอะไรเลย เบื่อ ไม่สนุก ไม่น่าอภิรมย์ <-- สะกดถูกป่าว

แง่ง ๆๆๆๆ >_<

Friday, November 11, 2011

ทำไมยังไม่ไปไหน - still

นั่นสิ

คนอื่นเค้ามีชีวิตก้าวหน้าไปเรื่อย ๆ

แต่เรายังย่ำอยู่กับที่

มันดูไม่ก้าวหน้าเอาซะเลย

คือคนเราเนาะ อยู่กันเป็นสังคม ยังไง มันก็ต้องเปรียบเทียบกับคนอื่นอยู่แล้วอะ

การบอกว่าแข่งกับตัวเอง เปรียบเทียบตัวเอง

เราคิดว่ามันก็แค่คำพูดให้มันดูดีขึ้นเท่านั้นเอง

วันนี้รู้สึกเฟล ๆ ว่ะ

เฮ้อออออ... หรือว่าเรามันแย่จริง ๆ

Recovery - รักษาตัว

ฉันรู้สึกดีที่...

ตื่นขึ้นมาตอนเช้าทุกวัน ๆ แล้วพบว่าขาหายเจ็บ

ร่างกายค่อย ๆ ฟื้นตัวดีขึ้นทุกวัน ๆ

แผลที่กายมันก็หายไปตามวันเวลา

แผลที่ใจนี่สิ ...ปัดโซะ! พอ ๆๆๆ

ไปดีกว่า

Tuesday, November 1, 2011

จะตายแล้ว

ไม่ไหวละ จะตายละ เจ็บขา ไม่มีคนดูแล ต้องดูแลตัวเอง

กัดฟัน กัดฟัน

ปวดขามากๆ

ฮือๆๆๆ

PIMMY

เอาขาไปเบียดกะรถยนต์มา - my leg

รถยนต์หนีน้ำมาเชียงใหม่ 55

เจอเลย

สามแยก ที่มันมีเลนให้รอไฟเขียวเลี้ยวด้วย

รถยนต์จอดเลนเขียวเลี้ยว

เราอยู่ทางซ้ายเลนเขียวเลี้ยว

พอไฟเขียวตรงขึ้น

เราจะหลบมาเลนเขียวเลี้ยว

แต่รถยนต์กทม. ออกตัวไปตรง

เจอเลยสิคับพี่น้อง

เราไม่ตาย(ถึงได้มานั่งพิมพ์อยู่นี่ไง) แต่ขาขวาได้รับบาดเจ็บ

ถลอก เลือกออกนิดหน่อย และบวม และปวด และชา อะไรทำนองนั้น

อะ สรุป รถเราทะเบียน 112 ไปซื้อหวยซะ ทันมั้ยเนี่ยยยยย....

Monday, October 31, 2011

ทำไมนะทำไม - why and why

เราสูญเสียการควบคุมตัวเองเหรอ

กลัว...

กลัวเสื่อมศรัทธาในตัวเอง...

กลัวว่าวันหนึ่ง จะไม่สามารถให้อภัยตัวเอง...


แบร่..

Tuesday, October 25, 2011

วันนี้วันเกิด - it's my birthday

วันนี้รู้สึกมัน full full ซักอย่าง

วันเกิด ตัวมันเหมือนพอง ๆ หน่อย ๆ

อายุ 26 ปีละ

ตื่นเช้า ดีจริง

วันนี้แผ่เมตตาให้ตัวเอง แผ่เมตตาให้สรพพสัตว์

ช่วงนี้มดบุกห้อง กับหนอนปลอก(นิดหน่อย) ก็แผ่เมตตาให้ ก็บางทีมันต้องฆ่าอะ

ลองเอาวันเกิดออกจาก fb ก็ทำให้เราเห็นว่า ใครจำวันเกิดเราได้จริง ๆ บ้าง

ชีวิต ก็อย่างนี้แหละ...

วันนี้อากาศดีจัง ท้องฟ้าสดใส ปิดแอร์ดีก่า

Thursday, October 20, 2011

เฮ้อออออ.....อีก

วันนี้มันเซ็ง ๆ

เรื่องความรัก เซ็งได้ไม่รู้จบ

ทำยังไงถึงจะหลุดจากวังวนนี้ได้ ไม่ต้องคิดอีก

ต้องเลิกติดต่อไปเลยมั้ย ห๊าาาา

Tuesday, October 18, 2011

สิ่งที่มีค่าที่สุดคืออะไร - value

ตอนนี้เรารู้ละ ว่าสิ่งที่มีค่าที่สุดคือ ....

ถ้าเราได้สิ่งนั้นจากคนที่เราให้ความสำคัญ เราจะดีใจมาก

มันแสดงให้เห็นว่าเค้าก็ให้ความสำคัญกับเราเช่นกัน

สิ่งนี้ มีอยู่ มีกันทุกคน ให้กันได้ รับกันได้

สิ่งนี้ ซื้อขายได้

แล้วคุณรู้รึยัง ว่าสิ่งที่มีค่าที่สุดสำหรับคุณคืออะไร

แหม้..บล็อกวันนี้ลึกซึ้งจริง ๆ

Friday, October 14, 2011

lost

ช่วงนี้ดูจะหลง ๆ ไปนะเราน่ะ

อยากรู้ แล้วไม่ต้องสงสัยอีก

รู้แจ้งกระจ่างใจ หมดความสงสัยใด ๆ ในโลกนี้

สิ่งนั้นคืออะไร อะไรคือสิ่งนั้น ที่รู้แล้วกระจ่าง

อ่านอะไรก็ไม่รู้ ไม่เก็ท เราโง่ หรือมันยาก

บ่นไป๊ พูดไม่รู้เรื่อง ลูส ลอส ลอส แบร่!

Thursday, October 6, 2011

สตีฟ จ็อบส์ ตายแล้ว - Jobs

อะไรกัน ตื่นมาวันนี้ เปิด fb

หลายคนพูดแนว.....

R.I.P Steve Jobs

หือออออ วันก่อนยังพึ่งเปิดตัว iphone 4s อยู่เลย นี่กะว่าจะสอยนะเนี่ย

โอเค มันไม่เกี่ยวกัน



แต่คุณจ็อบส์ก็เป็นคนนึงที่เปลี่ยนแปลงกระแสของโลกนี้

ไม่รู้รายละเอียดว่าเสียชีวิตที่ไหน อะไรยังไง ยังไม่ได้หาข่าวอ่าน

วันก่อนเปิดตัว ไอโฟน สี่เอส คนคาดหวังว่าจะเปิดตัว iphone 5 แต่คนผิดหวัง หุ้นร่วงเลย

ไม่รู้วันนี้หุ้น AAPL จะร่วงหรือเปล่า แต่เราว่าก็คงไม่มั้ง เพราะเค้าไม่ได้เป็น CEO แล้ว

อะ ไปหาข่าวอ่านมาแล้ว jobs เนี่ย ตรวจพบว่าเป็นมะเร็งตับอ่อนตั้งแต่ปี 2004

ยังไงก็อ่านกันเอาเอง สรุปรวม คุณจ็อบส์อายุได้ 56 ปี

ตัวเราก็มีผลิตภัณฑ์ของ apple อยู่ ก็น้องไอสี่เนี่ย ใช้แล้วก็ชอบนะ แต่ซื้อมือสองมามันกะหลั่วไปหน่อย มันทำงานไม่ 100% พอ 4s ออก ก็อยากจะสอยมือ 1 ไปเลย

โอเค ค่อยว่ากัน

วันนี้ก็ จบลงด้วยประการละฉะนี้ -/\-

Wednesday, October 5, 2011

โตขึ้นอยากเป็นอะไร - will be

อาชีพที่อยากลองทำ
  • เด็กปั๊ม
  • คนส่งนมเมจิ
  • คนส่งจดหมาย(ปณ.ไทย/Fedex/DHL ได้หมด จัดมา)
  • พนง.สต๊อกของในห้าง
  • เจ้าของธุรกิจอะไรซักอย่าง
  • พนง.เซเว่น
  • พนง.ทำความสะอาด อยากล้างห้องน้ำ ก๊ากกกก! บางทีรู้สึกว่าเค้าทำไม่สะอาด ก็อยากจะทำให้ดูว่าเนี่ย ที่สะอาดน่ะ ทำยังไง
  • คนขับรถส่งของหรือแท็กซี่
  • อาจารย์มหาลัย เอ้า นศ. ข้างหลังว่าไง ขอเสียงหน่อย เฮ้ววววววว..!
  • นักร้อง/นักดนตรี บางทีก็อยากไปลองที่ถนนคนเดิน แต่ใจไม่กล้าพอ เราคิดสมัยที่เริ่มเล่นอูคูเลเล่ใหม่ ๆ อะ ว่าถนนคนเดิน ยังขาดคนเล่นอูคูฯ มีแต่คนเล่นกีตาร์!

ที่เคยทำมาแล้ว เอาที่เป็นชิ้นเป็นอันละกัน เพราะทำอะไรเรื่อยเปื่อยเยอะแยะมาก
  • พนง.ในร้านกาแฟ ทำทุกอย่าง แคชเชียร์ ชงกาแฟ เก็บขยะ ก็หนุกดีนะ เป็นอาชีพที่ทำซ้ำ ๆ กันทุกวัน ทำไปทำมาก็เบื่อ ยม ไม่มีอะไรใหม่ ๆ แต่ทำแล้วได้ความเชี่ยวชาญ ได้ความเร็ว เราจะหาวิธีที่ทำงานให้ได้เร็ว ๆ คือคิดเป็นสเต็ป ว่าทำอะไรก่อน อะไรต้องรอ จะจัดการเวลาได้ดี
  • พนง.เสิร์ฟ+เก็บโต๊ะ ในร้านไอติม เหนื่อยที่ต้องเดินเสิร์ฟ มันเดินเยอะนะในร้าน เดินไปเดินมา เดินมาเดินไป ได้หลายโลอยู่ ก็น่าเบื่อ แต่ก็ได้ชิมไอติมหลายรส
  • พนง.ในร้านสลัด+สมูทตี้ ก่อดี๊ เครื่องสลัดเยอะมาก น้ำสลัดเยอะมาก สมูทตี้ก็มีสูตรที่ต้องจำ แต่ก็เรื่อย ๆ นะร้านนี้ อร่อยอยู่ 55
  • พี่เลี้ยงค่ายโอลิมปิกฟิสิกส์ดาราศาสตร์ เป็นพี่เลี้ยงเด็กเกาหลี ก็ใช้ภาษาอังกฤษสื่อสารกัน มันก็เข้าใจกันอยู่นา ก็เรื่อย ๆ เด็ก ๆ ไปไหน เราก็ไปด้วย ก็ดู ๆ เช็คให้ครบใครไปไหนอะไรยังไง 10 วัน 5 พัน เวิร์คอยู่
  • คุมแล็บ เด็กประถม พอดีอ.จัดค่ายวิทยาศาสตร์ ก็ไปช่วย ก็เวิร์คอยู่ cross section ต้นหอม ย้อมสี อะไรเทือก ๆ นั้น สาธิตแล้วให้เด็กทำ แล้วเราก็ไปดู ก็ให้เด็กวาดรูปเซลล์ หนุกหนาน ๆ
อาชีพที่ไม่คิดจะทำ
  • ครูสอนพิเศษ(ที่สอนวิชาเหมือน ๆ ในโรงเรียนอะ พวกติวต่าง ๆ น่ะ) เราไม่สนับสนุนการเรียนการสอนพิเศษใด ๆ ทั้งนั้น ไม่รู้ว่าการศึกษาในโรงเรียนล้มเหลว เลยทำให้ที่สอนพิเศษเยอะขึ้น หรือเป็นเพราะว่ามีที่สอนพิเศษเยอะ การศึกษาในโรงเรียนเลยล้มเหลว เพราะฉะนั้น เราจะเลือกตัดที่ไหนดี ตัดโรงเรียนทิ้ง หรือตัดที่สอนพิเศษทิ้งดี
นึกออกเท่านี้อะ
ไปนอนดีกว่า หลับดึกอีกละ ชีวิต

Monday, October 3, 2011

เด็กรุ่นใหม่ พูดอะไร ต้องมี references

หมายควายว่าไง หมายควายว่า เอ๊ย หมายความแว่ เอ๊ยหมายความว่า เอ๊ย ถูกแล้ว...

หมายความว่า จะพูดอะไรต้องมีหลักฐาน

ถ้าถามเด็กรุ่นใหม่นี้ว่า รู้สิ่งนี้มาจากไหน เค้าก็จะบอกได้ว่ารู้มาจากไหน คือไม่ได้คิดเองอะนะ

แค่นี้แหละ

จะว่าดีมันก็ดี แต่มันก็มีด้านที่เราคิดว่าไม่ดีอะนะ คือ เราเชื่อคนอื่นมากเกินไปหรือเปล่า

สมมุติเราเอาแหล่งข้อมูลมาจากที่แห่งหนึ่ง เราก็พูดตามที่แหล่งข้อมูลนี้พูด

ซึ่งมันอาจจะถูกหรือผิดก็ได้

คนที่จะพูดอะไรซักอย่างแล้วต้องมีแหล่งข้อมูลซัพพอร์ตอะ มันจะไม่มีความมั่นใจในความคิดวิเคราะห์ของตัวเอง จะรู้สึกว่าคำพูดที่คิดเอง มันไม่มีน้ำหนัก

เรื่องบางอย่างมันเป็นเรื่องของความรู้สึก เป็นเรื่องของสัญชาติญาณ มันวัดไม่ได้ บางทีมันหาเหตุผลไม่ได้ แต่จากประสบการณ์มันน่าจะเป็นอย่างนี้ อะไรงี้

เฮ้อ บ่นอะไรของเราว้าาาา...

Saturday, October 1, 2011

หางาน ไม่อยากทำงาน - find job dont want to do job

เรานี่ก็แปลก หางานทำ

ไปหาพาร์ทไทม์ทำ

พอได้งานทำ ก็ดันไม่อยากทำงาน ไม่ใช่ไม่อยากทำ แต่ไม่อยากทำเยอะเฉย ๆ

เรารู้สึกว่าทำงานมันนานเกินไป อยากทำวันละนิด ๆ หน่อย ๆ พอ

ชั่วโมงละ 25 บาท แรงงานเรามีค่าแค่นี้เหรอเนี่ย

ทำหวังจะเอาไปยาไส้ คงไม่ได้ ก็คงได้ประสบการณ์เป็นหลัก

ได้ข่าวว่าข้าวไข่เจียวหมูสับก็กล่องละ 30-35 แล้วมั้ย

ทำงานชั่วโมงนึง ยังไม่ได้กินข้าวเลย

แต่คนเราก็เก่งนะ คนที่มีรายได้น้อย เค้าก็ยังอยู่กันได้เลย

พาร์ทไทม์ ในความคิดของเราคือ ทำงาน 3-4 วัน แล้วสัปดาห์หนึ่งไม่เกิน 20 ชั่วโมง

ฟูลไทม์ คือ ทำ 5-6 วัน สัปดาห์ละ อย่างน้อย 40 ชั่วโมง

แต่งานบ้านเราที่ให้ทำ 6 วันก็มีเยอะแยะ พักวันเดียว มันไม่สะใจจอร์จเลย

แต่หลายคนก็มีชีวิตกับการทำงานหกวัน

บ่นไปงั้นแหละ พรุ่งนี้ก็ต้องไปทำงานอยู่ดี

ก็ทำไปน่ะกะ

Friday, September 30, 2011

สเตตัสในเฟสบุค - status in facebook

ทำไมคนเราจะต้องบ่นอะไรก็ไม่รู้ลงใน FB ด้วยนะ

บอกสภาวะตัวเอง
- เบื่อ เซ็ง เหงา คิดถึง(บ้าน/พ่อแม่/แฟน) เหนื่อย อ้วน เวิ่น ง่วง หิว อิ่มมวากกก ปวดหัว ปวดท้อง มึน เหวี่ยง อยากกินซัมติง อยากเที่ยวซัมแวร์ ฯลฯ

รายงานสถานการณ์
- บอกว่าอุณหภูมิกี่องศา ร้อน ฝนตก ติดฝน แดดแรง หนาวมาก น้ำท่วม น้ำไม่ไหล ไฟดับ รถติด ฯลฯ

สเตสัสเป็นกลุ่มคำ จะมีไม่กี่คนที่เข้าใจ

- ปล่อยวาง .... วางอะไรวะ
- ไม่อยากไปเลย ..... ไปไหนวะ
- อร๊ายยย เขิล .... เขินอะไรวะ
- หมดความอดทนแล้วนะ .... หือออ หมดความอดทนอะไร
- จะเหวี่ยงแล้วนะ ...... อ่าาา..
- โล่งจัง .... โล่งไร *_*
- เชี่ยแม่ง
- ด่า/ประชดคนอื่นออกสื่อ
ฯลฯ

บ่นที่ทำงาน
- บ่นเพื่อนร่วมงาน --- ถ้าดีอยู่แล้ว ไม่ชม แต่ถ้าแย่ ๆ จะขอบ่นออกสื่อแบบไม่ต้องรู้ก็ได้ว่าบ่นใคร ขอให้ได้บ่นก็พอ
- เจ้านายงี่เง่า
- ลูกค้างี่เง่า
- โดนใช้งานหนัก

คำคม
- บลา ๆๆๆ credit xxx ทำนองนี้ คมมากก็ไลค์มาก คมน้อย ...ไลค์เองก็ได้(วะ)

เห้ออออ ไปดีกว่า

Wednesday, September 28, 2011

การศึกษาไทยสิ้นหวังแล้วสินะ - no hope thai education

จะหาอ่านอะไรใหม่ ๆ ทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นภาษาไทยอะ ไม่มี

เซิชให้คีย์บอร์ดพังก็ไม่มี

สิ้นหวัง

"xxxx คือ"
"xxxx แปลว่า"
"xxxx คำนวณ"

หาให้ตายไม่เจอ

ต่อไปนี้ไม่ต้องใส่คำว่า คือ แปล หมายถึง บลา ๆๆๆ แล้ว

เซ็งเพราะว่า สิ่งที่คิดว่ามันจะมี มันไม่มีน่ะสิ ความรู้ตั้งกะปีมะโว้แล้วนะ ยังไม่แปลอีกเหรอ

ก็ช่างมัน บ่นไปงั้น บ่นไปเราก็ไม่แปลหรอก

เคยแปลอยู่เหมือนกัน แต่ตอนนี้ก็ไม่ได้แปลอะไรเพิ่ม ไม่มีรมณ์!

Friday, September 23, 2011

อย่าไปถามหาความรู้ใหม่ ๆ ภาษาไทยจาก google

ถามไปก็ไม่มีหรอก มีอย่างมากก็เล็ก ๆ น้อยจาก thesis คนอื่น

คือมันไม่มี

ประเทศไทยอยากจะออกเปเปอร์กะเค้า ก็ต้องเขียนเป็นภาษาอังกฤษอยู่ดี

เปเปอร์ภาษาไทย ส่วนมากอยู่ในโพรซีดดิ้งและใช้ประโยชน์ได้คือให้นศ.เรียนจบ

เพราะฉะนั้น อยากรู้อะไรก็จงอ่านต้นตอที่มาเลย ซึ่งก็คือภาษาอังกฤษ

แต่มองในแง่ดีก็ดีนะ ก็คนไทยก็เก่งภาษาอังกฤษไง 555

/ว่าแล้วก็ไปเซิชต่อ บลา ๆๆๆ

Monday, September 19, 2011

ครบ 400 โพสต์ไปแล้ว

นั่นไง โพสต์ที่แล้วเป็นโพสต์ที่ Publish ไป เป็นโพสต์ที่ 400

ก็อย่างว่า คนชอบเขียนบล็อก ก็เขียนบล็อก ไม่ต้องให้ใครมาสั่ง

ไม่ต้องบิ๊วความพยายาม ไม่ต้องกำหนดตัวเองว่าจะเขียนให้ได้เท่านั้น เท่านี้

มันมีแรงบันดานใจขึ้นมาเอง ก็แบบอยากเขียน อยากบอก อยากเล่า

ก็เป็นช่วง ๆ ไป แต่ก็มีตลอด

เขียนสิ่งที่อยากเขียน (ก็เออสิวะคะ)

ไม่จ้างก็เขียน บล็อกเนี่ย

มันเป็นความสุขขั้นที่ 5 (รึป่าว) ของมาสโลว ชิมิ

หน้าตาก็สำคัญ - look

ลองหา ๆ เพื่อนทางเน็ต..ซึ่งอาจจะเปลี่ยนเป็นอย่างอื่นในอนาคต

แต่...ไม่เวิร์ค สำหรับเรา

เรา ไม่แอ็ดใครมั่ว ๆ (อีกแล้ว)

เรา เงื่อนไขเยอะ

เรา ไม่อยากจะทำเป็นเล่น คือสมมุติ คุยแล้วไม่ถูกใจ หรือเจอแล้วไม่ถูกใจ แล้วจะยังไงต่อ จะหายไปเลยงี้เหรอ มันก็เป็นความรู้สึกของคนอะนะ เราก็ไม่อยากจะทำอย่างนั้น หรือให้ใครมาทำอย่างนั้นกับเรา

สิ่งที่จะเห็นกันก่อน เวลาเซิชหาเพื่อนก็คือหน้าตา โพรไฟล์ต่าง ๆ

เอาเป็นว่าเราสเป็คสูง ก็ไม่เรียกว่าสูงเหอะ เงื่อนไขเยอะนั่นแหละ

สงสัยวิธีหาทางเน็ต คงไม่ใช่สำหรับเรา

ดูไปงั้น เอาเข้าจริงก็ไม่กล้า add

เฮ้อ คนเรา >_<

เอาน่ะ เอาที่เจอกันตัวเป็น ๆ นี่แหละ มันต้องมีซักคน

เราเชื่อว่า ไม่ช้า ก็เร็ว เจอแน่ ๆ

ตอนนี้ก็เอ็นจอย อยากกินอะไร กิน อยากทำอะไร ทำ อยากไปไหน ก็ไป(บ้าง)

ได้เงินคืนแล้ว - got money back

จะซื้อสีขาว ไม่ใช่สีดำ converted to white อย่างงี้
คนขายไม่ได้บอกใน item description เลย
เย้ ๆ ดีใจ

ซื้อน้องไอมือสองมาจากอีเบย์ หมื่นสี่กว่า ๆ

แต่ item not described

ทำเรื่องขอคืนเงินจากกสิกรไทย

ต้องจิกนิด ๆ แต่ก็ได้เงินคืนมาแย้ว ดีใจ ^_^

หมดไฟจะเขียนอธิบายเรื่องราวทั้งหมด

แต่ถ้าเราเป็นคนตรงไปตรงมา ซื้อสัตย์

วิธีสังเกตถ้าเป็นไอโฟนสีขาวจริง ช่องต่าง ๆ ข้างในจะเป็นสีขาวด้วย
แต่มันก็ซื้อมาเปลี่ยนได้ทีหลังนะ ก็ต้องแงะเข้าไปเปลี่ยน
ในรูปนี่เป็นเครื่องที่เป็นสีดำมาก่อน มีรอยด้วย ต้องทำตกมาแหงม ๆ เลย
ฝาหน้าฝาหลังก็พะงาบ ๆ ละนั่น
ยังไงเราจะได้รับผลจากการกระทำของเรา

ทำดี มันก็ต้องได้ดีอยู่แล้ว

สวรรค์ไม่กลั่นแกล้ง

ไม่รู้แหละ อย่ามีอะไรพลิกล็อกก็ละกัน หะ ๆๆ

เรื่องราวของ น้องไอสี่ น้องอีเบย์ น้องเพพาล น้องกสิกร น้องพิมมี่ น้องอีได(คนขายจากแคนาดา) ก็คงจะจบลงด้วยประการละฉะนี้

เราจะบอกว่าคนขาย ไม่ยอมคุย ไม่ยอมดีลกับเราก่อนตั้งแต่ตอนแรก เราบอกไปแล้วว่าของไม่เหมือนคำอธิบาย ก็คุยในอีเบย์แมสเซสแหละ แต่คนขายมันทริกกี้

เราเลยเปิดเคส + เอสคาเลททูเคลม ที่เพพาลไป คนขายไม่ตอบ 10 วัน

เพพาลตัดสิน เราได้เงินคืน

เงินเข้าเพพาล

คนขายเมลล์มาบอกว่าขอของคืน

หอยหลอด!! เราไม่คืน

นี่คือการสั่งสอน i teach you lesson

สรุป เรา..
- ได้เงินคืน ได้น้องไอสภาพกะหลั่วนิดหน่อย ซ่อมหมดไป 2 พัน และตอนนี้ไวไฟรับสัญญาณได้อ่อนมาก ปิดเสียงไม่ได้ ปุ่มข้างในหัก เราทำหักเอง หะ ๆ ดีนะที่มันยังสั่นได้ แต่มันโทรเข้าออก ทำได้ทุกอย่างอะนะ ก็ใช้ไปก่อง
- ได้ประสบการณ์ เคลมเพพาล ติดต่อธนาคาร บลา ๆๆๆ
- ได้สั่งสอนคนขาย ให้มันรู้ซะบ้างว่าไผเป็นไผ

สิ่งที่เราเสียคือ
- เวลา
- สุขภาพจิต
- สุขภาพกาย เราแกะไอโฟนเอง เปลี่ยนจอ เปลี่ยนปุ่มโฮม เปลี่ยนที่ชาร์ตตรงตูด ฝาหลัง บลา ๆๆ ทำให้รู้ว่า มันเมื่อยคอ และน็อตไอโฟนตัวเล็กมากกกกก และ เราใส่น็อตไม่ครบด้วย กร๊ากกก
แต่มันก็ยังใช้การได้นะ

คนขาย เสียตังค์ + เสียไอโฟนมาให้เรา

อ้อ แต่มันทำให้เรารู้ว่า สิ่งที่แพงของน้องไอคือตัวเมนบอร์ด(main board/logic board)
ส่วนอื่น ๆ อันละไม่กี่บาท ของ OEM นะ 55

Thursday, September 15, 2011

ฝากให้เธอช่วยดูแล - KBANK

เรื่องมันมีอยู่ว่า

ซื้อของผ่านเน็ตไป มีปัญหา คนขายคืนเงินให้

เช็คที่ paypal แล้ว เงินเข้าแล้ว successful แล้ว

รอ ร๊อ รอ เงินไม่เข้าแบงค์

เรื่องมันยาวจริง ๆ ขี้เกียจเล่าเนี่ย

เราก็ส่งเอกสารไปให้แบงค์ แฟกซ์นั่นนี่นู่น โทรหาคอลเซนเตอร์ 028888888<-เบอร์ดีนะ จำง่ายดี

ขอบ่นนิด ก่อนจะถึงตัวคอลเซนเตอร์ มันช่างยากเย็น กดนั่นนี่นู่น

ระบบคอลเซนเตอร์มันเป็นอย่างงี้กันหมดเลยเหรอเนี่ย

ต้องทำใจเย็น ๆ แล้วฟัง แล้วกดตาม ถึงจะถึงคอลเซนเตอร์ เตรียมสิ่งที่คอลเซนเตอร์จะถาม เลขบัญชี หรือทำรายการวันไหน อะไรงี้

แต่คอลเซนเตอร์ก็พูดดีนะ

ก็ลองดู ฝากให้เธอช่วยดูแล

เวลาผ่านไป 1 เดือน เงินเข้ามารายการหนึ่ง จริง ๆ มันต้องเข้า 2 รายการ เพราะทำเรื่องไว้ 2

รออีก 2 อาทิตย์ เงินยังไม่เข้า

ก็เลยทำใจ โทรไปคอลเซนเตอร์อีก

ขอกระแน๊ะกระแหนนิด ตอนตัดเงินละตัดภายใน 3 วัน พอได้เงินคืน กว่าเงินจะเข้า รอเป็น 3 เดือน

ที่โทรไปล่าสุด บอกว่า ได้รับเอกสารแล้วค่ะ จะตรวจสอบให้ค่ะ

ก็รอกันต่อไป เห่อ เห่อ เห่อ

ทำใจไป ทำมาหลาย transaction จะมีปัญหาซัก transaction จะเป็นไร ....พูดปลอบใจตัวเอง

ชีวิตมันก็ต้องต่อสู้กันบ้าง

Sunday, September 11, 2011

มีเพื่อนเลวดีกว่าไม่มีเพื่อนคบ - bad friend is good

อะ โปรดฟังอีกครั้ง "มีเพื่อนเลวดีกว่าไม่มีเพื่อนคบ"

เราว่าจริงนะ เพราะอะไรน่ะเหรอ ก็เพราะมนุษย์เป็นสัตว์สังคมไง

ก็คนเลว ๆ ยังมีเพื่อนเลย เพื่อนที่เป็นโจรเหมือนกัน เพื่อนทำธุรกิจยาเสพติดด้วยกัน <-- ธุรกิจใหญ่โต

เพื่อนแก๊งส์มาเฟีย อะไรทำนองนั้น

เพราะฉะนั้น การที่คน 1 คน จะไม่เป็นที่รู้จักเลยนั้น เป็นไปไม่ได้ อย่างน้อยพ่อแม่หรือคนที่เคยเลี้ยงดูมาต้องรู้จักบ้างล่ะน่า

เออ สรุปว่ามีเพื่อนเลวดีกว่าไม่มีเพื่อนคบ

เพราะยังไงคนเราก็ต้องการคุย หรือมีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่นนั่นเอง

ถ้าห้องทั้งห้องมีเราคนเดียว

ถ้าบ้านทั้งบ้านมีเราคนเดียว

ถ้าโรงเรียนทั้งโรงเรียนมีเราคนเดียว

ถ้าที่ทำงานทั้งที่ทำงานมีเราคนเดียว

ถ้าทั้งอำเภอมีเราคนเดียว

ถ้าทั้งจังหวัดมีเราคนเดียว

ถ้าทั้งภาคมีเราคนเดียว

ถ้าทั้งประเทศมีเราคนเดียว

ถ้าทั้งโลกมีเราคนเดียว

แค่ทั้งโรงเรียน/ที่ทำงาน มีเราคนเดียวก็หนาวขรี้แล้วหละ เราว่า

สรุป ออกไปหาเพื่อนเลว ๆ กันเถอะ

แว้กกก!!

เบื่อที่ต้องบ่นใน FB

ที่จริงก็ไม่อยากบ่นอะนะ

ไม่อยากให้ใครมาเห็นคำบ่น คำเพ้ออะไรของเราใน FB

แต่เราต้องการที่ระบายอะ เราต้องการใครซักคน มารับฟัง

มาช่วยเราแก้ปัญหาชีวิตหน่อย

หลายคนผ่านมาแล้วก็ผ่านไป

คือ ..เรามีปัญหาจริง ๆ และ สำหรับเราตอนนี้ มันใหญ่มาก และเราก็ไม่รู้จะทำยังไง

เรา อยากจะออกไปจากสภาพนี้

แต่ เราก็ไม่รู้ว่า ถ้าออกไปแล้วจะไปไหนต่อ จะเอายังไงกับชีวิต

การที่คนเราต้องอยู่ไปวัน ๆ นั้น น่าเบื่อ ตายซะยังจะดีกว่า

ปัญหาทางใจก็มีอยู่

ปัญหาทางกายก็มี นั่งนาน นั่งหน้าคอมเนี่ย เมื่อยไปหมดเลย

เมื่อก่อนไม่เข้าใจว่าปวดหลัง ปวดยังไง อะไรยังไง ตอนนี้เก็ทมาก

ปวดหลัง ปวดคอ ปวดเข่า

เราก็อยากจะเล่นกีฬา แต่เชี่ยแม่ง จะไปว่ายน้ำสระก็เจ๊ง

ไม่อยากวิ่ง วิ่งมันน่าเบื่อ วิ่งไปให้เหนื่อย ไร้ซึ่งความสนุก เฮ้อ บ่น จะวิ่งหาหอกอะไรวะเนี่ย

มันแย่มาก สถานการณ์

น่ะ ไม่บ่นใน FB ก็มาบ่นในบล็อก

ทำไมทุกคนดูยุ่งกับชีวิตของตัวเอง ไม่มีใครใส่ใจเราจริง ๆ เลย เรารู้สึกแบบนี้

เราขอให้เพื่อนเราคนหนึ่งช่วยทำ thesis แต่เค้าก็เหมือนไม่ค่อยจะแอ็คทีฟกับเราเท่าไหร่

เราถามว่าจะว่างไปหาอ.กับเราเมื่อไหร่ บอกเราว่าศุกร์หน้า(อีก 2 อาทิตย์)

มันนานไปสำหรับเรา คือถ้าชีวิตไม่ว่างขนาดนั้นก็ไม่ต้องช่วยก็ได้

แต่เราก็ถามแล้วนะ ว่าถ้าไม่อยากช่วยก็บอก เราก็ไม่ว่าอะไรหรอก เพราะก่อนหน้านี้ไม่มีใครช่วยอยู่แล้ว มันจะไม่มีต่อไปก็ไม่เป็นไรหรอก

มันทำให้เราเห็นว่า ไม่มีใครสนใจเรา

วิธีแก้ปัญหาของเรา

อ่านหนังสือความสุขในชีวิตทั้งหลาย ก็ช่วยได้แค่ตอนอ่าน กี่เล่มต่อกี่เล่มก็เหมือนกัน

ปัญหาอยู่ที่ไหน

ปัญหาอยู่ที่ thesis เราไม่มีอารมณ์จะทำ

เราเคยนั่งคิดกับตัวเองแล้วนะ ก็ทำ ๆ ไปสิ

เราก็อ่านเปเปอร์ เปิด ms word เปิด ms powerpoint เปิดโปรแกรม R

อ่านเปเปอร์ก็ไม่อินอะ ไม่เข้าใจ สมมุติมีปัญหา เค้าก็จะแปลงปัญหาให้อยู่ในรูปสมการคณิตศาสตร์ใช่มะ ใส่นั่นนี่นู่น นอมอลไลซ์ บวกerror ไรมากมาย เรา....ไม่อินเลย

ไม่รู้สึกว่าท้าทาย อยากจะทำความเข้าใจเหลือเกิ๊นนนน... ไม่มี

งั้นก็ทำแบบโง่ ๆ ทำตามเค้า เราก็ทำแล้ว ก็รันโปรแกรม รันแล้ว ได้ผลแล้ว แล้วไงวะ ก็แค่เอาดาตาร์เซ็ทไปรันบนโปรแกรมสำเร็จรูปตัวหนึ่ง ได้ผลออกมา จบข่าว โปรแกรมมันคิดยังไงให้ผลมันออกมาเป็นแบบนั้น ไม่รู้ ไม่อินถึงอัลกอริทึม...

แล้วก็มีการหาอ่านนั่นนี่นู่นทำตามเค้า ทำก็ติดอีก ก็เบื่อ พิมพ์คำสั่งก็เหมือนกัน แต่ขึ้น error object not found อะไรกัน

ไม่ไหวละ

คนรอบข้าง(ที่ยุ่งกะชีวิตตัวเอง) ก็ไม่มีใครสนใจจริง ๆ ปัญหามันมีอยู่นั่นน่ะ

แก้อ้อม ๆ ก็แล้ว แก้ตรง ๆ ก็แล้ว...

แก้ตรง ๆ ไม่สามารถจริง ๆ พลังไม่พอ

แก้อ้อม ๆ ก็อ่านหนังสือเยียวยาจิตใจตัวเองไป เล่นดนตรี เล่น ๆ ไปก็ชักไม่หนุกอีก...

ไปแหลกเหล้ากับเพื่อน.... ตื่นมาก็มาเจอโลกความจริงอีก งี้ก็ต้องแหลกทุกวัน

เออ ตลกดี จะบอกว่า เมาเหล้าแล้วทำให้พูดภาษาอังกฤษได้ง่ายขึ้น บอกเพื่อน i gotta pee

จำได้ว่าพูดว่า i have to take a test right now

แต่เราก็มีสมองพอ ก็รู้ว่าแหลกเหล้าก็ไม่ช่วยให้ชีวิตดีขึ้นมาหรอก ก็นาน ๆ ไปย้อมใจทีนึง

แหมแล้วก็ สภาพอากาศ ไม่อยากพูดถึงก็ต้องพูดถึง จะฝนตกไปไหน มึนอึมครึม ทำให้จิตใจเราอึมครึมตามไปด้วย มันก็เกี่ยวกันบ้างแหละน่า

เมื่อไหร่จะได้เลิกบ่นซะที

ไม่รู้จะเอาไงกับตัวเอง

วันนี้ ตื่นมา ชักไม่อยากตื่น แถ...หลับไปถึง 11 โมง

ตื่นมา คิดก่อนไปไหน ไปร้านกาแฟ เอาหนังสือหนูหิ่นอินเตอร์ไปอ่าน

เอากล้องไปด้วย ไม่รู้ว่าแบกไปทำไม ไม่ได้ใช้เลย

ไม่เอาคอมไป เล่นไอโฟน อ่านพันทิปห้องไกลบ้าน อยากไปไกล ๆ ไปใช้แรงงานก็ได้ สมองมันไม่มีอะไรที่อยากจะทำละไม่มีพลัง ไม่มีความกล้า

ไอโฟนก็ดีนะ เราว่าก็ทำได้เหมือนคอมเลยนะ ตอบเมลล์ เช็คเมลล์ เช็คนั่นนี่นู่น แต่จอเล็กไป ดูยูทูป อัพเดท FB แล้วยังโทรศัพท์ได้ด้วย แล้วก็ไม่ต้องกลัวติดไวรัสด้วย(มันมีหรือไม่มีไม่รู้)

เฮ้อ เบื่อละ

ตอนนี้ก็ฝนตกอีกละ

นั่งหน้าคอมก็เมื่อยอีกละ

Thursday, September 8, 2011

อยากไปให้พ้นจากสภาพนี้ - out

ณ ตอนนี้ จิตใจหดหู่มาก

ไร้ค่า ไม่รู้จะทำอะไรต่อ เบื่อชีวิต เบื่อที่ต้องอยู่อย่างนี้

มันไม่สนุกเลย มีตังค์ มีแขน มีขา แล้วไง

ไม่มีเพื่อน ดูหนังก็ไม่สนุก

ทำอะไรก็ไม่อยากทำ

กีตาร์ก็ไม่อยากเล่น ไม่อยากจะพยายามอะไรเลยในชีวิต

ไร้จุดหมายเสียจริง ๆ ชีวิต

ทำไมทุกคนดูยุ่งกับชีวิตของตัวเองเหลือเกินวะ

ทำไมทุกคนดูชีวิตมีความสุขจังเลยวะ

รู้สึกเหมือนแบบว่า ทำไม ทำไมต้องเป็นเรา ที่ไม่มีความสุขอะ

ตังค์มี เอาไปซื้ออะไรอะ ซื้อมาแล้วยังไงอะ

ซื้อของกิน กินแล้ว อิ่มแล้ว ก็ไม่อยากกินอีก

ของอย่างอื่น ซื้อมาแล้วยังไงอะ คอม กล้อง มือถือ รถ บ้าน ไรอีกอะ ซื้อมาแล้ว ของมากองตรงหน้าแล้ว แล้วยังไงอะ มันก็แค่นั้น

เบื่อชีวิตจริง ๆ

ไม่อยากจะคิดฆ่าตัวตายนะ ทำอะไรก็ได้ ยกเว้นตายอะ

ไม่อยากคิดฆ่าตัวตาย ถ้าคิดบ่อย ๆ เด๋วอารมณ์ชั่ววูบ เกิดตายขึ้นมา มันจะสยองคนอื่น - -"

ไม่อยากจะเรียกร้องความสนใจ เด๋วคนอื่นหาว่าเรียกร้องความสนใจอีก ...เอ๊า!

ทำไงกะชีวิตดีอะ มีอยู่ 1 ชีวิตเนี่ย มีแขนมีขา มีสมอง แต่ชีวิตนี้มันรู้สึกไร้ค่าอยู่เนี่ย

ทำยังไงถึงจะสนุกกับชีวิตได้อะ

ไม่อยากตื่นเลย ไปซื้อยานอนหลับมากินดีมั้ย ไม่ดี ๆ กลัวตาย ฮ่วย!

หิวข้าว แต่ก็ขี้เกียจออกไปกิน กินแล้วไง กินแล้วก็อิ่ม อิ่มแล้วไง

คือว่ามันเวิ่นอะ เวิ่น เข้าใจมั้ย ไม่รู้จะทำอะไรต่อ

ทำอะไรต่อ ทำอะไรต่อ

ดูหนังก็ขี้เกียจ มันไม่อยากทำ

เล่นกีตาร์ก็ไม่อยาก มันยาก จะไปพยายามทำไม เล่นให้ใครฟัง เล่นเอง ฟังเอง

ไปนั่งร้านกาแฟ กินกาแฟ แล้วไง กินกาแฟ ก็คือกินกาแฟ เออ งงมั้ย นั่นแหละ กินแล้วไงอะ

ทำยังไงชีวิตถึงจะมีความสุขอะ

เราชอบอะไร

ไม่อยากทำอะไรคนเดียวอะ

เราช่วยคนอื่นได้นะ แต่ทำไมคนอื่นช่วยเราไม่ได้อะ

รึมันเป็นกรรม รึชาติก่อนไปเปิดประตูให้พม่า .... มั่วจริง เฮ้อ!

มันคงเป็นอะไรที่เรียกว่า โรคซึมเศร้าว่ะ

ก็รู้ว่าเป็นโรคซึมเศร้าแล้วไงต่อวะ

เบื่อ

แล้วไง แล้วไง แล้วไง

Monday, September 5, 2011

ไม่สบาย - i'm sick

น้ำมูกใส ๆ ไหลย้อยจากฮูดัง...

ต้องคอยเอาทิชชู่วซับตลอด

รุม ๆ

ฝนก็ตก บรรยากาศก็อึมครึม

และยังต้องดูแลตัวเองอีก T^T

ง้าาาาา .... แย่จริง ช่วงหนึ่งของชีวิต

เม็ดเลือดขาว ช่วยกันจับไวรัสนะ จะได้หายเร็ว ๆ

ตัวคนเดียว ไม่รู้จะอ้อนใคร หง่าาาาาา

[วิชาการ]ปล.คนเราไม่สบายเพราะไวรัส ไม่ใช่เพราะฝนตกนะ

Friday, September 2, 2011

สุดท้าย finally

สุดท้ายก็ไม่มีใครช่วยเราจริง ๆ ซักคน Finally i have to be alone. Everyone has their own to take care of. Nobody wants to really help others. No one support me. I walk by myself. Im not important to other. No one just me. ทำไมบอกว่าจะช่วยแต่ก็ไม่ช่วย ก็บอกเราตั้งแต่แรกไปเลยสิว่าไม่ช่วย ถ้าเราทำเองได้ก็ไม่ขอให้ช่วยหรอก เบื่อทำไมจะต้องมาดิ้นรน ทำไมจะต้องมารู้สึกอึดอัดอยู่คนเดียว อยากร้องไห้ว่ะ ไม่มีคนให้ความสำคัญ เบื่อต่อสู้ หมดพลัง HP หมด ขอเทอโบจ๊วดด้วย โว้ยยยย!!!

Wednesday, August 31, 2011

Crack กำลังสอง

คือ app ในไอโฟนมันมี app เสียตังค์ใช่มั้ย

อยากใช้แบบไม่เสียตังค์ก็ต้องเจลเบรค(jailbreak)

เจลแล้วก็จะมีที่ให้โหลดแอ็บอีกอันคือ cydia ก็ไปโหลดธีมหรือส่วนเสริมอื่น ๆ

app ในซีเดีย ก็มีทั้งฟรีทั้งเสียตังค์(ของฟรีจะเป็นตัวหนังสือสีดำ ส่วนเสียตังค์จะเป็นสีน้ำเงิน)

ใน cydia ก็ให้ add source ได้ คือเพิ่มแหล่งที่มาของ app ต่าง ๆ ได้

มันมีแหล่ง app ของคนไทยที่แคร็ก app ที่เสียตังค์ใน cydia อีกที

บร๊ะเจ้าพี่ไทย เห็นแล้วทึ่งอะ ไม่คิดว่าจะเจอ จบข่าว

ทำอะไรของเราเนี่ย - what i did

เป็นบ้าไปแล้ว

อารมณ์ไม่ดี

ทำอะไรก็ไม่ดี

ไม่ทำอะไรก็ไม่ดี

เบื่อ!

สติหายไปไหนหมด

ทำไมจิตใจไม่นิ่งเลย

เบื่อ เกิดมาทำไม!

Tuesday, August 30, 2011

From Nokia N73 to Iphone 4

หลังจากไปหรอยไอโฟน 4 มือ 8 มา
ใช้แล้วก็รู้สึกว่าชอบมาก

สิ่งที่ชอบไอโฟน
1. เช็คเมลรวดเดียว 3 เมลล์ มันเข้าที่เดียวเลย sync กับ mail server ได้ด้วย แล้วก็เร็วกว่าโนเกียมากกกกก ของโนเกียเราเอาไว้เช็คแต่ของ hotmail พอเลยกว่าจะ sync ได้ ของ yahoo google ก็ค่อยมาเช็คในคอม
2. เปิดเว็บได้จอใหญ่กว่า เร็วกว่า n73 จาก safari คลิกดูเนื้อหาต่าง ๆ พิมพ์ข้อความต่าง ๆ ได้เหมือนคอมเลย
3. มี app หาสถานที่กินต่าง ๆ 55
4. ชอบดีไซน์ มันดูง่าย ๆ คือว่าเรียบหรูแต่ดูดีอะ
5. มันเร็วกว่า n73 มาก จอร์จ กดปึ๊บ สไลด์ปึ๊บ จิ้มปึ๊บ ถ่ายรูป โนเกียเหรอ กว่าจะได้ถ่ายรูปแต่ละทีรอซะ - -" ก็คงเป็นเพราะ ตัวประมวลผลมัน แน่นอนว่าออกใหม่ย่อมได้เปรียบอยู่แล้ว
6. การหา app ใหม่ ๆ ทำได้ง่ายกว่า nokia มาก มันคงจะถึงยุคล่มสลายของ symbian แล้วสินะ รึป่าววะ ไอโฟน app ดี ๆ ก็เยอะ app ขยะ กะหลั่ว ๆ ก็เยอะ แต่ก็ดี เยอะ ๆ ช่วยกันพัฒนา
7. ดูหุ้นได้ real-time มาก และ interface ดูดี มันเห็นภาพ เห็น bid, offer, intraday graph เห็นราคาไหลปรื๊ด ๆ เลย แต่ดูจากโนเกียไม่ได้อารมณ์

สิ่งที่ไม่ชอบ
1. มันจับไม่ถนัดมือเท่าไหร่ บอกไม่ถูกเหมือนกัน
2. เนื่องจากมันเป็นทัชสกรีน บางทีมือก็ไปโดน อะไรก็ไม่รู้ วุ่นวาย ลากไปลากมาเอง
แต่ว่าชอบทัชกสรีนไอโฟน ลื่นปรื๊ด ๆ เลย คือมันมีความเซนซิทีฟดีมากอะ ยกให้เลย
เคยลอง nokia ของแม่(รุ่นใหม่นะ) จอสัมผัสรู้สึกจะเป็นแบบ capacitive ซักอย่าง มันไม่ปรื๊ดเลย ทัชทีสั่นที หงึด ๆๆ
3. อันนี้ได้แต่คิด เพราะเมืองไทยอากาศร้อน ถ้าใส่ถุงมือเล่นมันจะยังใช้งานได้ดีมั้ย อะไรงี้ แบบว่าเผื่อมีโอกาสไปเมืองหนาว ๆ อะไรงี้ไง 55 แต่ถ้าเป็น nokia ปุ่มกด(hard keyboard)ก็ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว จะเอาอะไรจิ้มก็ได้
4. บลูทูธกับอุปกรณ์ไม่ i ไม่ได้ มั้ง ไม่รู้ เคยใช้ nokia n73 เป็นบลูทูธรีโมตนำเสนอพาวเวอร์พอยท์ แต่สำหรับไอโฟน มันบลูทูธโดยตรงกับคอม(windows7) ไม่ได้มั้งหรือได้แต่เราทำไม่เป็นไม่รู้
มันเลยต่อให้คอมและไอโฟนต่อไวไฟ แล้วมันจะเชื่อมกันเอง ไม่รู้ งง ๆ เหมือนกัน แต่มันก็เลื่อนสไลด์ได้นะ
5. เนื่องจากซื้อไอโฟนมือ 8 มา ทำให้มันกะหลั่วมาก รับสัญญาณไวไฟได้ห่วยมาก ต้องอยู่ห่างจากตัวปล่อยสัญญาณไม่เกิน 5 m เกินนั้น หาไม่เจอ แต่โหลด app wififorfum มาก็แก้ขัดไปได้บ้าง
6. iphone ฟังวิทยุไม่ได้ ฟังแบบรับคลื่นอะนะ ไม่ใช่ฟังออนไลน์ แต่โนเกียทำได้ ถ้ามันฟังวิทยุได้จะแหล่มมาก หรือใครจะบอกว่าซื้อมือถือเครื่องละหมื่นมาเพื่อจะฟังวิทยุเหรอ เออ ก็อยากให้มันฟังได้อะ ก็เลยโหลดเพลง(เถื่อนอีก)ลงเครื่อง ฟัง ๆ ไป .... แต่ก็อยากฟังแบบมีดีเจคุย หรือมีข่าวมีโฆษณาอะไรงี้บ้างอ้ะ จริง ๆ นะ -*-

แต่ไม่ต้อง 2 ซิม ดูทีวีได้ก็ได้ เราไม่ใช้

ก่อนจะเปลี่ยนมา n73(ซื้อมาเครื่องละ หมื่นสามได้) ใช้ nokia 3100(ได้ข่าวซื้อมาเครื่องละ 8 พัน) มันฟังวิทยุไม่ได้ ถ่ายรูปก็ไม่ได้ อัดอั้นมากตอนนั้น แต่เราก็เล่น gprs โหลดเกมอะไรงี้นะ คือว่าทันสมัยมากอะ ก็มันหนุกดีง่ะ

ฟีเจอร์ต่าง ๆ ก็มีทั้งที่เราชอบและไม่ชอบอะนะ
โดยรวมที่ชอบเพราะมันเร็วนี่แหละ แต่ก็ต้องใช้เวลาตั้งค่า ศึกษาอะไรมากมาย คิดจะใช้ smart phone เราก็ควรจะ smart ไปด้วย จะได้ใช้งานมันให้คุ้ม

ถ้าไอโฟนใหม่มา เราก็คงสอยมือหนึ่งซะที(จะราคาเท่าไหร่ว้าาาา สอยมือ 8 มาราคา หมื่นสี่ ซ่อมอีก 2 พัน) ได้ข่าวว่าจะเร็วว่าตัวเก่า 9 เท่าเพราะเป็น 2-core แต่เด๋วดูดีไซน์ก่อนนะ

Wednesday, August 24, 2011

วันคริสมาสต์ - christmas day

เราชอบบรรยากาศช่วงวันคริสมาสต์

เรามีภาพในหัว 2 ภาพ
บรรยากาสคริสมาสในจินตนาการ 1

ภาพแรก

มันทำให้เรานึกถึงภาพตอนกลางคืน มืด ๆ

มีบ้านแบบคล้าย ๆ หอกลม ๆ สูง ๆ ยอดแหลม ๆ ยู่สองข้างทาง

ถนนคดเคี้ยวและสร้างด้วยบล็อกหิน

แล้วภาพมองจากมุมบน ภาพนี้สีทึม ๆ หน่อย










บรรยากาศคริสมาสต์ในจินตนาการ 2
ภาพที่ 2

เป็นตอนกลางคืนเหมือนกัน

เป็นภาพมองเข้าไปในร้าน แล้วมันจะมีตู้ดิสเพลย์อยู่ ของในตู้จะสีแดง ๆ ขาว ๆ (หิมะ)

แล้วเรามองจากนอกร้านเข้าไป

หิมะตกด้วย

บรรยากาศมันดูระยิบระยับ

ทำนองนั้น 55






วาดบ่งาม...

ซานตาครอส อิส คัมมิ่ง ทู ทาว...

Tuesday, August 23, 2011

หุ้นตก หน้าง่าว - stock down

วันนี้เปิดพอร์ตเช็คดูตอนเย็น

หุ้นตก TWZ ลบไป 11% หน้าง่าวไปเลยเจ้า!

อุตส่าห์เป็นลูกรักที่ยังเขียวตัวเดียวในพอร์ต..หลัด ๆ

ง่าวแล้ว ก็ง่าวอีก ช่วงนี้ตัดสินใจอะไรก็ดูจะผิดไปเยอะ

เพราะฉะนั้น ในการนี้ ขออยู่เฉย ๆ ก่อนนะ

ลืม ๆ มันไปซะบ้าง หุ้นน่ะ <-- ปลอบใจตัวเอง

จริง ๆ ก็อย่าไปดูมันให้มาก มันก็มีความผันผวนระหว่างวัน <-- นี่....พูดดีมีเหตุผล

เอาน่ะ ๆ ให้เวลาเค้าหน่อยยยยย....

ให้เวลาถึงสิ้นเดือนกันยานะ....จงกลับมาเขียวทุกตัว เพี้ยงงงงง..!!

นางฟ้าหมูปิ้ง - angel grilled pork

นั่นแหละ

ไปซื้อข้าวเหนียวหมูปิ้ง

เจอเลย นางฟ้าซ้อนมอไซค์มาจอด ฟื้อออบบบบบบบบ.....

สะดุดตาตั้งแต่เห็นริมฝึปากของเธอ (ยังไม่ถอดหมวกกันน็อค) นึกว่าอั้มพัช!

ถอดหมวกกันน็อคแล้วก็.... ริมฝีปากสีชมพูด้านใน โอ...

กร๊ากกกก ซื้อหมูปิ้งเสร็จ เราจบกัน นางฟ้า

บาย

Saturday, August 20, 2011

วันฝนตก - rainny day

วันนี้ฝนตก พรำ ๆ ปรอย ๆ

ถ้าไม่ออกห้อง ก็ไม่มีอะไรแดร๊ก

ตัดสินใจออกห้อง ฝนตกหนักขึ้นอีก 20% ให้มันได้อย่างนี้สิ

คือ จะตกก็ตก

แต่ตรูก็จะออกห้อง

อย่างมากก็แค่เปียก

จบข่าว

มานั่งสิงที่ร้านกาแฟ one stop service เหมือนเดิม

ข้าว กาแฟ ขนม เน็ต ปลั๊ก พร้อม!

มองใกล้ - short eye

คือ มองไกล ๆ แล้วเห็นหน้าไม่ชัด

ไม่รู้ว่าคนนั้นจะน่ารักจริงรึป่าว กร๊ากกก!!

มันเป็นความลำบาก เหอะ ๆ

Friday, August 19, 2011

เสียงต่ำ - low tone

ไม่เข้าใจตัวเอง

เวลาคุยอะไรเป็นจริงเป็นจัง ต้องเสียงต่ำ

แบบว่าโทรไปสอบถามอะไรงี้ หรือมีพนง.โทรมาไรงี้

เสียงเราจะต่ำลง ๆ ....จนมันเป็นเสียงกบคร่อก ๆ

บ่นไปงั้นแหละ - -"

Thursday, August 18, 2011

นางฟ้ากลางถนน - angel on street

กี๊ขี่รถมาในซอย รถติดกลางซอย

พอรถค่อย ๆ เคลื่อนตัวไป

นางฟ้าฮะ นางคว้าาาา!! เดินลงมาจากโตโยต้าไฮบริดสีขาวที่จอดอยู่หน้าเซเว่น(หน้าเซเว่นไฟมันจะสว่าง ๆ หน่อย)

ทุกสายตา(ผมด้วย) จับจ้องไปที่นางฟ้าฮะ แบบว่าเป็นภาพสโลว์โมชั่น เหลียวตามนางฟ้าก้าวลงมาจากรถเลย

นางฟ้าคงคิดว่าไอ้คนพวกนี้ มันมองอะไรของมัน(ฟระ)

นางฟ้าใส่เสื้อสีขาว ฟูฟ่อง ๆ กระโปรงสีเทาเข้ม แล้วนางฟ้าก็ผมยาว ดัดผมด้วย

เธอลงจากรถ แล้วข้ามถนนไปอีกฟาก

/ภาพตัดกลับมา ณ เหตุการณ์ปัจจุบัน

รถกำลังเคลื่อนตัวต่อไป มอไซค์(คนอื่น)ชนกัน(เบา ๆ) เพราะมอไซค์อีกคันจะเลี้ยวเข้าซอย

ไม่รู้เป็นเพราะอิทธิฤทธิ์นางฟ้าเมื่อกี๊รึป่าว.....

ใจละลาย...เมื่อมองแววตาเธอ ....

จบข่าว!

18 สิงหา 2554

เมื่อวานไม่ได้ทำอะไรเกี่ยวกับ thesis เลย พับเผื่อยสิ!

วันนี้เจออจ.ที่ร้านกาแฟเดิม รู้สึกกดดันยังไงไม่รู้ คือรู้สึกเองอะ ว่าไม่ได้ทำงานอะให้คืบหน้าเลย

มันกิวตี้มั้ง

ที่จริงเมื่อวานกะนั่งทำมือแบบ manual นะ GRN น่ะ แต่ก็ไม่ได้ทำ มัวแต่ซ่อมไวไฟมือตื๋อ ซ่อมก็ไม่ได้

แต่ก็ไปโหลด app ไวไฟมา ก็เวิร์คอยู่นะ

คือที่จริง hardware มันไม่ได้เสียนะ อยู่ใกล้ ๆ ตัวปล่อยสัญญาณไวเลส มันก็เล่นได้ รับสัญญานได้

แต่พอเดินออกมามันก็รับไม่ได้ ทั้ง ๆ ที่โทรศัพท์ของเพื่อนและโน้ตบุค ก็ยังรับสัญญาณได้

แกะ ๆ ถอด ๆ iphone เป็นแสนล้านรอบ

ซ่อมจนเมื่อยคอ.. เพ่งไป เพราะน็อตมันตัวเล็กมาก มาก ๆๆๆๆ

Saturday, August 13, 2011

No seeing, No feeling - ไม่เห็นไม่รู้สึก

เพราะฉะนั้น ปิดคอม

อารมณ์เสีย

Wednesday, August 10, 2011

ผิดหวังกับวาวีจริง ๆ - wawee disappointed

จะไปซื้อกาแฟกิน อารมณ์อยากกินกาแฟปั่น

เดินเข้าไป

เอา...เอ่อ.... // ร้านปิดแล้วคับ

แตร่ว..... เซ็งเลย

ร้านปิด 3 ทุ่ม แต่ มันก็ยังไม่สามทุ่มนะ สองทุ่มห้าสิบห้า

เดินออกร้านมาอย่างเซ็ง ๆ ....

มองออกไปฝั่งตรงข้าม... ตรูไปกินช็อกโกแล็ตปั่นแบล็คแคนยอนก็ได้ฟระ

ว่าแล้วก็หนีไปซบอกแบล็กแคนยอน

แบล็กแคนยอนสวัสดีค่าาาาาาา <-- พนักงานเสียงใส

เราสั่งช็อกโกแล็ตปั่นไป พนง.ก็มาเก็บตังค์ถึงโต๊ะเลย

แล้วพนง.ที่คิดตังค์ก็เอาสติ๊กเกอร์ให้มาสะสม

ช็อกโกแล็ตปั่นแบล็คแคนยอน 70 บาท
สรุปว่าก็กินช็อกโกแล็ตปั่น 70 บาท ชอบช็อกโกแล็ตที่นี่ มันไม่เหมือนใครดี

มันไม่ใช่ทิวลิป ไม่ใช่นางพยาบาล ไม่ใช่แวนฮูเท่น และอื่น ๆ

มันเป็นช็อกโกแล็ตจากเยอรมัน เราเคยบ้ามาก จนถึงขั้นจะสั่งช็อกโกแล็ตยี่ห้อนั้น แต่ทำไม่เป็น มันเป็นเว็บไซต์เยอรมันง่ะ *_*

ว่าแล้วก็มาเผาวาวีต่อดีมะ เผื่อใครมาอ่านเจอ 55

เราชอบกาแฟปั่นของวาวีนะ จริง ๆ แล้ว วันนั้นอยากกินจัด ก็ไปซื้อ เป็นสาขาในห้างแห่งหนึ่ง(แห่งไหนวะ) พนง.โคตรจะเก๊กเลย จะยืนเต๊ะจุ๊ยไปไหนมิทราบ.... แต่เราก็ไปสั่งกินนะ และคงจะไปกินเป็นครั้งสุดท้าย..มั้ง ไม่รู้ หะ ๆ รออารมณ์ดี ๆ อาจไปอีกมั้ง

มีอยู่อีกครั้ง เราชอบกาแฟของวาวีนะ มันกลิ่นไหม้ดี ก็ไม่เชิงว่าไหม้ มันเป็นกลิ่นที่เราว่าหอมอะ ก็จะไปซื้อเมล็ดกาแฟ กะมาชงกินเอง
เราก็บอกพนง.ว่า จะเอาไปใช้กับเฟรนชเพรสนะ ให้บดหยาบ....

บดหยาบของพนง.นี่ยังกะผงแป้ง.... คืออั๊วจะเอาหยาบแบบผงน้ำตาลทรายแดงอะ T^T

แม่ง ใช้ไม่ได้ เอาไปชงก็ไม่ได้ มันทะลุทะลวงตะแกรงเฟรนชเพรสเราหมด

เราก็เอาไปโวยกับพนง.อีก แต่ก็ไม่มีใครยอมจะรับผิดชอบ บอกว่าผู้จัดการไม่อยู่

ผู้จัดการไม่อยู่แล้วพวกเอ็งจัดการกันเองไม่ได้เรอะ! ไร้ประสิทธิภาพ

คือเรื่องมันก็เกิดมานานแล้ว แต่เราเอามารื้อฟื้นเฉย ๆ เพื่อความมันส์ในอารมณ์

ม่ะ ต่อ

เราก็เข้าไปเว็บวาวี แล้วก็เข้าไปเขียนคอมเพลน แล้วก็ตามคาด...เรื่องเงียบ

เรื่องประทับใจวาวีก็มีนะ ก็ไม่เชิงประทับใจ แต่ก็ดี ถือว่าดีก็ละกัน

ไปวาวีสาขา....ที่มีแมวเยอะ ๆ กรั๊ก ๆๆ ใบ้มากว่าสาขาไหน

ดีที่มีแมวเยอะ กับดีที่มีพนง.คนนั้นที่ย้ายมาจากสาขาปาย เค้าคุยดี

เราสั่งหวานน้อย พนง.มาเสิร์ฟ บอกอันนี้หวานน้อย อันนี้หวานปกติ(ของเพื่อน)

เราดูด ปื๊ดดดดด นี่หวานน้อยแล้วเหรอ สรุป พนง.จำมาผิดแก้ว แตร่ววววว...

แต่ก็ม้ายเป็นร้ายยยยยยย อภัยด้ายยยยย...

เฮ้อ วันนี้โม้อะไรก็ไม่รู้ ไปเรื่อยจริง ๆ

Monday, August 8, 2011

สตรอเบอรรี่ชีสพาย - Strawberry Cheese Pie

มะ ๆๆ มาทำขนมกินกันเถอะ อร่อยมาก ....เพราะเราทำ 555

ลองทำดู ไม่ยาก

สูตรนี้ไม่ต้องใช้เตาอบด้วย แต่ใช้ตู้เย็นนะ

วัตถุดิบ(สุกเราไม่เอา เอาแบบดิบ ๆ) สำหรับทำพาย 1 ถาด
1. แคร็กเกอร์ 1 แพ็ก กี่กรัมไม่รู้
2. เนยเค็ม 1/2 ก้อน
3. ครีมชีส 250 g
4. นมข้นหวาน
5. มะนาว...ต่างดุ๊ด
6. โยเกิร์ต 1 ถ้วยเล็กก็ได้ ใหญ่ก็ได้ ชอบเจ้มจ้น ๆ ก็เล็ก
7. วิปปิ้งครีม 1 กล่อง(กี่ ml ไม่รู้ จำไม่ได้ละ)
8. สตรอเบอรรี่ 1/2 กิโล จริง ๆ มันเยอะเกินไปด้วยซ้ำนะ แต่ก็ซื้อมาเหอะ ทำไปกินไป
9. ถาดสำหรับใส่ขนม
10. ตะกร้อตีวิป

ขั้นตอนก็จะอธิบายใต้ภาพเลยนะ


สิ่งที่ต้องเตรียมก็ตามภาพน่ะนะ

เราจะมาเริ่มทำฐานกันก่อน เอาแคร็กเกอร์มา 1 แพ็ก+เนยครึ่งก้อน

บดแคร็กเกอร์ให้ละเอียด ทำไงก็ได้ เราเอาใส่ถุงแล้วก็บดขยี้ไป

ต้องละลายเนยก่อน เราเอาใส่ไมโครเวฟเลย ค่อย ๆ เวฟ แล้วเอาออกมาคน

ค่อย ๆ ทำ ระวังแตกตุ้บตั้บนะ 55

เอาแคร็กเกอร์ที่บดแล้วมาเทใส่เนยเลย

บรู้งงงงงง

คลุกเคล้าให้เข้ากัน ห๊อมหอม....

เอามาเกลี่ยในถาด อัดให้แน่น ทำเป็นฐาน

แล้วเอาถาดนี้ไปแช่เย็นไว้ ให้ฐานเซ็ทตัว

มาทำในส่วนของครีมชีสกัน ก็เริ่มด้วยครีมชีส

แกะออกมา

ตี ๆๆๆ ก็เอาเท่าที่ตีได้ ถ้ามีเครื่องตีจะดีมิใช่น้อย...

ใส่โยเกิร์ตลงไป หมดเลย ๆ

ใส่มะนาว

ใส่นมข้นหวาน คือจะเอาออกเปรี้ยวหรือออกหวาน ก็อยู่ที่ขั้นตอนใส่มะนาวกับนมข้นเนี่ยนะ ถ้าผลไม้เราออกหวานให้ทำชั้นครีมชีสเปรี้ยว ถ้าผลไม้เราออกเปรี้ยวให้ทำชั้นครีมชีสหวาน ก็ปรุง ๆ กันไปนะ ตรงนี้คือศิลปะ

ตีให้เข้ากัน โอ้ว ขาว ๆ เนียน ๆ เลย

ได้แล้วก็เอามาโปะลงบนฐานที่แช่ตู้เย็นเมื่อกี๊

เกลี่ยให้เรียบ สวยงาม ตามสมัยนิยม

เอาไปใส่ตู้เย็นอีก ตู้เย็นรก ก็เคลียร์หน่อยนะ... - -"

มาทำชั้นผลไม้กัน ตัดแต่งสตรอเบอรรี่ตามใจชอบ  เราก็หั่นให้มันเล็ก ๆ หน่อย

ชิ้นประมาณนี้ แล้วเอามาเรียงบนชั้นครีมชีส ให้เต็ม

พี่ขอแบบเต็ม ๆ แน่น ๆ เลยนะน้อง อย่ากั๊ก! เรียงเสร็จเอาไปใส่ตู้เย็นเหมือนเดิม

มาทำชั้นบนสุด เอาวิปปิ้งครีมมา

รู้ใช่มั้ยว่าทำไงต่อ 555 ตี ๆๆๆๆ เอาจนเมื่อย ณ จุดนี้ ใครมีเครื่องก็ดีไป เราไม่มีก็ถือว่าออกกำลังกาย....ได้ข่าวว่าตะกี๊พึ่งตีครีมชีส ยังไม่หายเมื่อยดีเลย...

ว้าวววว ตีจนได้วิปครีมตั้งยอดแบบนี้

พร้อมประกอบร่าง

โบ๊ะลงไปเลย เต็ม ๆ เกลี่ยปิดสตรอเบอรี่ให้มิด แล้วแต่นะ จะเกลี่ยยังไง

เสร็จแล้วววววว ก็เอาสตรอเบอรรี่ลูกยักษ์ ๆ มาตกแต่ง พอดีมันเหลือง่ะ 55



























































































































































































































































































































































































































หลังจากนี้.....ก็แค่กิน!!

จบข่าว!

เห็นมั้ย ไม่ยากเลย

ทำกี่ครั้ง ๆ เพื่อน ๆ ก็ช้อบบบบบชอบบบบบบ

มีความสุขจังเลย ทำขนม... :)

Stock Images

My latest images for sale at Shutterstock:

My most popular images for sale at Shutterstock: